ประตูเมืองสี่บานของเมืองคูน้ำที่ล่องลอยไม่หยุดนิ่งยาวหลายสิบเมตร
ถังหยางมาทีหลังกลับได้ดีกว่า เขาปลดปล่อยพลังเปลวเพลิงพวยพุ่ง แค่พริบตาเดียวก็ผ่านลี่ฝานและเฟิงหลัวเข้าไปในประตูเมืองโดยตรง จากนั้นก็เดินเคลื่อนหน้าต่อไป
เขาไม่คิดจะชายตามองศพของหลิ่วเยี่ยนแม้แต่หางตา เดินผ่านพรวดไปอย่างรวดเร็ว
อยู่ๆ ระยะห่างระหว่างเขาและเนี่ยเทียนก็เขยิบเข้ามาใกล้ คนทั้งสองห่างกันแค่สิบห้าเมตร
“เปรียะๆๆ!”
รอบกายเขา แสงเจ็ดสีที่มาจากเมืองไหลกรากเข้าหาเขาอย่างต่อเนื่อง เมื่อปะทะเข้ากับเปลวเพลิงนั้น ต่างฝ่ายก็ต่างลดทอนกำลังกัน
“เอ๊ะ!”
ร่างของถังหยางหยุดชะงัก คล้ายรู้สึกใไปกับแรงผลักดันที่ส่งมาจากในเมือง
ระยะห่างสิบห้าเมตร เขาจ้องไปที่เนี่ยเทียนด้วยดวงตาเ็า รับัักับพลังสกัดกั้นที่ส่งมาจากแสงเจ็ดสีเงียบๆ คล้ายกำลังชั่งน้ำหนักเพื่อวิเคราะห์อะไรบางอย่าง
“เนี่ยเทียน! อยู่ห่างจากเขาให้มากที่สุด!”
ด้านหลัง ลี่ฝานแห่งสำนักหลิงอวิ๋นพอเห็นว่าเขายิ่งเข้าไปใกล้เนี่ยเทียนมากขึ้นเรื่อยๆ จึงรีบเอ่ยเตือนเนี่ยเทียนเสียงดัง หวังว่าเนี่ยเทียนจะยังคงทิ้งระยะห่างจากถังหยางได้อีกครั้งอย่างก่อนหน้านี้
ขณะที่ลี่ฝานะโเสียงดัง ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าเจ็บแค้น เขามองศพของหลิ่วเยี่ยน ในใจเปี่ยมล้นไปด้วยความแค้นเคือง
ทว่าเขาเองก็รู้ดีว่าด้วยตบะและขอบเขตของเขาไม่มีทางสังหารถังหยางในประตูเมืองเพื่อแก้แค้นให้กับหลิ่วเยี่ยนได้
เขาหวังแค่เพียงว่าเนี่ยเทียนจะไม่เดินรอยตามหลิ่วเยี่ยน!
“ส่งเกราะัเพลิงมาซะ แล้วข้าจะให้ศพเ้าครบชิ้นส่วน!” ถังหยางไม่ได้สนใจลี่ฝานแม้แต่น้อย แต่ถลึงตาใส่เนี่ยเทียน เอ่ยข่มขู่อีกครั้ง
ขณะที่เขาพูด แสงเปลวเพลิงร้อนลวกเป็กลุ่มก้อนก็พลันก่อตัวขึ้นมาอยู่ข้างกายถังหยางอย่างรวดเร็ว
แสงเปลวเพลิงเ่าั้เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องแล้วกลายมาเป็ลำแสงเปลวเพลิงหนายาวเส้นหนึ่ง ในลำแสงเปลวเพลิงนั้นมีสัจธรรมของเปลวเพลิงที่ร้อนแผดเผานาบประทับไว้เช่นเดียวกัน
วินาทีที่ลำแสงเปลวเพลิงก่อตัว ม่านแสงเจ็ดสีจำนวนมากก็พลันไหลกรากเข้ามา
“สวบ!”
ม่านแสงและลำแสงเปลวเพลิงตัดสลับเข้าด้วยกัน ปลดปล่อยประกายแสงพริบพราว สะเก็ดแสงสาดกระจายไปทั่วด้าน ทำให้พื้นที่ที่ถังหยางและเนี่ยเทียนยืนอยู่มีคลื่นพลังงานกระเพื่อมไหวรุนแรง
“ท่านลุงหลิว...”
เนี่ยเทียนที่หันกลับไปมองเห็นศพของหลิ่วเยี่ยน ั์ตาก็มีความโกรธแค้นพวยพุ่งขึ้นมา
แต่เขากลับรู้ดีว่าด้วยตบะและขอบเขตของเขาในเวลานี้ย่อมไม่มีทางสังหารถังหยางได้แน่นอน
เพราะว่าถังหยางนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเจี่ยเผิง ตู้ฮวงมากมายนัก!
“หึ!”
ถังหยางส่ายหัวคล้ายไม่ยินดีที่จะรอคอยแม้แต่นาทีเดียว ไม่ยินดีมอบโอกาสใดๆ ให้แก่เนี่ยเทียน
“ตูม!”
ภายใต้การผลักดันจากพลังงานของเขา ลำแสงเปลวเพลิงหนายาวที่แฝงเร้นไว้ด้วยพลังความน่ากลัวของเปลวเพลิงเส้นนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีเนี่ยเทียนอย่างดุดันทันที
“อู้ๆ!”
ม่านแสงเจ็ดสีที่แผ่กระจายอยู่ตามจุดต่างๆ ในเมืองไหลกรากมารวมตัวกันจากแปดทิศทาง เกาะตัวกันขึ้นเป็คลื่นเจ็ดสีหลายชั้น สกัดกั้นลำแสงเปลวเพลิงเอาไว้
เนื่องจากการสกัดกั้นของม่านแสงเจ็ดสี การโจมตีของลำแสงเปลวเพลิงจึงเคลื่อนที่ได้อย่างยากลำบาก
ลำแสงเปลวเพลิงหนายาวค่อยๆ โจมตีไปทีละนิ้ว แต่กลับถูกพลังม่านแสงเจ็ดสีต้านทานเอาไว้จึงยิ่งเปลี่ยนมาเป็เล็กลงเรื่อยๆ พลังงานเปลวเพลิงที่แฝงเร้นอยู่ด้านในก็ไหลหายไปอย่างรวดเร็ว
ม่านแสงเจ็ดสีที่ปกคลุมไปทั่วในเมืองคล้าย้าห้ามปรามไม่ให้มีการต่อสู้เกิดขึ้น
ขอแค่ััได้ถึงพลังงานที่ผิดปกติ ม่านแสงเจ็ดสีพวกนั้นก็จะพุ่งเข้ามาพัวพัน ดับทำลายการโจมตีของทุกคนทันที
ทว่าการโจมตีที่มาพร้อมกับความโกรธเคืองของถังหยางตบะต้น์่ท้ายกลับไม่สามารถรับมือได้ง่ายนัก
ต่อให้มีม่านแสงเจ็ดสีหลายชั้นขัดขวาง แม้ลำแสงเปลวเพลิงนั้นจะเคลื่อนช้าลง แต่กลับยังคงพุ่งโจมตีใส่เนี่ยเทียน เข้ามาใกล้หน้าอกของเนี่ยเทียนเรื่อยๆ
ตอนที่ลำแสงเปลวเพลิงนั้นอยู่ห่างจากเนี่ยเทียนอีกสองเมตร เนี่ยเทียนก็เหงื่อท่วมร่างแล้ว
“รีบหนีไปเร็วเข้า!” เฟิงหลัวเองก็อดไม่ไหวจนต้องตวาดขึ้นมาเสียงดัง
เนี่ยเทียนที่หยุดชะงักอยู่ครู่หนึ่งพลันฟื้นคืนสติกลับมา ไม่ยืนคุมเชิงกับถังหยางในประตูเมืองอีก แต่ก้าวยาวๆ เดินเข้าไปในเมืองอีกครั้ง
เมื่อเดินออกมาหนึ่งก้าวเขาก็ััได้ถึงแรงผลักดันที่รุนแรงกว่าเดิมทันที ก็ไม่รู้ว่าพลังงานที่มาจากม่านแสงเจ็ดสีกำลังต่อต้านหรือกำลังทดสอบผู้ที่เข้ามาอยู่กันแน่ ถึงได้สร้างความกดดันอย่างต่อเนื่องเช่นนี้
เขาจำต้องโคจรพลังงานในมหาสมุทริญญาอย่างบ้าคลั่ง กระตุ้นน้ำวนพลังิญญา น้ำวนเปลวเพลิง น้ำวนพืชหญ้าที่อยู่ในมหาสมุทริญญาให้โคจรถึงขีดสุด
น้ำวนสามลูกหมุนคว้างอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแต่เพื่อเพิ่มพลังงานที่เปี่ยมล้นให้แก่เขา ยังหลอมมหาสมุทริญญาของเขาให้บริสุทธิ์อย่างบ้าคลั่งด้วย
ในมหาสมุทริญญาของเขา พลังงานหลายชนิดที่เดิมทีเกาะตัวกันได้ไม่มาก ไม่บริสุทธิ์มากพอ ทว่าเมื่ออยู่ภายใต้แรงกดดันนี้ ด้วยการโคจรอย่างบ้าคลั่ง น้ำวนสามลูกก็คล้ายจะกลั่นหลอมอย่างรวดเร็วอีกหลายเท่าตัว
“ตูม!”
ขณะที่เขาก้าวออกไปข้างหน้าติดๆ กันสิบก้าว ในสมองของเขาพลันสั่นะเื รู้สึกคล้ายเพิ่งฝ่าทะลุม่านบางๆ หนึ่งชั้น
“ท้าย์่กลาง!”
นาทีนี้ แม้ว่าจะไม่ได้ััอย่างละเอียดมากนัก แต่เขากลับรู้ว่าขอบเขตของเขาได้เหยียบย่างจากท้าย์่ต้นเข้าสู่่กลางแล้ว!
ไม่คาดคิดเลยว่าขอบเขตของเขาจะฝ่าทะลุอย่างแปลกประหลาดในขณะที่ก้าวเดินอยู่ในเมืองแบบนี้!
ไม่ทันมีเวลามาัักับความลึกลับของท้าย์่กลาง เขารีบรวบรวบพละกำลังหมายจะเดินหน้าต่ออีกครั้ง
และเวลานี้เอง ลำแสงเปลวเพลิงที่ตรงดิ่งมาหาเขา แม้ว่าจะหดเล็กลงไปสิบเท่า แต่กลับเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง
ลำแสงเปลวเพลิงนั้นอยู่ห่างจากด้านหลังเขาแค่หนึ่งเมตร!
พลังงานเปลวเพลิงที่ปลดปล่อยออกมาจากลำแสงเปลวเพลิงทำให้พื้นที่ทุกแห่งเปลี่ยนมาเป็ร้อนระอุ
ม่านแสงเจ็ดสีจำนวนมากยังคงไหลกรากมาต่อเนื่อง ยังคงคิดจะสกัดกั้นการโจมตีของลำแสงเปลวเพลิงนั้น
เนี่ยเทียนหันขวับไปมอง มองลำแสงเปลวเพลิงที่เปลี่ยนมาเล็กเท่าแขนด้วยสายตาเ็า แล้วจึงกำหมัดต่อยโครมลงไป
แสงวิบวับถูกปลดปล่อยออกมาจากหมัดของเขา เจิดจ้าบาดตา
“ปัง!”
ขณะที่หมัดต่อยลงไปบนลำแสงเปลวเพลิงนั้น สะเก็ดไฟก็สาดกระเซ็นออกไปทั่วทิศ
“ไม่รู้จักที่ตาย!”
ถังหยางที่อยู่ด้านหลังแสยะยิ้ม พลันเพิ่มพลังอีกระลอกหนึ่งกรอกลงไปในลำแสงเปลวเพลิงนั้น
ลำแสงเปลวเพลิงที่เดิมทีเปลี่ยนมาเป็เล็กเรียวกลับขยายใหญ่ขึ้นอย่างกะทันหัน
พลังงานเปลวเพลิงร้อนแรงระลอกหนึ่งพลันแผ่ซ่านออกมาจากในลำแสงเปลวเพลิง
เนี่ยเทียนหน้าเผือดสี
เขาไม่มีเวลาให้คิดมาก รีบเรียกเอายันต์วิเศษป้องกันกายชิ้นหนึ่งที่อูจี้มอบให้ออกมาทันที
ยันต์ชิ้นนั้นผสานรวมเข้าไปในมือเขาทันควัน เมื่อพลังจิตของเขากระตุ้นชักนำจึงกลายมาเป็ม่านแสงพลังิญญาเจิดจ้า ปกคลุมทั้งร่างของเขาให้อยู่ด้านใน
ม่านแสงพลังิญญาที่ราวกับหยกหินมีมากถึงเจ็ดชั้น แต่ละชั้นล้วนเว้นระยะห่างกันเป็ชั้นบางๆ
เส้นพลังิญญาจำนวนมากปรากฏวาบขึ้นมาในม่านแสงพลังิญญาเจ็ดชั้น เส้นใยพวกนั้นตัดสลับกันหนาแน่นเปลี่ยนมาเป็ลายเส้นวิเศษที่งดงามมากมาย
“ฟู่วๆ!”
ประกายไฟที่สาดกระเซ็นออกมาจากลำแสงเปลวเพลิงตกอยู่บนม่านแสงพลังิญญา พริบตาเดียวก็หายวับไปไม่เหลือเงา
หลังจากที่ขยายใหญ่จนเปลี่ยนมาเป็หนายาว ลำแสงเปลวเพลิงก็พุ่งเข้ามาโจมตีอย่างรุนแรง กระแทกลงบนม่านแสงพลังิญญาเจ็ดชั้นนั่น
ม่านแสงพลังิญญาเจ็ดชั้นพลันปล่อยประกายแสงปกคลุมไปหมื่นจั้ง ลายเส้นวิเศษมากมายที่อยู่ด้านในล่องลอยอย่างมีชีวิตชีวา คล้ายมีจิติญญาและชีวิตเป็ของตัวเอง
พลังโจมตีที่ดุเดือดเมื่อััเข้ากับพลังต้านทานของม่านแสงิญญาเจ็ดชั้นจึงะเิออกโดนพลัน
เรือนกายที่เคลื่อนหน้าอย่างยากลำบากของเนี่ยเทียนเมื่อโดนแรงโจมตีจากลำแสงเปลวเพลิงนั้นจึงเคลื่อนพรวดไปด้านหน้าอีกสิบกว่าก้าว
พลังงานที่อ่อนโยนระลอกหนึ่งถูกส่งออกมาจากม่านแสงพลังิญญาเจ็ดชั้น ช่วยคุ้มกันเืเนื้อของเขาเอาไว้ ทำให้เขาไม่ได้รับาเ็แม้แต่นิดเดียว
ม่านแสงพลังิญญาสี่ชั้นด้านนอกบินออกจากร่างของเขาไปเลื้อยพันอยู่รอบลำแสงเปลวเพลิง แล้วเข่นฆ่ากับพลังของเปลวเพลิงในลำแสงนั้นอย่างบ้าคลั่ง
คาถาพลังบางอย่างที่มาจากอู้จี้ค่อยๆ ทำลายสัจธรรมเปลวเพลิงของถังหยางไปทีละจุด
ลำแสงเปลวเพลิงที่ขยายใหญ่เมื่อถูกกัดกระชากจากเส้นิญญาแปลกประหลาดจึงหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว แล้วก็หายวับไปทันใด
“อู้!”
ตอนที่ลำแสงเปลวเพลิงนั้นหายไปอย่างสมบูรณ์แบบ แสงวิเศษกลุ่มหนึ่งจึงบินกลับมาที่ร่างของเนี่ยเทียนอีกครั้ง
พอแสงวิเศษกลุ่มนั้นัักับม่านแสงพลังิญญาสามชั้นด้านนอกก็เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แล้วกลายมาเป็ม่านแสงอีกสองชั้น
เมื่อเป็เช่นนี้ รอบกายของเนี่ยเทียนจึงยังคงมีม่านแสงพลังิญญาล้อมวนอีกห้าชั้น
เนี่ยเทียนไม่เพียงแต่ปลอดภัยดี ทั้งยังอาศัยพลังโจมตีระลอกนั้นที่มาจากถังหยางทำให้เคลื่อนเข้าไปในเมืองได้อีกก้าว
“ยันต์วิเศษคุ้มกันกายของผู้แข็งแกร่งขอบเขตลี้ลับ!”
ตอนที่ลำแสงเปลวเพลิงหายวับไป ถังหยางหน้าเปลี่ยนสีน้อยๆ ร้องอู้อี้อยู่ในลำคอ
แล้วก็ไม่รู้ว่าเหตุใด เปลวเพลิงโชติ่ที่ล้อมวนอยู่รอบกายเขาถึงได้ลดน้อยลงไปอีกเยอะมาก
ดูเหมือนว่าการลงมืออย่างบุ่มบ่ามของเขาจะดึงดูดให้ม่านแสงเจ็ดสีเ่าั้พุ่งเข้ามาจู่โจมกลับ ม่านแสงเจ็ดสีที่มีเต็มเมืองกระจายออกจากตัวของคนอื่นแล้วพุ่งเข้ามารวมที่ตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง
ซึ่งทำให้อยู่ๆ แรงผลักดันที่เขาได้รับจากเมืองพลันเพิ่มขึ้นมาอีกหลายเท่า
เนี่ยเทียนที่อยู่ด้านหน้าสุด เดิมทีก้าวเดินอย่างยากลำบาก เวลานี้กลับััได้อย่างชัดเจนว่าแรงผลักดันที่ได้รับลดน้อยลงไปมาก
เขาที่มีม่านแสงพลังิญญาห้าชั้นปกคลุม อาศัยพลังงานที่ยังหลงเหลืออยู่ในยันต์วิเศษชิ้นนั้นรีบเดินเร็วๆ พุ่งเข้าไปในเมืองทันที
ประตูเมืองที่กว้างหลายสิบเมตรค่อยๆ ถูกเขาทิ้งไว้เื้ั เขาและโหมวเฉินที่อยู่ในประตูอีกบานหนึ่งจึงกลายมาเป็คนกลุ่มแรกที่เข้าไปในเมืองคูน้ำ
-----
