ท้องฟ้ามืดสนิทพลังมหาศาลม้วนตัวเข้ามาปกคลุมฟ้าดิน ทำให้ผู้คนอดตัวสั่นไม่ได้ หัวใจสั่นไหวด้วยความตื่นตระหนก
เทือกเขาโดยรอบวิหารยุทธ์ภายในเขามีเสียงร้องของสัตว์อสูรแผดเสียงคำรามดังออกมา แต่ละตัวหมอบอยู่ที่พื้นเพราะรู้สึกว่าฟ้าดินนี้กำลังจะล่มสลาย
กลุ่มดาวที่อยู่ด้านนอกดินแดนสั่นไหว แรงกดดันของฝ่ามือที่น่ากลัวเหมือนกับท้องนภากดทับร่างกายและจิตใจของผู้คนคล้ายกับวันสิ้นโลกได้มาถึงแล้ว
“นี่มันพลังอะไรกัน? หรือว่าจะปลุกนักรบศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาเพื่อบดขยี้ทำลายที่นี่ทิ้ง!?”
“ข้าเองก็ไม่รู้ ทว่าฝ่ามือนั่นน่ากลัวมาก เดาว่าจะต้องเป็วิชามหาอำนาจอะไรสักอย่างแน่”
ภายในเทือกเขา เหล่าุ์ที่แข็งแกร่งต่างก็พูดคุยกันต่างๆ นานา เื่นี้ที่แพร่งพรายออกไปทำให้คนที่ได้ยินอดใจสั่นไม่ได้ ใครกันที่กล้าโจมตีพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของวิหารยุทธ์ วิหารยุทธ์นั้นเป็ขุมพลังอำนาจขนาดใหญ่ของดินแดนลึกลับเชียวนะ
ฝ่ามือนภาเป็วิชามหาอำนาจของตระกูลเต้า ซึ่งถูกสืบทอดั้แ่สมัยโบราณกาลมาจนถึงตอนนี้ และเพราะฝ่ามือนภาอยู่ในดินแดนลึกลับจึงไม่มีใครกล้ามาล่วงเกินตระกูลเต้า
วิชามหาอำนาจนี้คือหนึ่งในเจ็ดสิบสองวิชามหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่ ฝ่ามือนภาเป็วิชาที่น่ากลัวยิ่ง โดยที่บรรพบุรุษของตระกูลเต้าเป็คนสร้างขึ้นมา ซึ่งมันสามารถหลอมรวมพลัง์เพื่อมาใช้โจมตีศัตรูได้
แน่นอนว่าด้วยพลังทั้งหมดที่มีของเต้าเสี้ยวเทียนยังไม่สามารถใช้พลานุภาพที่แท้จริงทั้งหมดของฝ่ามือนภาออกมาได้ เขาจึงต้องใช้พลังของชีพจรัเพื่อขับเคลื่อนวิชามหาอำนาจนี้
กระจกถ้ำนภาสั่นไหวคล้ายจะะเิเพราะพลังจำนวนมหาศาลที่กดทับลง อู่หวังต้งเรียกกระจกถ้ำนภาออกมาตัวสั่นก่อนที่ตัวจะกระเด็นลอยออกไป
เปรี้ยะ สมบัติล้ำค่าโบราณสั่นไหวรุนแรงมากขึ้นตรงหน้ากระจกปรากฏรอยแตก
จอมยุทธ์ชราของวิหารยุทธ์คำรามลั่น เืหลั่งออกมาภายในจิตใจ นั่นเป็ถึงของล้ำค่าิญญาผ่านนภาซึ่งตอนนี้มันได้แตกร้าว พลานุภาพก็จะลดต่ำลงไป ถ้าอยากจะซ่อมแซมมันก็จะต้องใช้ทองคำ์จำนวนมหาศาล
“แหลก” เต้าเสี้ยวเทียนคำรามด้วยความโกรธ นิ้วมือทั้งห้าสั่นไหวก่อนพุ่งโจมตีเข้าใส่กระจกถ้ำนภาจนกระเด็นลอยออกไป แรงฝ่ามือที่น่ากลัวลอยปกคลุมอยู่เหนือหัวของอู่ตี้
หัวใจของผู้คนสั่นสะท้าน ถ้าโดนฝ่ามือนี้เข้าไป ร่างของอู่ตี้จะต้องแหลกสลายกลายเป็เถ้าธุลีเป็แน่
มีร่างเงาสีทองปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า ไอพลังโกลาหลถูกปลดปล่อยออกมา พลังน่ากลัวมาก เพียงแค่หนึ่งก้าวย่างเดิน ร่างของเขาก็ข้ามผ่านหนึ่งแม่น้ำ หนึ่งหุบเขา ใต้ฝ่าเท้าปรากฏเส้นเต๋าสีทองขึ้นเหมือนกับภาพคัมภีร์ ชั่วพริบตามันก็พุ่งเข้ามาต้านแรงกดดันเอาไว้
“ใแทบแย่ ยังดีที่ท่านบรรพบุรษมาได้ทันกาล ไม่เช่นนั้นตี้เอ๋อได้ตกอยู่ในอันตรายเป็แน่”
“นั่นสิ ท่านบรรพบุษแข็งแกร่งเสียจริง อยู่ไกลหลายหมื่นลี้ ทว่าก็ยังสามารถช่วยตี้เอ๋อเอาไว้ได้”
“ฮึ เขาตายแน่ไม่ว่าใครก็ช่วยไม่ได้” อู่หวังชิงสำรอกเืออกมาที่พื้น เขาเงยหน้าที่บิดเบี้ยวขึ้นมาพลางแผดเสียงกล่าว “หากตี้เอ๋อเป็อะไรแม้แต่ปลายเล็บ ตระกูลเต้าจะต้องล่มสลายไม่เหลือซาก”
หัวใจของผู้คนตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทว่าเต้าเสี้ยวเทียนกลับแค่นเสียงฮึเย็นออกมา เขายื่นฝ่ามือพลันตบลงพื้นทั่วทั้งฟ้าดินะเิออก
ภาพคัมภีร์สีทองถูกบดเป็ผุยผง ห้วงมิติโดยรอบอู่ตี้สลายไปจนเกิดเป็หลุมลึกที่มองไม่เห็น ก้นฝ่ามือยื่นโจมตีเข้าใส่กลุ่มดวงดาว
สีหน้าของอู่หวังต้งพลันหนักอึ้งพลางลั่นเสียงคำรามดังออกมา “บัดซบ สารเลว รีบฆ่าเขาเสีย ฆ่าเขาให้ตายซะ”
อู่หวังต้งใกล้เป็บ้า เส้นผมที่อาบไปด้วยเืปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง อีกฝ่ายกล้าลงมือกับเด็กคนเดียวอย่างโเี้ขนาดนี้เชียวหรือ ทว่าเขากลับไม่ได้คิดเลยว่าตอนที่ตัวเองแย่งชิงพลังงานต้นกำเนิดมาจากเต้าหลิงนั้นโเี้ขนาดไหน
ผู้คนโดยรอบแทบบ้า ในตอนนี้อู่ตี้ตายหรือยัง?
อู่ตี้เป็ความหวังเพียงหนึ่งเดียวของวิหารยุทธ์เช่นนั้น จึงได้ตั้งชื่อเขาว่าอู่ตี้ [1] ตอนนี้เขาถูกหลอมรวมกับพลังงานต้นกำเนิด ในภายหลังจะต้องเติบใหญ่เป็หนึ่งในใต้หล้าของเหล่าจอมยุทธ์ที่ไม่ว่าใครก็ไม่อาจจะทัดเทียมได้
ทว่าตอนนี้เขากลับต้องมาตกอยู่ในอันตราย กลุ่มคนโดยรอบโกรธแค้นเต้าเสี้ยวเทียนมากจนอยากจะเข้าไปกัดกินเนื้อของเขาให้ตายเสีย
“ตี้เอ๋อ ตี้เอ๋อ” หญิงชราคนเดินเข้ามาด้วยร่างที่สั่นเทา สุดท้ายนางก็พบอู่ตี้ที่นอนอยู่ภายใต้ซากปรักหักพัง ร่างของเขานั้นแทบจะแหลกสลาย เืไหลรินออกมาทั่วร่าง
เืไหลออกมาจากร่างของเด็กน้อยสี่ห้าขวบจนแทบปางตาย แต่เขานั้นไม่ธรรมดา พลังศักยภาพที่ไร้ที่สิ้นสุด พลังชีวิตแข็งแกร่งที่ไหลเวียนอยู่ในร่างทำให้เขารอดพ้นจากความตายออกมาได้
ผู้คนโกรธแค้นมาก ทว่าภายในใจก็กลับรู้สึกปีติ ขอแค่ร่างกายของอู่ตี้ไม่เป็อะไร พวกเขาก็สามารถหาของสิ่งของศักดิ์สิทธิ์มารักษาาแได้
จอมยุทธ์ของวิหารยุทธ์ทะยานเข้ามาเพื่อคุ้มกันอู่ตี้ ภายในหัวใจบีบรัดจนถึงขีดสุด อู่ตี้ได้รับาเ็แสนสาหัสซึ่งเขาจะตกอยู่ในสภาวะเช่นนั้นอีกไม่ได้ ไม่เช่นนั้นถึงจะเป็เทพ์ก็ไม่สามารถช่วยเหลือเขาได้
เต้าเสี้ยวเทียนแผดเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราด จะต้องเป็เพราะผลของของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสาน์เป็แน่ อู่ตี้ถึงได้ไม่เป็อะไร หัวใจของเขาเหมือนกับถูกมีดกรีดแทง นั่นเป็สมบัติล้ำค่าที่เขาหามา
“ฮึ ยังคิดที่จะลงมืออีกงั้นหรือ หาที่ตาย” เงาสีทองที่มาถึง เมื่อเห็นว่าเต้าเสี้ยวเทียนยังจะทะยานออกไป ฝ่ามือขนาดใหญ่ของเขาก็กดทับลงมา ทำให้ร่างของเต้าเสี้ยวเทียนสั่นสะท้าน
“หลีกไปซะ” เต้าเสี้ยวแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธ พลังการต่อสู้ของเขาเดือดขึ้นจนถึงจุดสูงสุด เขาได้เหนี่ยวนำดึงพลังชีพจรัฟ้าดินเข้ามาอีกครั้งพลางทะยานออกไป
ร่างเงาสีทองน่ากลัวมาก เขายืนตระหง่านอยู่ แรงกดดันเข้าปกคลุมทั่วฟ้าดินราวกับเทพอาทิตย์ที่กำลังแผดเผา ทำเอาท้องนภาสั่นไหว
“ฮึ ข้าล่ะอยากรู้เสียจริง ว่าเ้าจะทนต่อไปได้อีกนานแค่ไหน” ร่างเงาสีทองไม่แยแสเขามองออกว่าเต้าเสี้ยวเทียนกำลังดึงพลังมหาศาลออกมา เขาจึงได้มีพลานุภาพมากขนาดนั้น
ยิ่งอยากได้พลังมากแค่ไหน สิ่งที่ต้องจ่ายคืนก็จะยิ่งมากเท่านั้น ผู้หยั่งรู้ปฐีสามารถดึงพลังชีพจรัออกมาได้ แต่เต้าเสี้ยวเทียนนั้นใช้พลังมากเกินไปทำให้เขาไม่อาจจะทนรับได้ไหว พอถึงตอนนั้นเขาก็ต้องตาย
ผู้คนที่อยู่รอบๆ วิหารยุทธ์หายใจไม่ทั่วท้อง พวกเขารู้สึกได้ว่าจะต้องเกิดเื่ร้ายแรงขึ้น อีกทั้งพวกเขายังมองเห็นเส้นทางห้วงมิติที่สร้างขึ้นมาโดยจอมยุทธ์น่ากลัว ซึ่งพวกเขากำลังมุ่งหน้าไปที่วิหารยุทธ์
เต้าเสี้ยวเทียนรู้ดีว่าตนไม่อาจจะประมือกับชายชราคนนี้ได้ เขาจึงได้ส่งสารกลับไปยังตระกูล เมื่อรู้สาเหตุที่เกิดขึ้น ทำให้พวกเขาโกรธมาก
เต้าหลิงเป็กายาศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็กายศักดิ์สิทธิ์ที่น่ากลัวมาก ในภายหลังหากเต้าหลิงได้เติบใหญ่ เขาจะต้องนำพาความรุ่งเรืองกลับมาสู่ตระกูลเต้าให้เฉิดฉายขึ้นมาอีกครั้ง
พลังต้นกำเนิดที่ถูก่ชิงไป เื่นี้ทำให้พวกเขารับไม่ได้ เหล่าจอมยุทธ์ที่แข็งแกร่งของตระกูลถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการปิดขั้นพลัง คนใหญ่คนโตของตระกูลถืออาวุธครบมือมาที่วิหารยุทธ์ หลิงเยี่ยนที่มาถึง นางก็เห็นว่าเต้าหลิงน้อยเป็ลมสลบไปแล้ว
ดวงตาของหลิงเยี่ยนแดงก่ำ นางโกรธมากจนร่างทั้งร่างสั่นเทา ไม่อยากจะคิดเลยว่าเด็กน้อยคนนี้จะต้องเจอกับความเ็ปขนาดนี้
ผู้เป็แม่ของเต้าหลิงน้อยไม่พูดไม่จา พลางส่งลูกชายของนางให้กับหลิงเยี่ยน ภายในมือปรากฏกระบี่เซียนเล่มหนึ่งขึ้น หมอก์ห้าสีพุ่งออกไปราวกับเทพ์เก้าชั้นฟ้า นางได้ร่วมต่อสู้กับเต้าเสี้ยวเทียนเพื่อฆ่าบรรพบุรุษของวิหารยุทธ์เสีย
เหล่าจอมยุทธ์ผู้แข็งแกร่งของวิหารยุทธ์โกรธมากที่พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของวิหารยุทธ์ถูกทำลายลง ทรัพยากรฟ้าดินที่อยู่ภายในคลังถูกบดทำลายจนแหลกสลาย พวกเขาจ้องไปที่เต้าเสี้ยวเทียนเขม็ง พลางเอ่ยสาบานออกมาว่าจะต้องฆ่าเต้าเสี้ยวเทียนและถล่มตระกูลเต้าให้พังพินาศ
เื่นี้ดำเนินต่อไปหลายวันกว่าจะจบลง นอกจากขุมพลังอำนาจส่วนน้อยจะรู้เื่นี้แล้ว คนอื่นๆ ก็ไม่รู้ว่าเกิดเื่อะไรขึ้น พวกรู้เพียงแค่ว่าเพราะาในวันนั้นทำให้พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และชีพจรัถูกทำลาย
เื่ของเต้าหลิงน้อยก็ค่อยๆ ถูกผู้คนลืมเลือนไปตามกาลเวลา พลังต้นกำเนิดของเขาที่ถูก่ชิง ทำให้ยากที่จะเฉิดฉายและเขาจะต้องอยู่เยี่ยงคนธรรมดาไปชั่วชีวิตจนตายลงเพราะหมดอายุไข
ส่วนอู่ตี้หลังจากนั้นไม่กี่ปีต่อมา เขาก็ได้กลายเป็อันดับหนึ่งของดินแดนลึกลับ ในภายหลังจะต้องเติบใหญ่จนกลายเป็ที่หนึ่งของใต้หล้า เป็จักรพรรดิของดินแดนลึกลับ
เพราะเขาได้หลอมรวมพลังต้นกำเนิดทั้งสองเข้าด้วยกัน เดิมทีพลังต้นกำเนิดของอู่ตี้นั้นแข็งแกร่งมากเกินพออยู่แล้ว แล้วยิ่งมีพลังต้นกำเนิดสองชนิด ทำให้พลังของเขาขึ้นไปอยู่จุดที่น่ากลัวสูงสุด
สำนักซิงเฉิน ในห้องหลอมโอสถ เต้าหลิงนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างใน หรือว่าพวกเขาอาจจะคิดไม่ถึงว่าเด็กน้อยเมื่อตอนนั้นจะยังมีชีวิตอยู่ ทั้งยังทำลายตำนานที่กล่าวขานกันเข้าไปสู่ชั้นที่สิบของหอคอยผ่านจิต
เต้าหลิงกัดฟันกรอด มุมปากของเขาฉีกยกขึ้นมาเผยให้เห็นฟันสีขาว ร่างทั้งร่างสั่นเทาพลางกล่าวเสียงสั่นออกมา “ที่พ่อขาเป๋เสียขาไป ก็เพราะข้าอย่างนั้นหรือ?”
เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าชายหนุ่มที่สง่าผ่าเผยคนนั้นจะกลายเป็ชายขาเป๋ที่หมดสภาพในวันนี้ นั่นเป็เพราะตน
ฝ่ามือทั้งสองจับไปที่ศีรษะของตนด้วยความเ็ปจนเกินพรรณนา เื่ผ่านมาตั้งหลายสิบปีแล้วแต่เขาก็ไม่รู้ว่าแม่ของตัวเองอยู่ที่ไหน ในตอนนั้นเขาสลบไปสามสี่เดือนทำให้มีหลายเื่ที่ถูกลืมไป
ในตอนนี้ เขาที่ปลุกความทรงจำขึ้นมาแต่กลับมาเห็นภาพที่เกิดขึ้น สิ่งที่เขาสงสัยมาโดยตลอดว่าทำไมเขาถึงคุ้นเคยกับพลังของอู่ตี้นัก ที่แท้ก็เป็เพราะว่านั่นคือพลังต้นกำเนิดของเขา
--------------------------------------
เชิงอรรถ
[1] อู่ตี้หากแปลชื่อเป็ภาษาไทยจะหมายถึงสุดยอดจักรพรรดิแห่งโลกของจอมยุทธ์
