เมื่ออวิ๋นซีได้ยิน ก็มองอวิ๋นเซ่าหลัน ความหมายของนางชัดเจนจนไม่อาจชัดเจนไปมากกว่านี้ได้แล้ว หรือก็คือ เฉิงิฮุ่ยผู้นี้ไปหานโจว ได้เจอกับจวินเหยียน ดังนั้นจึงตกหลุมรักจวินเหยียน ครั้งนี้นางตั้งใจแน่วแน่จะแต่งให้จวินเหยียนให้ได้!
คนทั้งสองพูดคุยกันอยู่พักหนึ่ง อวิ๋นซีและนางก็ไปยังตำหนักอวิ๋นเหอพร้อมกัน ตอนนี้ ตำหนักอวิ๋นเหอคึกคักอย่างไม่ธรรมดาแล้ว หลายคนต่างก็หาที่นั่งที่เป็ของตนเองเจอและนั่งลงแล้ว
อวิ๋นซีและอวิ๋นเซ่าหลันล้วนเป็ลูกสะใภ้ของฮ่องเต้ แน่นอนว่าที่นั่งต้องอยู่ตรงหน้าสุด ดังนั้น ตลอดทางที่เดินผ่านไป มีคนไม่น้อยมองอวิ๋นซีแล้วแอบซุบซิบกัน ชายาหนิงชินอ๋องผู้ลึกลับนี้ในที่สุดก็ปรากฏตัวขึ้นแล้ว บรรดาคนที่เคยจินตนาการไปว่าอวิ๋นซีเป็ปีศาจจิ้งจอกนั้นต่างก็พากันผิดหวัง เพราะรูปลักษณ์ของผู้อื่นแตกต่างจากปีศาจจิ้งจอกลิบลับ หน่าตาสง่างามแลดใจกว้าง แค่ดูก็ราวกับเป็คุณหนูสูงศักดิ์ที่เกิดในตระกูลสูง บรรยากาศรอบกาย ไม่แพ้ลู่หลิงฉิงที่เป็ชายารัชทายาทเลย ถึงขนาดดูสูงส่งกว่าไม่น้อย
เมื่อเห็นเช่นนี้ คนไม่น้อยต่างก็โง่งมไป ผิดหวังแล้ว ในใจเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
จวินเหยียนมองภรรยาที่เดินเข้ามา เขาอมยิ้มขึ้นหน้าไป จับมือภรรยาลากไปนั่งลงบนที่นั่ง รัชทายาทที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาจู่ๆ ก็พูดขึ้น “น้องรอง สตรีนั้นจะรักโอ๋มากเกินไปมิได้ ไม่เช่นนั้น นางจะปีนขึ้นไปบนศีรษะเ้า”
นี่เป็การยุแยงความสัมพันธ์ของสามีภรรยาอย่างชัดเจน อวิ๋นซีกลับยิ้มเ็า ไม่เสียทีที่เป็สามีภรรยากัน นิสัยเหมือนกันไปหมด จวินเหยียนมองไปยังนาง ลูบไล้ดวงหน้านางอย่างสงบนิ่ง ท่าทีของเขาเป็ธรรมชาติยิ่ง ไม่เหมือนเสแสร้งแกล้งทำแม้แต่น้อย แต่คล้ายกับว่าเขาทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน “องค์รัชทายาท ภรรยานั้นเราแต่งเข้าบ้านมาก็เพื่อรักโอ๋ หากนางอยากจะปีนขึ้นไปบนศีรษะเปิ่นหวางจริงๆ เปิ่นหวางก็ยินดีตามใจนาง ประคองนางไว้ ไม่ให้ตกลงมา”
คำพูดของจวินเหยียน ทำให้แม่นางในตำหนักไม่น้อยต่างก็เกิดความอิจฉาริษยาเคียดแค้น พวกนางมองไปยังอวิ๋นซี ในดวงตายิ่งเต็มไแด้วยความไม่ยินยอมเพิ่มขึ้นหลายส่วน บุรุษที่ดีเช่นนี้ เหตุใดถึงเป็สตรีที่มีชาติกำเนิดต่ำต้อยเช่นนี้เป็ผู้ไปเสียได้ มีสิทธิอะไร หากว่าผู้ที่แต่งให้กับหนิงชินอ๋อง เป็สตรีสูงศักดิ์ที่ทั้งงดงามและมีความสามารถในเมืองหลวง ในใจพวกนางคงไม่รู้สึกแย่เช่นนี้
อวิ๋นซีมองไปยังเขา ค้อนเขาไปทีหนึ่งอย่างน่าเอ็นดู “อยู่ที่นี่ท่านจะทำอะไร ถูกคนมองดูอย่างกับดูละครลิง” บุรุษผู้นี้ปกติชอบมือไม้อยู่ไม่สุขก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้อยู่ในที่สาธารณะ หรือว่าเขาจะควบคุมตัวเองสักหน่อยไม่ได้หรือไร?
“ข้าชอบทำเช่นนี้ ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้านหรืออยู่ในที่ไหนๆ ก็ชอบรักโอ๋เ้า ปกป้องเ้า” สิ่งที่กาลก่อนเ้าปรารถนาอยากจะได้ บุรุษผู้นั้นให้เ้าไม่ได้ เช่นนั้นวันหน้าให้ข้าเป็ผู้มอบให้เ้าเอง
ตอนนี้ เขากำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเ้า เปิ่นหวาง้าให้คนผู้นั้นดู ว่าเขาได้สูญเสียสิ่งใดไป
“หึหึ” รัชทายาทโอวหยางเทียนหัวหัวเราะอย่างเรียบเฉย “แรกเริ่ม มีคนไม่น้อยต่างก็พูดกันว่าน้องรองและน้องสะใภ้รองรักใคร่กันดียิ่ง ตอนนี้ดูแล้วไม่ผิดเลยสักนิด” เป็สตรีนางนี้ ที่ช่วยจวินเหยียนกลับเมืองหลวง
ไม่รู้เพราะเหตุใด เห็นว่าระหว่างพวกเขาใกล้ชิดกันเพียงนี้ ในใจเขารู้สึกแย่ยิ่ง มีความวู่วามบางอย่างที่อยากจะพุ่งขึ้นหน้าไปจับแยกคนทั้งสองเสียเดี๋ยวนี้ เมื่อรู้สึกได้ว่าตนมีความคิดเช่นนี้ โอวหยางเทียนหัวเองก็อึ้งไป นี่เขาเป้นอะไรไป?
อวิ๋นซี เฉียวอวิ๋นซี
หรือเป็เพราะนางมีชื่อที่ออกเสียงคล้ายกับสตรีที่ตายไปแล้วผู้นั้น ดังนั้น จิตสำนึกของเขาถึงไม่อยากเห็นพวกเขารักใคร่ลึกซึ้งต่อกัน?
“เพียงแต่ เปิ่นไท่จื่อสงสัยยิ่ง เหตุใดพวกเ้าแต่งงานกันมาสามปีกว่าแล้ว ถึงตอนนี้ก็ยังคงไม่มีลูก? ต้องรู้นะว่า หวาหยางจวิ้นจู่นั้นไม่ใช่เด็กที่น้องสะใภ้รองเป็ผู้ให้กำเนิด” โอวหยางเทียนหัวพูดขึ้นมาลอยๆ อย่างไร้ที่มาที่ไป รู้ว่าพวกเขาแต่งงานกันมาหลายปียังไม่ลูก ในใจเขาก็รู้สึกยินดี พอคิดว่านางจะให้กำเนิดลูกให้โอวหยางจวินเหยียน เขาก็รู้สึกแย่ขึ้นมาอีก
“ได้ยินมาว่ารัชทายาทและชายารัชทายาทแต่งงานกันมาห้าปีกว่าแล้ว แล้วยังรักใคร่กันมาก เหตุใดรัชทายาทและชายารัชทายาทนอกจากให้กำเนิดจวิ้นจู่น้อยออกมาคนหนึ่งแล้วจากนั้น หลายปีผ่านไปแล้วครรภ์ของชายารัชทายาทก็ยังไม่สัญญาณอะไรอีกเล่าเพคะ?” อวิ๋นซีคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มพูดขึ้น “อีกทั้ง ในเรือนหลังของจวนรัชทายาทเองก็มีอนุและสาวใช้ข้างห้อง ทว่าหลายปีมานี้กับไม่มีสัญญาณอะไรเลย ทำให้ขุนนางบุ๋นบู๊นับร้อยของหนานเย่าเราห่วงกังวลยิ่งนัก อย่างไรเสีย รัชทายาทก็เป็ฉู่จวินในอนาคตของหนานเย่าเรา ทายาทของท่านเท่ากับอนาคตของหนานเย่า หรือว่า รัชทายาทหรือไม่ก็ชายารัชทายาทมีอะไรที่......”
คำพูดสุดท้าย อวิ๋นซีไม่ได้พูดออกมา ทว่าคนในตำหนักใหญ่ผู้ใดบ้างไม่ใช่คนฉลาด แน่นนอว่าพวกเขารู้ว่าอวิ๋นซี้าพูดอะไร จริงๆ แล้วพวกเขาเองก็เคยคิดถึงเื่นี้ ในจวนรัชทายาทถึงแม้จะมีชายาเอกแค่คนเดียว แต่ก้ยังมีสาวใช้ข้างห้องและอนุรับใช้
ทว่าหลายปีขนาดนี้แล้ว สตรีของรัชทายาทไม่มีสักคนที่สามารถตั้งครรภ์ได้ จุดนี้ขุนนางไม่น้อยต่างก็เป็กังวล และเป็จุดที่คนไม่น้อยคิดจะหยิบยกมาโจมตีรัชทายาท อย่างไรเสีย สำหรับราชนิกูลนั้น ทายาทถือเป็เื่สำคัญยิ่ง
หากว่ารัชทายาทมีปัญหาในเื่นั้นจริงๆ ไม่อาจทำให้สตรีตั้งครรภ์ได้ เช่นนั้นตำแหน่งนี้ของเขาก็มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
เมื่อลู่หลิงฉิงได้ฟังคำพูดของอวิ๋นซี รัชทายาทยังไม่ได้ตรัสอะไร นางก็กลับพูดขึ้นมาก่อนแล้ว “ชายาหนิงชินอ๋อง รักษามารยาทหน่อยจะดีกว่า หลายปีมานี้รัชทายาทเพื่อที่จะช่วยเหลือเสด็จพ่อแล้ว เหนื่อยกายเหนื่อยใจ พวกเราสามีภรรยาล้วนคิดว่า ตอนนี้ยังไม่เหมาะที่จะมีลูก”
ความหมายของนางนั้นก็คือกำลังจะบอกทุกคนว่า จริงๆ แล้วรัชทายาทนั้นมีความสามารถ ทำได้ ให้อวิ๋นซีอย่าพูดอะไรมั่วๆ อีก แต่คำของนางเมื่อเข้าหูอวิ๋นซี กลับต่างไปโดยสิ้นเชิง
นางยิ้มบางๆ ท่าทางเหมือนจะะบอกว่าข้าเข้าใจ ข้ารู้ “ชายารัชทายาท เื่เหล่านี้ พวกเราในฐานะที่เป็สตรีล้วนเข้าใจดีเพคะ”
ลู่หลิงฉิงถูกท่าทางเช่นนี้ของนางทำให้โกรธเสียจนแทบอยากจะพุ่งเข้าไปอักคนเสียเดี๋ยวนี้ “แน่นอนว่าเข้าใจ เชื่อว่าผ่านไปอีกไม่นาน เปิ่นเฟยก็จักต้องกล่าวแสดงความยินดีต่อพวกเ้าแล้ว อย่างไรเสียอีกไม่นานรัชทายาทก็จะแต่งชายารองเข้ามาแล้ว เชื่อว่าหนิงชินอ๋องเองก็คงอีกไม่นานแล้ว”
เมื่อจวินเหยียนได้ยิน ก็พูดเสียงขรึมว่า “ชายารัชทายาทจัดการดูแลรัชทายาทให้ดีเป็พอ เื่ของเปิ่นหวางและอาซี ก็ไม่ลำบากคนอื่นมายุ่งด้วยแล้ว ตอนนั้นที่เปิ่นหวางไปสู่ขอนางที่บ้าน เคยสาบานไว้ ชาตินี้ชีวิตนี้ มีนางเป็สตรีเพียงคนเดียวก็เพียงพอ ผู้หญิงคนอื่นที่เหลือ ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเปิ่นหวาง”
คำพูดนี้ ก็คือการบอกพวกเขาทุกคนต่อหน้าว่า เขาโอวหยางจวินเหยียน้าอวิ๋นซีเป็สตรีเพียงคนเดียวก็พอแล้ว
“เช่นนี้จะได้อย่างไร หนิงชินอ๋องเป็ถึงโอรสสายตรงของฝ่าา เป็องค์ชายแห่งตระกูล์ จะมีผู้หญิงเพียงคนเดียวได้เยี่ยงไร” มีเสียงตอบโต้ดังขึ้นทันที ผู้พูโคือเฉิงโหว ถึงแม่บุตรสาวของเขาจะเข้าวังไปแล้ว ถึงแม้องค์ชายห้าจะเป็หลานตาของเขา
ทว่าหลายครั้ง การเตรียมการสองอย่างก็เป็สิ่งจำเป็ ดังนั้น เขาคิดไว้นานแล้วว่าจะให้หลานสาวของตนแต่งให้กับหนิงชินอ๋อง และยังต้องบีบให้หมอหญิงจนๆ นั้นพ้นทางไป ให้ิฮุ่ยของเขากลายเป็ชายาเอก
เมื่อเป็เช่นนี้ ไม่ว่าวันหน้าจะเป็องค์ชายห้าขึ้นครองราชย์ หรือว่าหนิงชินอ๋องครองราชย์ พวกเขาจวนเฉิงโหวก็ล้วนเป็พระญาติใกล้ชิดกับราชวงศ์ ทายาทของเขา ล้วนจะได้รับการปกป้องคุ้มครองจากฮ่องเต้องค์ใหม่ทั้งสิ้น
