ชายหนุ่มใจเต้นระทึก เผลอมองสำรวจเรียวขาขาว เพราะว่ามะนาวนุ่งกางเกงขาสั้นชิดง่ามขา
“มานั่งอ่านหนังสือ การงานทำเสร็จหมดแล้วหรือแม่คุณ”
เขาทำเสียงดุ
“มะนาวช่วยงานป้าฉวีเสร็จแล้วค่ะพี่สิงห์”
มะนาวเผลอเรียกเขาว่าพี่
“ไม่ต้องเรียกพี่... ฉันไม่ใช่พี่ชายเธอ”
“ขอโทษค่ะ”
มะนาวหน้าเสีย
“งั้นแสดงว่าตอนนี้ว่างใช่ไหม”
แผนเ้าเล่ห์ผุดวาบขึ้นในหัวของสิงห์
“ค่ะ... ”
“ถ้าว่างนักก็ช่วยไปกวาดคอกม้าให้หน่อย... ทำได้มั้ย... กวาดคอกม้าน่ะ”
“ได้ค่ะ... เอ่อ มะนาวขอหนังสือคืนนะคะ”
“ทำงานให้เสร็จ... แล้วฉันจะคืนให้”
บอกแล้วสิงห์ก็เดินออกมาพร้อมกับหนังสือของหล่อนที่ถืออยู่ในมือ
ในเวลาต่อมา
ขณะที่มะนาวกำลังก้มๆ เงยๆ กวาดเศษฟางในคอกม้า เสียงปิดประตูที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้หญิงสาวหันมามอง เห็นร่างสูงใหญ่ของสิงห์กำลังก้าวเข้ามาในคอกม้า
“คุณสิงห์ปิดประตูทำไมคะ”
หญิงสาวรู้สึกกลัว
“ทำปิดประตูตีแมว”
สิงห์ตอบหน้าตาเฉย
“ทำงานได้ไม่เลวนี่เรา... ”
สิงห์มองเศษฟางที่ตกหล่นอยู่บนพื้นเมื่อตอนเช้า มะนาวกวาดจนเรียบโล่ง แลดูสะอาดตา
“ทำงานเสร็จแล้วอยากได้รางวัลมั้ย”
สิงห์หรี่ตามองเรือนร่างเอิบอิ่มไปด้วยเืเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง
“รางวัลอะไรคะ... ”
หัวคิ้วโค้งเป็แนวสวยชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย มะนาวไม่เข้าใจที่เขาพูด
“รางวัลของความขยัน”
“ไม่เป็ไรค่ะ... มะนาวไม่เอาหรอกค่ะ”
หญิงสาวส่ายหน้า ยกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลเป็สายลงมาข้างขมับ
“ไม่เอาไม่ได้... ถ้าฉันให้... เธอต้องเอา”
สิงห์ทำเสียงเข้มขู่
“คุณสิงห์จะให้รางวัลอะไรคะ”
“ฉันจะให้เธอกินไอติม... ตามเข้ามาที่โรงเก็บฟาง”
สิงห์เดินนำหน้าหญิงสาวลึกเข้าไปในโรงเก็บฟางที่อยู่ด้านหลัง มะนาวจำต้องเดินตามเข้าไป แอบนึกในใจว่าสิงห์ก็ใจดีเหมือนกัน เขาคงเห็นว่าหล่อนเหนื่อย เลยเตรียมไอติมเย็นๆ หรือน้ำไว้เซอร์ไพรส์... แต่ที่ไหนได้
“มานี่”
สิงห์บอกขณะทรุดร่างลงนั่งบนฟ่อนฟางอัดก้อน มะนาวสืบเท้าเข้ามาหาด้วยสีหน้ากล้าๆ กลัวๆ
“ไอติมอยู่ไหนคะ”
มะนาวแปลกใจ เพราะว่าในห้องเก็บฟางไม่มีแก้วน้ำเย็นหรือมีไอติมอย่างที่หล่อนเข้าใจ
“นี่ไง... ไอติม”
สิงห์ถ่างขา มะนาวใ สายตาตื่นตะลึงมองชายหนุ่มที่กำลังก้มลงจัดการถอดเข็ดขัด รูดซิปกางเกงแล้วควักเอาแก่นกายยาวใหญ่ออกมาโชว์
“คุณสิงห์... น่าเกลียดที่สุด”
มะนาวยกมือขึ้นปิดปาก รีบหันหลังให้ ทว่าขณะหล่อนกำลังจะก้าวหนีออกมา เสียงขู่ของเขา ก็ทำให้ปลายเท้าของมะนาวชะงักค้าง
“หยุดเดี๋ยวนี้... ถ้าเธอหนีออกไปรับรองว่าฉันจะเฉดหัวเธอกับแม่ออกไปจากบ้านหลังนี้”
คำขู่ได้ผล มะนาวนิ่งงันไปชั่วขณะ หล่อนรู้ดีว่าการไม่มีที่ซุกหัวนอนนั้นลำบากแค่ไหน สุดท้ายก็เดินกลับมาหาชายหนุ่มอย่างจำยอม
“มานี่”
สิงห์กระชากข้อมือของหล่อนให้นั่งลงคุกเข่ากับพื้น หันหน้าเข้าหาง่ามขาของตนที่มีแท่งเนื้อยาวใหญ่ ตั้งเป็ลำตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
“จับ… ”
เขาคว้ามือหล่อนมาััแก่นกายร้อนผ่าว
“อุ๊ย... ”
มะนาวจะชักมือกลับ
“มันน่าขยะแขยงมากนักหรือไง”
เขาเอนกายในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน ส่งท่อนเนื้อตั้งเป็ลำตระหง่าน มะนาวจำต้องยื่นมือเข้ามาัั หล่อนพยายามจะกำแต่ก็กำไม่รอบ ขนาดของมันใหญ่โตพอๆ กับท่อนแขนของหล่อน
“ชอบมั้ย... ”
ถามขณะสายตาจับจ้องแก่นกายของตัวเอง
“ไม่ค่ะ”
มะนาวส่ายหน้า
“ปากแข็ง... อย่าชักช้า อมให้ฉัน... เอาใส่ในปาก... เดี๋ยวนี้”
สิ่งที่เห็นทำให้หญิงสาวเกิดอาการมือสั่น
“ไม่เคยทำค่ะ”
หล่อนสายหน้า
“ยากที่ไหน... อมแล้วก็ดูดเลียเหมือนกินไอติม”
สิงห์พูดเหมือนเป็เื่ง่าย มะนาวเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าหื่นของเขาแวบหนึ่ง มือยังลูบััอยู่กับแก่นกายแข็งกระด้าง ปูดโปนไปด้วยเส้นเืโอบล้อมลำ เห็นเป็เส้นปูขึ้นมาเหมือนรากไม้
“เร็วสิ... ”
เสียงดุของเ้าของแท่งเอ็น ทำให้หญิงสาวยกมือข้างหนึ่งขึ้นกรีดช่อผมที่ร่วงลงมาบดบังใบหน้า จากนั้นก็ก้มลงครอบริมฝีปากกับส่วนปลายสีแดงก่ำ ถอกถูกทู่เหมือนดอกเห็ด ทั้งทูดทั้งเลียจนมีน้ำหล่อลื่นปริ่มเล็ดออกมาจากรอยแยกรูปดวงตาน้อยๆ
“ซี้ด... อูย... ”
