เซี่ยเทียนอวี้เป็ฝ่ายกลับขึ้นมาคล่อมอยู่บนตัวนางอีกครั้ง เขาปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนออกจนหมดแล้วโยนทิ้งลงไปบนพื้่นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะโน้มใบหน้าเขามาจูบจิ่งรั่วอิงอย่างดูดดื่ม กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายของนาง ทำให้เขาเริ่มควบคุมตนเองเอาไว้ไม่ได้ ไฟแห่งความปราถนาลุกโชติ่ขึ้นมาจนยากจะต้าทาน
ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้ามาจูบซอกคอของนางพลางกัดเม้มเบาๆจนเกิดเป็รอยแดง แล้วจึงไล้ปลายลิ้นแลบเลียลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่มของหญิงสาว สองมือหนาใหญ่บีบขยำสองเต้าอวบเต่งของนางจนเต็มไม้เต็มมือจนเกิดเป็รอยแดง ก่อนจะครอบริมฝีปากกลืนกินจุกบัวสีหวานทั้งสองข้างจนเกิดเสียงดังลามก
"อื้อ"
จิ่งรั่วอิงส่งเสียงหวานร้องครางกระเซ่า นางแอ่นอกงามให้เขาเชยชมอย่างไม่คิดขัดเขิน ััที่แสนเสียวสะท้านและวาบหวามทำเอานางขนลุกขนชันอย่างบอกไม่ถูก แต่มันกลับรู้สึกดีในคราเดียวกัน
"อ๊ะ อร้าย"
หญิงสาวเปล่งเสียงหวานครางไม่เป็ศัพท์ เมื่อถูกชายหนุ่มใช้ลิ้นตวัดแลบเลียกลืบกุหลาบงามของตนเอง เขาจับเรียวขาสวยของนางอ้าออกจนกว้าง เผยให้เห็นกุหลาบสีหวานที่กำลังรอให้เขาไปดื่มด่ำเกสรน้ำหวาน ชายหนุ่มกระดกลิ้นแลบเลียไปทั่วทั้งซอกหลืบบุปผางาม จนกระทั่งน้ำหวานสีใสไหลล้นทะลักออกมา เขาดูดกลืนมันลงคอไปอย่างไม่นึกรังเกียจ จิ่งรั่วอิงมือไม้ปัดป่ายไปทั่ว เอวบางยกลอยสูงขึ้นเพราะความเสียวสะท้านที่เขามอบให้มันช่างถึงอกถึงใจของนางเสียเหลือเกิน
เซี่ยเทียนอวี้ไม่รอให้เวลาเสียเปล่าเขาอุ้มนางมาวางบนเตียงนอนจากนั้นก็จัดการบดเบียดท่อนเอ็นลำัเข้าไปในรูสวยของนางทีละน้อย จิ่งรั่วอิงดวงตาเบิกกว้างรู้สึกคับแน่นและเจ็บในเวลาเดียวกัน นางพยายามผลักเขาออก แต่ชายหนุ่มกลับจับแขนทั้งสองข้างของนางตรึงเอาไว้กับเตียง จากนั้นก็โน้มใบหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูของนางด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
"อีกเดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว"
เขาเอ่ยจบก็จูบนางอย่างดูดดื่มอีกครา ลมหายใจของเขาที่เป่ารดข้างหูมันทำให้นางรู้สึกเคลิบเคลิ้มอย่างบอกไม่ถูก เพียงชั่วขณะที่นางเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสััของเขา เซี่ยเทียนอวี้ก็สอดแทรกความเป็ชายเข้ามาในกายของนางจนมิดลำ
"เจ็บ"
"ซี๊ด"
ชายหนุ่มเปล่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียวสะท้าน ก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกสอบเข้าออกอย่างไม่รีบไม่ร้อน จากนั้นก็ค่อยๆออกแรงให้ถี่ระรัวมากยิ่งขึ้น จนเกิดเสียงดังลามก เตียงนอนโยกไหวตามแรงขยับของคนทั้งสอง เขาและนางเปล่งเสียงร้องครางออกมาด้วยความเสียวสะท้านจนดังก้องไปทั่วทั้งตำหนักัสรรค์ ทำเอาเหล่าข้ารับใช้ที่ยืนรออยู่หน้าตำหนักถึงกับใบหน้าแดงซ่าน
หลังจากเสร็จกิจที่ควรจะทำแล้ว จิ่งรั่วอิงก็ลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้าอย่างไม่รีบไม่ร้อน นางทำราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อหันไปมองเซี่ยเทียนอวี้ก็พบว่ายามนี้ชายหนุ่มกำลังนั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าประหม่า อีกทั้งยังใช้ผ้าห่มคลุมร่างกายของตนเองเอาไว้ จิ่งรั่วอิงเห็นอย่างนั้นก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ อันใดกัน เขาทำเหมือนกับสาวน้อยที่ไม่ประสาเื่อย่างว่าเลย ทั้งที่เมื่อครู่เขาทรมานนางจนนางแทบจะหมดแรงเลยด้วยซ้ำ
เซี่ยเทียนอวี้ที่เห็นว่าจิ่งรั่วอิงมองตนเองแล้วหัวเราะไม่หยุด ก็รู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมา
"ขบขันอันใดนักหนา คงสาแก่ใจเ้าแล้วกระมังที่ลวนลามข้าได้สำเร็จ!"
"ใครลวนลามใครกันแน่ เมื่อครู่ท่านก็ใช่ย่อยนี่นา รีบลุกขึ้นมาสวมใส่เสื้อผ้าเสีย จะนั่งอยู่ทำไม ทำราวกับไม่เคยทำเื่พวกนี้ ข้าต่างหากต้องเศร้าใจ ครั้งแรกของข้าต้องมามอบให้คนอย่างท่าน"
"หุบปาก! ข้าก็ถูกเ้าพรากความบริสุทธิ์ไปเช่นกัน!"
จิ่งรั่วอิงจ้องมองเซี่ยเทียนอวี้อย่างไม่ละสายตา นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่จะเป็ครั้งแรกของเขา เมื่อนางใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว จึงะโขึ้นไปนั่งจ้องเขาบนเตียงทันที นางจ้องเสียจนเซี่ยเทียนอวี้เริ่มลนลาน
บัดซบ นี่นางจะเอาอีกรอบหรือ ก็ได้ เอาก็เอาวะ!
"เซีี่ยเทียนอวี้ ท่านไม่ต้องคิดมาก เราสองคนน่ะต่างคนต่างได้ในที่สิ่งที่ปราถนา พอเสร็จเื่ก็แยกย้ายกันไป ข้าไม่้าอะไรจากท่านทั้งนั้น ท่านวางใจยามนี้พวกเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว ข้าย่อมไม่มีทางทรยศท่านแน่นอน ท่านฟังนะแผนที่พวกเราจะทำกันก็คือ....."
นางยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูของเขาเบาๆ เซี่ยเทียนอวี้ฟังจบก็หันมามองจิ่งรั่วอิงคราหนึ่ง
"เ้าแน่ใจ"
"แน่ใจสิ เอาล่ะ ท่านรีบใส่เสื้อผ้าซะ ข้าจะกลับไปนอนพักที่ตำหนักตนเองแล้ว รู้สึกเมื่อยขาชะมัดเลย ครั้งหน้าท่านช่วยทำให้มันเสร็จเร็วๆหน่อยเถอะ"
เซี่ยเทียนอวี้"......."
เขามองนางเดินจากไปจนลับสายตา ชายหนุ่มยกมือขึ้นทาบอกตนเองก่อนจะเหม่อมองออกไปที่ด้านนอกหน้าต่าง
สุดท้ายเขาก็เสียตัวให้นางอีกครั้งแล้วหรือนี่
ไม่จริง!
นี่คือความฝันหรือไม่นะ
เมื่อครู่เขาน่าจะลากนางมาทำซ้ำอีกรอบ จะได้ยืนยันว่านี่คือความจริงไม่ใช่ความฝัน
บัดซบอาการป่วยของเขากำเริบอีกแล้ว หมออยู่ไหน หมอ!
