บทที่ 579 คาดเดาไม่ได้        “เฮ้อ! สงสารลูกข้านัก ตอนนี้มีตาแก่หลายคนคิดจะแย่งของเล่นเขา ช่างน่าเจ็บใจเสียจริง”        “ในฐานะแม่ ข้าควรทำอย่างไรดี?”        ในห้องส่วนตัวหมายเลขสี่ สตรีนางหนึ่งพูดออกมาอย่างสงบ หัวเราะเบาๆ อย่างเยือกเย็น บ่งบอกถึงอำ...