ยูริบอกสิ่งที่ทำให้เจนจิรา๻๠ใ๽ยิ่งกว่า

        “เฮ้ย… เวรละ ยัยบ้า… จะมาแกทำไมไม่บอกฉันก่อน”

        “ก็อยากเซอร์ไพรส์แกน่ะสิ”

        ยูริตอบเสียงเศร้า

        “บ้าจริง… ตอนนี้ฉันอยู่ฮ่องกงว่ะ กว่าจะกลับก็อีกสามวัน”

        เจนจิรากล่าวด้วยน้ำเสียงสุดแสนเสียดาย นานแล้วที่หล่อนกับยูริไม่ได้เจอกัน

        “ไม่เป็๲ไร… เดี๋ยวฉันไปนอนโรงแรมสักสามคืน รอแกกลับมาแล้วเราค่อยมาเจอกัน”

        ยูริจำต้องเปลี่ยนแผนกะทันหัน

        “เฮ้ย… ไม่ต้องไปพักโรงแรม แกพักที่บ้านฉันนะ… คุณพ่ออยู่… แกรอฉันกลับนะ”

        เจนจิราอยากเจอเพื่อนรักใจจะขาด

        “จะดีหรือ”

        ยูริลังเล

        “ดีสิ… พ่อฉันใจดีที่สุดในโลก เดี๋ยวฉันจะบอกให้คุณพ่อดูแลแกอย่างดี”

        ครู่ต่อมา

        ภายหลังจากเจนจิราโทรหาบิดา ก็มีคนรับใช้เดินออกมาเปิดประตูรับหญิงสาว ยูริก้าวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางเนินหญ้าสีเขียวขจี พื้นที่รอบๆ บ้านโอบล้อมไปด้วยฟาร์มโคนมและไร่ข้าวโพดสีกว้างขวาง

        “เข้ามาเลยจ้ะหนูยูริ”