บทที่ 122 รักษาเซียวจิ่งเฉินรุ่งอรุณสาดแสงแรกจับขอบฟ้าขับไล่เงาแห่งรัตติกาลให้เลือนหายไปแต่กลับมิอาจขับไล่กลิ่นคาวเลือดจางๆ และไอสังหารที่ยังคงตกค้างอยู่ในอากาศของจวนสกุลมู่ได้ ลานหน้าเรือนรับรอง บัดนี้ได้กลายเป็นสุสานชั่วคราวของเหล่ามือสังหารในชุดดำ...