บทที่ 26 เงาอสูรที่คืบคลานความเงียบงัน ปกคลุมไปทั่วสวนบุปผชาติหมื่นสีมันไม่ใช่ความเงียบที่น่าอึดอัด แต่เป็นความเงียบที่เกิดจากความตกตะลึงพรึงเพริดจนพูดไม่ออก!ภาพของไป๋ฟางซินที่ยืนสงบนิ่งอยู่กลางศาลาจันทราสะท้อนเงา มือข้างหนึ่งถือฝักกระบี่ ใบหน้าเรียบ...