แสงโคมในสถานพักม้าสว่างไสว ทว่าสีหน้าของแต่ละคนกลับไม่เบิกบานนัก        เซ่อเจิ้งอ๋องหน้าดำคร่ำเครียด ไม่อาจข่มความขุ่นเคืองใจได้        ทุกคนต่างไม่กล้าเอ่ยปาก จนกระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ ฉีเหยียนถึงค่อยๆ เอ่ยปาก “ช่างเถอะ แพ้แล้วก็แพ้ไป อย่างไรเสี...