ถังฮ่าวและเชียนมู่เซวี่ยที่อยู่บนรถต่างก็เบิกตาโพลงขึ้นพร้อมกัน!
มีคนอยู่ในตึกข้างหน้า! และเสียงที่ดังนั่นก็คือเสียงที่ผู้วิวัฒนาการเปล่งออกมาในขณะที่กำลังวิวัฒนาการ!
ไม่เพียงแต่ถังฮ่าวกับเชียนมู่เซวี่ยที่ได้ยิน แต่โอวหยางมี่มี่ เย่ชิงเฉิง จางเสี่ยวเหา และคนอื่นๆ ที่อยู่บนรถคันที่ตามหลังมาก็ได้ยินเช่นกัน
“พี่สะใภ้!” จางอวิ๋นจือเอ่ยขึ้น!
ที่เธอไม่ถามความเห็นของถังฮ่าวเป็คนแรก ก็เพราะว่าตราบใดที่ยังคงอยู่บนรถ ถังฮ่าวก็มักจะยึดเอาความเห็นของเชียนมู่เซวี่ยเป็หลัก
“ไปดูกันเถอะ!” เชียนมู่เซวี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ค่ะ!” จางอวิ๋นจือขานรับ ก่อนจะเหยียบคันเร่ง จากนั้นรถก็พุ่งทะยานไปถึงจุดหมายภายในพริบตา!
เอี๊ยด!
รถฮัมเมอร์เสริมเหล็กจอดสนิทอยู่หน้าบ้านที่พวกเจิ้งอวี่ทั้งสามพักอาศัย!
บัดนี้ซานจื่อยังวิวัฒนาการไม่เสร็จ ร่างกายของเขาจึงยังสั่นเทาอยู่ ปากก็ยังคงส่งเสียงคำรามออกมาไม่หยุด
“พี่... พี่อวี่...” หวังตงดูตื่นตระหนกเล็กน้อย
“ใจเย็นๆ !” เจิ้งอวี่ฝืนกล่าวปลอบด้วยท่าทีสงบ สายตาก็จับจ้องไปที่ชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังเปิดประตูรถลงมา
เพราะเสียงคำรามของซานจื่อ บวกกับเสียงเบรกของรถทั้งสามคันแล้ว ก็ดึงดูดฝูงซอมบี้จำนวนมากให้มารวมตัวกัน
ปัง! ปัง!
เสียงประตูรถปิดดังขึ้น ก่อนจะมีหนุ่มสาวหลายคนะโลงมาจากรถทหารและรถบัสที่ตามหลังมา!
เย่ชิงเฉิงจับขอบหน้าต่างรถไว้แน่น ก่อนจะใช้แรงส่งจาก่เอวโหนตัวขึ้นไปบนหลังคารถบัสราวกับแมวป่า พร้อมกับกระชับปืนไรเฟิลในอ้อมแขน ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ฝากพวกลูกกระจ๊อกพวกนี้ด้วยนะ!”
ยวี่ซื่อห่าว ชิวอวิ๋นเอียน จ้าวเสี่ยวเยว่ จางหยุนเจียน ถงฟาง และถงหยุนที่อยู่ด้านล่างต่างก็เริ่มลงมือสังหารฝูงซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาโจมตี!
ก่อนหน้านี้ถงฟางและถงหยุนเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 2 แต่หลังจากที่เก็บสะสมคริสตัลวิวัฒนาการได้หลายพันชิ้น และเชียนมู่เซวี่ยก็ได้มอบคริสตัลวิวัฒนาการให้พวกเขาอีกคนละยี่สิบชิ้นแล้ว จึงทำให้พวกเขาวิวัฒนาการขึ้นบนรถบัส จนมีพลังเป็ระดับ 3 แล้ว
ส่วนยวี่ซื่อห่าว ชิวอวิ๋นเอียน และจ้าวเสี่ยวเยว่ทั้งสามคนก็ล้วนวิวัฒนาการเป็ระดับ 4 แล้ว!
พื้นที่แห่งนี้อยู่ติดกับชานเมืองของมหานครแห่งเวท มันอยู่ห่างจากท่าเรือซ่างกั่งอันเลื่องชื่อเพียงสองกิโลเมตรเท่านั้น!
ซอมบี้ส่วนใหญ่ที่ได้กลิ่นเืจึงได้มารวมตัวกัน พวกมันก็ล้วนเป็ซอมบี้ระดับ 2 และมีซอมบี้ระดับ 3 เพียงแค่สองตัวเท่านั้น!
ยิ่งไปกว่านั้นด้านหลังของยวี่ซื่อห่าวและคนอื่นๆ ยังมีผู้วิวัฒนาการระดับ 6 อย่างโอวหยางมี่มี่ จางเสี่ยวเหา และเย่ชิงเฉิงคอยหนุนหลังอยู่
ที่สำคัญที่สุดก็คืออาวุธในมือของยวี่ซื่อห่าว ชิวอวิ๋นเอียน และจ้าวเสี่ยวเยว่ ล้วนเป็อาวุธพลังงานระดับเหล็กดำ
การสังหารซอมบี้เหล่านี้จึงง่ายดายราวกับหั่นผักหั่นปลา!
ยวี่ซื่อห่าวเพียงแค่ตวัดดาบยาวในมือฟาดฟันไปมา ก็ตัดผ่าหัวของซอมบี้ระดับ 2 สองตัวจนขาดกระเด็นออกเป็สี่ส่วน!
ชิวอวิ๋นเอียนเลือกพัฒนาสายนักฆ่าเช่นเดียวกับโอวหยางมี่มี่ เธอกระโจนตัวออกไปข้างหน้า พร้อมกับวาดมีดสั้นพลังงานในมือเป็เส้นโค้ง จนเฉือนผ่านลำคอของซอมบี้ระดับ 3 ตัวหนึ่งไป ซอมบี้ตัวนั้นส่งเสียงฮึดฮัดออกมาก่อนจะเซถลาไปข้างหน้าสองก้าวแล้วล้มลงกับพื้น ส่วนชิวอวิ๋นเอียนก็ใช้ทักษะความคล่องตัวระดับสูงพุ่งตัวไปมาระหว่างฝูงซอมบี้อย่างปราดเปรียวราวกับผีเสื้อ ในขณะเดียวกันก็สะบัดใบมีดในมือออกไปด้วย เพียงแค่เธอเฉียดผ่าน ก็จะมีซอมบี้หลายตัวที่อยู่ด้านหลังล้มลงกับพื้น
แข็งแกร่งมาก!
หวังตงที่อยู่ชั้นบนเห็นคนทั้งหกสังหารซอมบี้ราวกับหั่นผักหั่นปลาแล้วก็อ้าปากค้างอยู่นาน
ถังฮ่าวและเชียนมู่เซวี่ยไม่ได้สนใจการต่อสู้ทางด้านหลัง แต่พวกเขากลับรีบตรงขึ้นไปชั้นบนทันที!
เมื่อเห็นถังฮ่าวในชุดตำรวจที่ดูสง่าผ่าเผยกับเชียนมู่เซวี่ยที่อยู่ในชุดหนังสีดำที่ดูทะมัดทะแมงแล้ว เจิ้งอวี่ก็อดที่จะกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่าไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
“แค่กๆ คุณ... คุณตำรวจ และคุณผู้หญิง ไม่ทราบว่ามีอะไรให้พวกเรารับใช้หรือ?”
หลังจากผ่านวันสิ้นโลกมาหนึ่งเดือน เจิ้งอวี่ก็ได้พบเจอเื่ราวมามากมาย จนรู้จักประจบสอพลอมากขึ้น เขาจงใจทำตัวอ่อนน้อมถ่อมตนและเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง!
แม้ว่ากลุ่มคนตรงหน้าจะมีจำนวนไม่มาก แต่ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเก่งกาจมาก อย่างเช่นสองคนที่อยู่ตรงหน้านี้ แม้ว่าจะยังไม่ได้ลงมือก็ตาม แต่ท่าทางและความน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาอย่างรางเลือนก็ล้วนบ่งบอกให้รู้ว่าทั้งคู่เป็ผู้วิวัฒนาการระดับสูง ด้วยประสบการณ์และสายตาหลักแหลมของเจิ้งอวี่แล้ว เขาก็คิดว่าทั้งคู่น่าจะเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 5
ถังฮ่าวมองชายร่างกำยำที่แลดูมีอายุสามสิบกว่าปีตรงหน้า ภายในห้องมีคนอยู่ด้วยกันสามคน นอกจากชายวัยสามสิบกว่าปีคนนี้แล้ว ก็ยังมีชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ อีกสองคน ซึ่งคนหนึ่งกำลังอยู่ใน่วิวัฒนาการจากระดับ 2 เป็ระดับ 3
ถังฮ่าวยิ้มบาง ในเมื่ออีกฝ่ายเสนอตัวเอง เขาก็มีเื่อยากจะรบกวนจริงๆ!
คนทั้งสามอาศัยอยู่ในแถบที่ไม่ไกลจากท่าเรือซ่างกั่ง ฟังจากสำเนียงแล้วก็น่าจะเป็สำเนียงท้องถิ่นของมหานครแห่งเวท ดังนั้นพวกเขาจะต้องคุ้นเคยกับท่าเรือซ่างกั่งเป็อย่างดี
หลังจากนั้นไม่นานถังฮ่าวกับเชียนมู่เซวี่ยก็เดินลงมาชั้นล่าง ก่อนจะได้ยินเสียงรถยนต์ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปไกล!
ซานจื่อที่อยู่ในห้องมีเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว เวลานี้เขาก็วิวัฒนาการเป็ระดับ 3 ได้สำเร็จแล้ว
ทันทีที่เสียงรถเงียบไป หวังตงก็อดถามขึ้นมาไม่ได้
“พี่อวี่ พวกเขาอยากจะออกทะเล ถึงแม้จะไม่สามารถขับเรือลำใหญ่ แต่เรือประมงของที่หมู่บ้านชาวประมงก็น่าจะยังใช้การได้อยู่นี่นา ทำไมพี่ไม่บอกพวกเขาไปล่ะ?”
“เรือประมงเหรอ? เสี่ยวตง นายคิดว่าสถานการณ์ในตอนนี้ยังเป็เหมือนเมื่อก่อนหรือไง? นอกจากซอมบี้ที่อาละวาดไปทั่วแล้ว สัตว์ทุกชนิดก็ได้เกิดการกลายพันธุ์ไปหมด ไม่เพียงสัตว์บกกลายพันธุ์เท่านั้น แต่สัตว์น้ำก็น่าจะกลายพันธุ์ไปด้วย ดังนั้นอย่าว่าแต่เรือประมงลำเล็กๆ เลย ต่อให้เป็เรือลำใหญ่ที่เคยเดินทางไปมาระหว่างเกาะหยางิก็ไม่แน่ว่าจะไปถึงที่นั่นได้อย่างปลอดภัย! ใครจะไปรู้ว่าปลาในทะเลตอนนี้จะกลายพันธุ์เป็ฉลามขาวขนาดมหึมาไปแล้วหรือยัง การบอกพวกเขาไปที่นั่นไม่ใช่เป็การช่วยพวกเขาหรอกนะ แต่เป็การทำร้ายพวกเขาต่างหาก!”
ปลากลายพันธุ์เป็ฉลามขาวขนาดมหึมาหรือ?
หวังตงได้ยินก็ถึงกับตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว!
ใช่แล้ว! หนูบนบกยังกลายพันธุ์จนตัวโตเท่าสุนัข ส่วนสุนัขก็กลายพันธุ์จนตัวโตเท่าเสือ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ปลาจะกลายพันธุ์เป็ฉลามขาวขนาดมหึมา ถ้าเป็เช่นนั้นจริง ฉลามก็คงจะกลายเป็วาฬขนาดมหึมาแน่!
์! ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าต้องเผชิญหน้ากับฉลามขนาดมหึมาในทะเลจะเป็ฉากที่น่าสะพรึงกลัวขนาดไหน
“อืม พี่คิดได้รอบคอบกว่า แต่วันสิ้นโลกก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว ต่อให้พวกเขามีญาติติดอยู่บนเกาะหยางิจริง ก็คงตายไปนานแล้ว และการข้ามทะเลไปที่นั่นตอนนี้จึงถือว่าอันตรายมาก!” หวังตงถอนหายใจ
“ในเมื่อไม่มีเรือ พวกเขาก็น่าจะออกทะเลไม่ได้! เวลานี้พวกเรายังเอาตัวเองไม่รอดเลย เช่นนั้นจะมีกะจิตกะใจไปห่วงคนอื่นได้อย่างไร คนพวกนั้นแข็งแกร่งมาก บางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าแก๊งเปี้ยนไท่เสียอีก พวกเขาไม่จำเป็ต้องให้เรามาเป็ห่วงหรอก เวลานี้เราควรห่วงชีวิตของตัวเองดีกว่า!” เจิ้งอวี่เอ่ยพลางยิ้มเยาะ
ซานจื่อได้ยินก็ตาเป็ประกาย
“คนกลุ่มนั้นแข็งแกร่งกว่าแก๊งเปี้ยนไท่อีกหรือ งั้นพวกเขาสามารถกำจัดแก๊งเปี้ยนไท่ได้ไหม?”
สีหน้าของเจิ้งอวี่เคร่งขรึมลง
“ซานจื่อ เลิกคิดเื่แบบนั้นไปได้เลย! พวกเขาแค่ผ่านมาเท่านั้น ทำไมต้องช่วยเราด้วย? อีกอย่างต่อให้พวกเขายินดี แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันขึ้นมาแล้วคนของพวกเขาาเ็ล้มตายไปบ้าง สุดท้ายพวกเขาก็ต้องโทษพวกเราอยู่ดี เรามีกันแค่สามหัว จึงไม่พอให้พวกเขากุดหรอกนะ พวกเราเจอเื่แบบนี้มาไม่น้อยแล้วไม่ใช่หรือ ดังนั้นหลังจากนี้อย่าได้คิดเื่แบบนี้อีก!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซานจื่อและหวังตงต่างก็หดคอและไม่กล้าพูดอะไรอีก
