บทที่ ๔๕: ลมหายใจ...ที่ริบหรี่กุบกับ! กุบกับ! กุบกับ!เสียงฝีเท้าม้าที่ควบตะบึงอย่างไม่คิดชีวิตดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วเส้นทางเปลี่ยวที่มุ่งหน้าออกจากเมืองหยางปี้ มันคือเสียงแห่งความสิ้นหวัง... คือเสียงของการแข่งขันกับพญามัจจุราช...เสวียนเฟิ่งสะบัดแส้ใน...
2 วิธีในการเปิดตอน เปิดด้วยถุงแดง หรือ สมัครสมาชิก Premium


