เมื่อได้ระบายโทสะออกไปจากใจแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ก็รู้สึกอารมณ์ดีเป็อย่างมาก เซี่ยซู่อันที่เห็นว่าบิดามีีหน้าไม่สู้ดี จึงรีบพากลับจวนชินอ๋องไปทันที เซี่ยเทียนอวี้ก็ใจดีมาก ยังเมตตาส่งหมอหลวงไปตรวจอาการของเซี่ยชินอ๋องอีกด้วย
เซี่ยซู่อันนี่แค่เริ่มต้น ข้ายังมีเื่สนุกเตรียมเอาไว้ให้พวกเ้าสองพ่อลูกอีกมาก
เมื่อเซี่ยชินอ๋องและบุตรชายจากไปแล้ว เหล่าขุนนางจึงกลับมาร่วมประชุมยามเช้ากันต่อ
หัวข้อการประชุมวันนี้คือเื่การทำพิธีขอพรให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล หรือก็คือพิธีบวงสรวงดินและเทพเ้านั่นเอง แคว้นเซิ่งจะมีีธรรมเนียมที่ปฏิบัติกันมาหลายชั่วอายุคน นั่นก็คือใน่ต้นฤดูร้อนของทุกปี โอร์จะเสด็จออกจากวังหลวง มุ่งหน้าไปยังพระราชวังฤดูร้อนบนเขาเพื่อขอพรให้แผ่นดินสงบสุขและร่มเย็น ฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล เทพเ้าคุ้มครองปวงประชา
ทุกๆปีฮ่องเต้จะเดินทางไปขอพรและถือโอกาสนี้เสด็จประพาสที่พระราชวังฤดูร้อนด้วย และยังออกตรวจตราที่หัวเมืองต่างๆเพื่อดูความเป็อยู่ของราษฎรที่นอกเมืองหลวง ยามนี้ถึงเวลาประจวบเหมาะเวียนมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว เซี่ยเทียนอวี้ที่เป็ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันจึงสั่งให้เหล่าขุนนางทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม
อีกเื่ที่ต้องเร่งจัดการก็คืออีกไม่กี่วันแม่ทัพใหญ่จิ่งจะเดินทางกลับเมืองหลวงแล้ว อย่างไรย่อมต้องเตรียมการต้อนรับเขาอย่างสมเกียรติ
เมื่อไม่มีสิ่งให้จัดการต่อแล้วเหล่าขุนนางจึงแยกย้ายกันกลับจวนของตนเองไปทันที
เซี่ยเทียนอวี้เดินออกมาจากท้องพระโรง ก่อนจะไปเยี่ยมคารวะมารดาเหมือนเช่นทุกวัน จากนั้นเขาก็กลับมายังตำหนักั์ของตนเอง แต่เมื่อมาถึงกลับพบว่ายามนี้จิ่งรั่วอิงกำลังยืนพิงต้นไม้อยู่ไม่ไกล เมื่อนางเห็นเขาก็รีบเข้ามาหาทันที
“ถวายพระพรฝ่าาเพคะ”
เซี่ยเทียนอวี้ปรายตามองสตรีตรงหน้าด้วยความสงสัยปราดหนึ่ง
เหอะ เมื่อคืนกินไม่อิ่มหรือไรกัน วันนี้คงคิดจะมาห่ออะไรจากตำหนักของเขากลับไปกินอีกสิท่า!
“เ้ามาทำไม”
“ฝ่าา หม่อมฉันมีเื่อยากปรึกษาพระองค์เพคะ เป็เื่สำคัญมาก หวังว่าพระองค์จะทรงอนุญาต”
แม้จะไม่อยากจะสนทนากับเขามากนัก แต่ยามนี้นางมีแผนการหนึ่งในใจแล้ว จึงต้องบากหน้ามาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา เซี่ยเทียนอวี้จ้องมองจิ่งรั่วอิงอย่างไม่ละสายตา คิดในใจว่าวันนี้นางจะมาไม้ไหนอีก
“เข้าไปพูดข้างในเถอะ”
เอ่ยจบเขาก็เดินนำนางเข้าไปในตำหนักั์ทันที ก่อนจะสั่งให้ข้ารับใช้คนอื่นๆออกไปให้หมด จากนั้นก็หันมาเอ่ยกับนางด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“มีอะไรก็รีบๆพูดมา ข้าไม่มีเวลาว่างมาฟังเื่ไร้สาระของเ้า”
จิ่งรั่วอิงเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ทิ้งกายลงนั่งข้างเขาทันที เซี่ยเทียนอวี้ใช้หางตามองนางอย่างไม่พอใจ
“ไปนั่งพื้นสิ อย่ามานั่งเทียบกับข้า ข้ารังเกียจเ้า!”
จิ่งรั่วอิงเบ้ปาก ก่อนจะเปลี่ยนไปนั่งชันเข่าที่พื้นโดยไม่สนธรรมเนียมปฏิบัติอะไรทั้งสิ้น
“ที่ข้ามาวันนี้เพราะมีเื่หนึ่งอยากจะขอให้ท่านร่วมมือด้วย”
นางไม่เอ่ยวาจานอบน้อมอันใดอีก เซี่ยเทียนอวี้ที่ได้ฟังก็จ้องมองนางด้วยความสงสัย
“ว่ามาสิ เผื่อว่าข้อเสนอของเ้าจะน่าสนใจ”
จิ่งรั่วอิงไม่รอช้า นางรีบเล่าเื่ทั้งหมดที่ตนเองพบเห็นให้เขาฟังทุกอย่าง แต่นางไม่ได้บอกว่าตนเองทะลุมิมิติเข้ามาอยู่ในร่างนี้ นางบอกเพียงว่าหลังจากถูกโบยก็สลบไป จากนั้นนางก็ฝันเห็นเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกห้าปีข้างหน้า นางเป็คนของเซี่ยซู่อัน เข้าวังหลวงมาเพราะมีจุดประสงค์อยากจะช่วยเซี่ยซู่อันสังหารเซี่ยเทียนอวี้ นางลอบวางยาพิษเซี่ยเทียนอวี้อย่างเืเย็น และยังยอมมีสัมพันธ์ทางกายกับเขาเพื่อหลอกให้เขาหลงรัก ไม่นานเขาก็เกิดล้มป่วยหนักจึงเข้าทางของนางพอดี นางจึงฉวยโอกาศเปิดทางให้เซี่ยซู่อันเข้ามาสังหารเซี่ยเทียนอวี้ได้สำเร็จ
เซี่ยเทียนอวี้ที่กำลังยกจอกสุราขึ้นดื่มพลันชะงักไปทันที ดวงตาฉายแววตื่นตระหนกวูบหนึ่ง
นางก็ฝันเห็นเหตุการณ์นั้นเช่นเดียวกับเขาอย่างนั้นหรือ
จะเป็ไปได้อย่างไร!
จิ่งรั่วอิงไม่ทันสังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของเซี่ยเทียนอวี้ นางยังคงเล่าเื่ราวของตนเองต่อไป
“หลังจากท่านตายไปแล้ว ข้าก็ถูกเซี่ยซู่อันใช้เชือกรัดคอให้ตายตามท่านไป ไม่เพียงเท่านั้นเขายังสังหารคนตระกูลจิ่งของข้าทั้งตระกูล เขาผิดสัญญา บอกว่าจะแต่งกับข้า เขาจะแต่งตั้งข้าเป็ฮองเฮา แต่สุดท้ายเขากลับแต่งงานกับหวงซูเหยา สตรีที่เขารัก ข้าก็เป็เพียงหมากบนกระดานให้เขาหลอกใช้ ข้าแค้นเขานัก อยากเอาคืนเขาให้สาสม ยิ่งเห็นหน้าข้าก็ยิ่งเกลียดเขา!”
จิ่งรั่วอิงกำมือแน่น นางไม่ชอบหน้าเซี่ยซู่อันจริงๆ อีกทั้งยังคิดว่านางจะปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด หากนางไม่กำจัดเขา เขาก็จะต้องกำจัดนางอย่างแน่นอน เ้าของร่างเดิมหลงใหลในคำหวานของเขา แต่นางไม่ใช่ นางจะไม่ยอมให้ตนเองต้องพบกับจุดจบเช่นนั้นอย่างแน่นอน
เซี่ยเทียนอวี้นั้นยามนี้เขากำลังนิ่งเงียบไม่ได้เอ่ยวาจาใดออกมา เขาไม่คิดเลยว่าสุดท้ายเซี่ยซู่อันก็ไม่เก็บจิ่งรั่วอิงเอาไว้ อีกทั้งยังสังหารนางด้วยมือตนเอง
ตอนนี้ในใจของเขามีความรู้สึกมากมายที่บอกไม่ถูก มันมีทั้งความรู้สึก สมน้ำหน้า สาแก่ใจ และเสียใจในเวลาเดียวกัน
เพราะความฝันที่เขาประสบพบเจอมานั้นมันทำให้เขาไม่เชื่อใจใครง่ายๆอีก ความทรมานก่อนตายจากการถูกพิษ ดาบที่เซี่ยซู่อันใช้สังหารเขายังคงทิ้งรอยแผลเป็เอาไว้ในใจไม่จางหาย
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางบอกนางว่าเขาก็ฝันเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้าเช่นเดียวกัน
จิ่งรั่วอิงที่เล่าทุกอย่างจนจบแล้ว จึงหันมามองเซี่ยเทียนอวี้ ก่อนจะพบว่าชายหนุ่มมีสีหน้าเรียบเฉยและไม่เอ่ยสิ่งใดออกมาเลย
หรือเขาจะมองว่านางบ้า?
ความคิดมากมายตีกันในหัวของจิ่งรั่วอิงเต็มไปหมด
“เซี่ยเทียนอวี้ ท่านไม่เชื่อข้าหรือ”
“แล้วเหตุข้าต้องเชื่อเ้าด้วยเล่า”
จิ่งรั่วอิงที่ได้ฟังก็กำมือแน่น ก่อนจะเอ่ย
“แต่ข้าว่าท่านเชื่อ และท่านเองก็อาจจะเคยฝันเห็นเหตุการณ์เดียวกับข้าด้วยซ้ำ เพียงแต่ท่านตายไปก่อนเลยไม่รู้จุดจบของข้า มิเช่นนั้นท่านจะเกลียดชังข้าด้วยเื่ใด ข้าจำได้ว่าในฝันนั้น ท่านรักข้าจนหมดหัวใจ ไม่เคยเกลียดชังหรือระแวดระวังในตัวข้าเลยแม้แต่น้อย”
เมื่อถูกจิ่งรั่วอิงมองออก เซี่ยเทียนอวี้ก็ส่งเสียงหัวเราะหึหึในลำคอ แล้วจึงยื่นมือมากระชากตัวนางให้ขึ้นมานั่งข้างๆเขา
“ข้าเชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ไม่ใช่เื่ของเ้า”
“เช่นนั้นก็คิดซะว่าข้าไม่เคยเล่าอะไรให้ท่านฟังก็แล้วกัน ส่วนเื่เอาคืนเซี่ยซู่อันข้าจะหาทางเอง ขอตัวก่อน”
จิ่งรั่วอิงที่เห็นว่าเซี่ยเทียนอวี้คงไม่มีทางร่วมมือด้วยจึงไม่รบเร้าเขาต่อ แต่เซี่ยเทียนอวี้กลับกดตัวนางให้ลงไปนอนบนตั่งก่อนจะเป็ฝ่ายขึ้นมาคล่อมตัวนางเอาไว้ จิ่งรั่วอิงยื่นมือไปหมายจะผลักเขาออก แต่คนตรงหน้ากลับขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมให้นางได้หนีไปตามที่้า
“ท่านจะทำอะไร”
เซี่ยเทียนอวี้จ้องมองจิ่งรั่วอิงด้วยแววตาที่เป็ประกายวาววับ
“จิ่งรั่วอิง ข้าขอถามเ้า เ้า้าปั่นหัวข้าใช่หรือไม่ แท้จริงแล้วเ้ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ บอกมา!”
จิ่งรั่วอิงพยายามผลักเขาออกอีกครั้งแต่กลับไม่เป็ผล นางจึงไม่พยายามอีก หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วจึงเอ่ยกับเขาอย่างตรงไปตรงมา
“เซี่ยเทียนอวี้ พวกเรามาร่วมมือกัน ฆ่าเซี่ยซู่อันดีไหม”
เซี่ยเทียนอวี้ที่ได้ยินก็มองนางอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะออกมา
“เ้าตัดใจฆ่าเขาได้ลงคอจริงหรือ”
“แน่นอน”
แววตาของนางไม่ได้ฉายแววล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย เซี่ยเทียนอวี้ยื่นมือไปลูบใบหน้าของจิ่งรั่วอิง ฝ่ามือสากๆของเขาเมื่อััต้องใบหน้าของนาง มันทำให้หญิงสาวรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก เมื่อนางสบประสานสายตากับเขาจิตใจก็เต้นถี่ระรัวอย่างบ้าคลั่ง
บัดซบจริงๆ หล่อจนใจสั่นไปหมดเลย!
“จิ่งรั่วอิง”
“ว่าอย่างไร”
“หากข้ายอมร่วมมือกับเ้า เ้าจะให้อะไรเป็ของตอบแทนข้าหรือ ข้าขอบอกตามตรงว่าข้าไม่อยากจะเชื่อใจเ้าเลยด้วยซ้ำ เ้ามันคนเสแสร้ง สับปรับหน้าไหว้หลังหลอกออกปานนี้ ข้าจะกล้าเชื่อเ้าได้อย่างไรกัน”
เขาเอ่ยไปพลางใช้มือลูบใบหน้าของนางไปพลาง จิ่งรั่วอิงปัดมือเขาออกจากใบหน้าของตน ก่อนจะเอ่ยถามกลับไป
“เช่นนั้นท่านอยากได้อะไรเล่า ว่ามาเลย ขอเพียงท่านร่วมมือกับข้าฆ่าเซี่ยซู่อันได้สำเร็จ ข้าจะยอมรับปากท่านทุกเื่เลย”
“จริงหรือ”
เขามองสำรวจนางอย่างตั้งอกตั้งใจด้วยสายตาที่หื่นกระหาย เดิมทีเขาเพียงอยากจะยั่วโมโหนางเท่านั้น ทำให้นางโกธรที่ถูกเขามองอย่างเหยียดหยาม ยิ่งนางเสียหน้าเขาก็ยิ่งรู้สึกสาแก่ใจ!
จิ่งรั่วอิงมีหรือจะมองไม่ออกว่าเขา้าอะไร แต่นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เซี่ยซู่อันคือตัวอันตราย หากเขารู้ว่านางมีใจคิดแปรพักตร์ เขาจะต้องหาทางกำจัดนางในสักวันแน่ นางยังไม่อยากตาย
เมื่อคิดได้เช่นนั้น นางจึงเป็ฝ่ายพลิกเกมทันที หญิงสาวกดเซี่ยเทียนอวี้ให้เป็ฝ่ายนอนลงบนตั่งแทน ส่วนตนเองก็ขึ้นมานั่งคล่อมบนตัวเขา เซี่ยเทียนอวี้ตื่นตระหนกจนหน้าเปลี่ยนสี
“เ้าจะทำอะไร!”
“ท่านอยากได้ของตอบแทนไม่ใช่หรือ เช่นนั้นข้าจะใช้ร่างกายตอบแทนท่าน ทำให้เซี่ยซู่อันตกต่ำได้หนึ่งครั้ง ข้าก็ตอบแทนท่านหนึ่งครั้ง หากท่านทำได้ดีข้ายินดีให้สองครั้งเลย แต่มีข้อแม้ หากทำตามแผนไม่สำเร็จอย่าได้มารุ่มร่ามข้าเด็ดขาด หลังจบเื่แล้วพวกเราก็ต่างคนต่างไป!”
ว่าจบนางก็หยิบกาสุราขึ้นมากระดกดื่มจนหมดรวดเดียว ความร้อนของสุราไหลผ่านร่างกายจนทำให้นางรู้สึกเสียวสะท้าน
เอาก็เอา ยังไงหมอนี่มันก็หน้าตาหล่อดี แถมยังเป็ถึงฮ่องเต้ด้วย ย่อมมีอำนาจช่วยนางได้มากกว่า หากให้เลือกระหว่างเป็เมียซื่อจื่อกับเป็เมียฮ่องเต้ นางยอมเป็เมียฮ่องเต้ดีกว่า!
เอ่ยจบนางก็โน้มใบหน้าเข้าไปจูบเซี่ยเทียนอวี้อย่างดูดดื่ม เซียเทียนอวี้ถูกจู่โจมก็ใคิดจะะโให้คนมาลากนางออกไป แต่จิ่งรั่วอิงกลับยื่นมือมาปิดปากเขาเอาไว้
“อย่าเล่นตัวน่า คนได้เปรียบทั้งขึ้นทั้งล่องเป็ท่านแท้ๆ แล้วก็อย่าได้คิดลงโทษข้า ครั้งนี้ข้าไม่ยอมแน่ เซี่ยเทียนอวี้พวกเรามาร่วมมือกันสังหารคนชั่วเถอะ!”
เอ่ยจบนางก็ถอดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมด ก่อนจะจูบไซ้ซอกคอเขาอย่างหนักหน่วง
น่ารำคาญ! เขาไม่ทำนางทำเอง
เซี่ยเทียนอวี้ถูกรุกอย่างหนักก็เริ่มหายใจติดขัดขึ้นมา ยิ่งได้มองเห็นว่ายามนี้จิ่งรั่วอิงเปลือยกายล่อนจ้อนจนเผยให้เห็นผิวพรรณขาวนวลเนียนเขาก็ยิ่งหน้าแดงซ่านหนักขึ้นไปอีก น่าแปลกที่หนนี้เขากลับไม่เรียกคนมาลากตัวนางไปทำโทษเหมือนเช่นคราวก่อน
นางมีเสน่ห์บางอย่างที่น่าดึงดูดจนเขาไม่อาจละสายตาไปจากนางได้
เสน่ห์น่าหลงใหลที่แต่ก่อนนางไม่เคยมี!
“อย่าทำข้า อย่านะ อย่าเพิ่ง! ข้าถอดเสื้อผ้าก่อน โอว!”
เซี่ยเทียนอวี้ที่เพิ่งรู้ตัวว่าตนเองเอ่ยสิ่งใดออกไปก็รีบยกมือขึ้นปิดปากตนทันที
มารดามันเถอะ นี่เขาพูดอะไรออกไป
ไม่มีทาง เขาไม่ทีทางยอมนาง ไม่มีทาง!
ไม่มีทางทนได้แล้วโวย เอาก็ได้ว่ะ ไหนๆก็มาถึงขนาดนี้แล้ว เอาก็เอา ลองเอาสักรอบ!
