“น้องหญิง เมื่อครู่พี่ใหญ่มิได้เอ่ยนามของหยวนเป่าออกมา”        มู่เสวียนเย่เดินออกมาจากในห้อง ดวงตาแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม ยามที่อยู่ต่อหน้าผู้คน เขาข่มกลั้นอดทนเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังไม่สูญเสียกิริยา ทว่ายามที่เข้าไปในห้อง เมื่อเหลือเขาเพียงผู้เดียว ต...