กองทัพนับล้านนั้นอธิบายได้ง่ายมาก ในเื่ราวต่างๆ มักจะกล่าวถึงกองทัพนับล้าน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมันจริงๆ จะรู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาล ความรู้สึกนี้เพียงพอที่จะทำให้จิตใจสั่นสะท้านและความกล้าหาญแตกสลาย!
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เห็นฉากนี้ไม่อาจห้ามความหวาดกลัวในใจได้!
บนท้องฟ้าสูง แสงสว่างไม่มีที่สิ้นสุดส่องประกาย แม้ว่าผู้คนจากตระกูลหลินจะล่าถอยอย่างรวดเร็วแล้วก็ตาม แต่กองทัพนับล้านของราชวงศ์เซียน์ก็ยังคงไล่ตามและโจมตีอย่างไม่ลดละ!
แสงเจิดจ้ามาจากทิศทางของราชวงศ์เซียน์ บ้างมาจากเรือรบ บ้างจากป้อมปราการ และบางส่วนมาจากสัตว์อสูรดุร้ายที่ลากจูง!
พูดตามตรง การโจมตีแต่ละครั้งอาจไม่รุนแรงเป็พิเศษ แต่เมื่อรวมกันแล้ว พลังของมันกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
ภายใต้การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่เหล่าศิษย์ตระกูลหลินจะต้านทานได้!
ดังนั้น ศิษย์ตระกูลหลินที่อยู่กลางอากาศจึงเต็มไปด้วยเืและาแ แม้ว่าพวกเขาจะพยายามหลบหลีกการโจมตีและต่อสู้พลางถอยหลัง แต่การโจมตีจากเรือรบและป้อมปราการก็ถาโถมมาอย่างต่อเนื่องและหนาแน่นเกินไป ส่งผลให้ศิษย์ตระกูลหลินหลายคนได้รับาเ็ และต้องให้พวกพ้องช่วยพยุงขณะเร่งรุดล่าถอย!
เื้ัทุกคนคือ หลินเป่า หลินเทียนหย่า และเหล่าผู้าุโ พวกเขาได้ใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อถ่วงเวลาผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำทั้งสิบสามคนของราชวงศ์เซียน์ ไม่เช่นนั้น ศิษย์ตระกูลหลินคงถูกกองทัพสังหารจนสิ้นซากในที่สุด!
ในขณะนั้นเอง ชายชราในชุดคลุมดำที่ซวนหนี่แปลงกายเป็ก็ได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา เปลวไฟสีดำลุกโชนรอบตัวเขา และจิตสังหารพวยพุ่ง การต่อสู้ได้เข้าสู่่ที่ดุเดือดถึงขีดสุด และเขาก็พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อปัดป้องการโจมตีบางส่วนให้กับกลุ่มของหลินเป่า!
สถานการณ์ในตอนนี้ หากซวนหนี่ไม่ช่วยหลินเป่า คนต่อไปที่ต้องตายก็คือเขาเอง เพราะจ้าวแห่งหุบเหวมืดกำลังเผชิญหน้ากับราชวงศ์เซียน์อยู่แล้ว หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากหลินเป่าและคนอื่นๆ เขาก็ไม่มีทางต้านทานผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำทั้งสิบสามคนนี้ได้แน่นอน!
เสียงฉีกขาดดังขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าหลินเป่าจะใช้สุดยอดวิชาเนตรและไพ่ตายทั้งหมดของเขาแล้ว และมีพลังแข็งแกร่งมาก แต่ไหล่ของเขาก็ยังถูกแทงจนเกือบถูกตัดขาดเป็สองท่อน นั่นเป็เพราะว่าป้อมปราการและเรือรบที่อยู่ไกลออกไปนั้นน่าสะพรึงกลัวเป็อย่างยิ่ง ทุกการโจมตีของพวกมันล้วนควบแน่นมาจากพลังของค่ายกล และแต่ละรอบการโจมตีนั้นล้วนมีการโจมตีกว่าเป็ร้อยเป็พันครั้งรวมกัน!
“เสวียนเอ๋อร์!”
ในทิศทางของเมืองต้าเยียน เหล่าสตรีของตระกูลหลินที่เห็นสถานการณ์อันน่าเวทนานี้ต่างรู้สึกเ็ปและทรมานใจ พวกนาง้าให้หลินเสวียนเข้ามาช่วยเหลือ
ทว่าหลินเสวียนกลับทำได้เพียงกำหมัดเล็กๆ ของเขาแน่น แม้ว่าเขาจะร้อนใจเป็อย่างยิ่ง แต่เขารู้ว่าเขายังขาดอีกเพียงเล็กน้อยก็จะสามารถกระตุ้นค่ายกลได้สำเร็จ
“รออีกนิดเดียว! อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น!”
ในท้องฟ้าที่ห่างไกล อักขระนับพันพันเริ่มทอแสงระยิบระยับ พลิกเปลี่ยนกลางอากาศ ราวกับสายน้ำแห่ง์ที่กำลังไหลย้อนกลับ ทั้งงดงามและเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย!
เสียงแตกหักดังขึ้นอีกครั้ง ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำของราชวงศ์เซียน์ลงมืออีกครั้ง เขาฉีกแขนของหลินเทียนหย่าออก เืสาดกระจายไปทั่วท้องฟ้า จากนั้นเขาบิดแขนของหลินเทียนหย่าด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนจะบดขยี้มันให้แหลกเป็ชิ้นๆ!
“นี่หรือเมืองต้าเยียนที่ลือกันว่าแข็งแกร่ง? ดูแล้วก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนัก! คิดจะหนีกลับไปงั้นหรือ? หนีไปแล้วมีประโยชน์อะไร? ยังไงพวกเ้าก็ต้องติดกับและถูกฆ่าทิ้งอยู่ดี!”
ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำคนนี้เผยสีหน้าดุร้าย มือของเขายังคงเปื้อนเืและเศษเนื้อ ราวกับเทพสังหาร!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังดูอ่อนเยาว์มาก ไม่มีร่องรอยกาลเวลาเลย เขาสามารถเทียบเคียงกับว่าที่ผู้นำคนต่อไปของตระกูลหลิน—หลินฮ่าว เป็ไปได้ว่าเขาก็เป็ยอดอัจฉริยะเช่นกัน!
“ต่อให้หนีไปแล้วจะทำอะไรได้? พวกเ้าก็หนีไม่พ้นความตายในที่สุด! กองทัพนับล้านของราชวงศ์เซียน์ของพวกข้าได้มาถึงแล้ว พวกเ้ากล้าคิดจะหนีอย่างนั้นหรือ? ทำไมไม่ยอมจำนนเสียแต่โดยดี?”
ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำอีกคนปรากฏตัวขึ้นเื้ัเขา ดวงตาของเขาเจิดจ้าและเต็มไปด้วยจิตสังหาร กระบี่สีเืหกเล่มหมุนวนอยู่ด้านหลังของเขา และพลันปล่อยกระบี่ปราณจำนวนมหาศาลออกมา พุ่งเข้าทะลุร่างของหลินเป่า!
ฟึ่บ!
ทันใดนั้นเอง หลินเป่าพ่นเืออกมาคำโต ร่างกายของเขาเหี่ยวแห้งลงราวกับปราณโลหิตและพลังชีวิตถูกดูดกลืนไปจนหมด!
จากนั้น กระบี่ปราณสีเืเ่าั้ก็ก่อตัวกันเป็ม่านกระบี่ พุ่งทะยานเป็เส้นตรงและขวางเส้นทางหลบหนีของทุกคนเอาไว้!
“ฆ่ามัน!”
เมื่อผู้คนของตระกูลหลินเห็นสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา โดยเฉพาะซวนหนี่ที่เผยร่างหลักออกมา!
เปลวเพลิงสีดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างกายที่เน่าเปื่อยของซวนหนี่เต็มไปด้วยอักขระ ร่างของมันสูงใหญ่ถึงพันจั้ง ดั่งูเาลูกย่อมๆ ซวนหนี่พุ่งเข้าหาและกำจัดปราณกระบี่ที่ติดอยู่บนร่างของหลินเป่า ทว่า ราคาที่ต้องจ่ายคือกรงเล็บของมันถูกบิดจนแหลกเป็ชิ้นๆ!
พร้อมกันนั้น ซวนหนี่ยังได้ปลดปล่อยพลังของสายเืของมันออกมา ดวงตะวันเพลิงดำแขวนอยู่บนหลังของมัน ภายใต้การเสริมพลังของดวงตะวันนี้ ซวยหนี่ราวกับได้รับพรจากอสูรศักสิทธิ์ มันพุ่งเข้าปะทะกับปราณกระบี่สีเืที่ขวางเส้นทาง ้าทำลายมันให้สิ้นซาก!
แคร่ก!
กระบี่ปราณเ่าั้ปะทะกับซวนหนี่ ทว่ามันกลับรู้สึกว่าตนเองพุ่งชนกำแพงเหล็ก! พลังของมันแข็งแกร่งเพียงพอแล้ว แต่ปราณกระบี่กลับเพียงแค่แตกร้าวเล็กน้อย ไม่ได้ถูกทำลายอย่างที่มันคาดหวังไว้เลย!
พลังของซวนหนี่ยังไม่แข็งแกร่งพอ!
ในขณะที่ซวนหนี่เริ่มหมดหวัง จู่ๆ เสาแสงเจิดจ้าก็พุ่งขึ้นมาจากระยะไกล!
“จงเปิด!”
มันเป็สายตาที่เหมือนจะบรรจุพลังของยุคมาั้แ่า ทั้งทรงพลังและยิ่งใหญ่ มันทำลายปราณกระบี่สีเืที่แข็งแกร่งจนแทบจะทำลายไม่ได้ให้แตกเป็เสี่ยงๆ ในพริบตา!
“เร็วเข้า! รีบมาเร็วเข้า!”
ร่างเล็กๆ ของหลินเสวียนนอนพิงอยู่ด้านหลังผู้าุโของตระกูลซวน—ซวนชางหลิน ดวงตาของเขาแดงก่ำไปจนสุดขีด เต็มไปด้วยเส้นเืที่แทบจะมีเืหยดลงมา เนตรหยินหยางของเขาได้ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว!
หลินเสวียนใช้พลังของซวนชางหลินเพื่อกระตุ้นพลังเนตรหยินหยางของเขา!
“กรรร!”
ซวนหนี่จะปล่อยโอกาสดีๆ เช่นนี้ให้หลุดลอยไปได้อย่างไร? มันคำรามลั่น หัวของมันเปล่งแสงมืดออกมา ดวงตะวันขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่เื้ัของมันลุกโชนขึ้นในทันที ราวกับดวงดาวที่กำลังล่มสลาย!
ซวนหนี่เผาผลาญแก่นโลหิตของตนเอง จากนั้นมันก็พุ่งตัวไปพร้อมกับนำพาศิษย์ตระกูลหลินทั้งหมดเข้าสู่เขตเมืองต้าเยียนได้สำเร็จ!
ในระยะไกล ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำของราชวงศ์เซียน์ทั้งหมดต่างพากันหัวเราะเสียงดัง
"โอ้? ฮ่าๆๆ! น่าสนใจจริงๆ ไม่เพียงแต่เราได้เห็นสัตว์อสูรโบราณอย่างซวนหนี่ เรายังได้เห็นเด็กคนนี้อีกด้วย! ดวงตาของเขามีพลังเช่นนั้น น่าสนใจไม่น้อยเลย!"
"ข้าว่าน่าจะเป็บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินที่ผู้าุโของพวกเรากล่าวถึงแน่ๆ เด็กคนนี้สังหารองค์ชายของราชวงศ์เซียน์เรา แล้วยังกล้าหนีไปอีก แต่ที่ทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ คือ... เขาอายุแค่ครึ่งปีเท่านั้น!"
