สายลมพัดลูบไล้ใบหญ้าให้พลิ้วไหว        เยี่ยหลิงหลานยืนนิ่งอยู่ริมขอบทุ่งหญ้าแห่งความตาย แสงตะวันอันร้อนแรงสาดส่องลงบนร่างกายของนาง ก่อเป็นเงาดำทึบราวกับถูกกัดกินโดยกาลเวลา        รอยบรรจบของแสงสว่างและเงามืดช่างดูลี้ลับและงดงามราวกับภาพลวงตา    ...