เช้าวันนั้น แสงแดดสาดลอดหน้าต่างบานกว้างเข้ามาในเรือนของ จ้าวหย่งหยู ภายในโถงเงียบสงบแต่กลับอบอวลด้วยความกดดันที่ไม่อาจมองข้าม ชายพิการร่างค่อมนั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้ไม้ มือที่บิดงอเกร็งสั่นเล็กน้อย ดวงตาขุ่นหมองพลันเปล่งประกายวาวโรจน์ยามเอ่ยปาก“ข…ข้...