ฉินเย่เกอเดินไปที่หน้าผา เขาอยู่ไม่ไกลจากฉีหนิงมากนัก จากนั้นเขาก็นั่งยองลงไปแล้วยื่นมือไปลูบอะไรบางอย่าง ไม่นานเขาก็ลุกขึ้นแล้วมองมาที่ฉีหนิง ฉีหนิงเองก็เดินเข้าไปหาเขาเช่นกัน ฉินเย่เกอพูดว่า “โหวเยว่ รอยเท้าของม้าหายไป...