ซวี่ไห่ที่รับรู้การหารือของพ่อลูกตระกูลไป๋เกี่ยวกับการรับมือตระกูลเส้า เขาจะนิ่งดูดายได้อย่างไรเื่ดังกล่าวย่อมต้องนำไปรายงานเ้านายอยู่แล้ว เพียงแต่ต้องรอให้คนในจวนตระกูลไป๋นอนหลับเสียก่อนถึงจะลอบออกจากจวนได้
ทางด้านคนที่นอนจมกองเืจากการถูกตัดเครื่องเพศ เอาแต่ร้องโอดโอยและด่ากลุ่มโจรแปลกหน้าอย่างอาฆาต กว่าเจียหงจะหลุดจากเชือกที่ถูกมัดและพาเ้านายที่าเ็กลับจวนได้ก็ทุลักทุเลไม่น้อย เนื่องจากเส้าเหยี่ยนเสียงไม่อาจขี่ม้าด้วยตนเองได้ เจียหงจำต้องให้ลูกน้องรีบไปหารถม้าจากหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดให้เ้านาย
‘อ้ากกก! ฮึก อึก อย่าให้ข้ารู้ว่าใครที่กล้าปลอมตัวมาช่วยไป๋เล่อฉิง พวกมันต้องเ็ปกว่าข้าร้อยเท่าพันทวี’
‘คุณชายท่านเืออกมากเกินไป โปรดระงับโทสะก่อนเถิดไม่เช่นนั้นเืของท่านจะไหลไม่หยุดนะขอรับ’
‘รีบพาข้ากลับจวนเดี๋ยวนี้เจียหง!’
‘ขอรับ ๆ’
ลูกน้องคนหนึ่งถูกสั่งให้ไปตามท่านหมอมารักษาเส้าเหยี่ยนเสียงเป็การด่วน ส่วนอีกคนแยกไปรายงานเสนาบดีเส้าถึงเื่ดังกล่าว เพราะเจียหงต้องพาเส้าเหยี่ยนเสียงไปที่เรือนให้เร็วที่สุด แต่ด้วยท่าทางและเืที่หยดลงพื้นบ่าวไพร่ล้วนเห็นเต็มสองตา
เสนาบดีเส้ากำลังนั่งคิดคำนวณถึงจำนวนเงินทองที่ต้องรีบเตรียมไว้ ต้องใและโมโหจนแทบกระอักเื ยามที่ได้ยินว่าบุตรชายคนโตจากฮูหยินเอกได้รับาเ็สาหัส จากแผนการที่ใช้กับคุณหนูสี่ตระกูลไป๋
แฮ่ก ๆ ๆ “นายท่านรีบไปดูคุณชายใหญ่ที่เรือนเถิดขอรับ”
“มีอะไรเหตุใดข้าต้องไปดูเสียงเอ๋อร์ มิใช่ว่าออกไปจัดการตามแผนยังอารามร้างนอกเมืองหรอกรึ?”
“เรียนนายท่านแผนการที่คุณชายใหญ่คิดล้มเหลว เพราะมีกลุ่มโจรไม่ทราบที่มายื่นมือช่วยเหลือคุณหนูสี่ไป๋และยังทำร้ายคุณชายใหญ่ด้วยขอรับ”
พรึบ!! “อะไรนะ เสียงเอ๋อร์ของข้าาเ็กลับมาเช่นนั้นหรือ พวกเ้าปล่อยให้ลูกของข้าถูกทำร้ายได้อย่างไร ฮึ่ย มีใครไปตามท่านหมอมาหรือยัง”
“อาจงแยกไปตามท่านหมอคาดว่าอีกประเดี๋ยวท่านหมอคงมาถึง ตอนนี้มีเจียหงคอยดูแลช่วยห้ามเืให้คุณชายใหญ่อยู่ที่เรือนขอรับ”
“เื่นี้อย่าให้แพร่งพรายออกไปด้านนอกเด็ดขาด ข้าจะไปดูอาการของเสียงเอ๋อร์ส่วนเ้าไปจัดการสั่งบ่าวไพร่ในจวน หากข้าได้ยินผู้คนพูดถึงเื่นี้ด้านนอก พวกเ้าทุกคนต้องถูกโบยคนละยี่สิบไม้!”
“บ่าวทราบแล้วขอรับนายท่าน”
เมื่อเดินไปถึงหน้าเรือนของบุตรชายหัวแก้วหัวแหวน เสนาบดีเส้ามองตามบรรดาบ่าวไพร่ที่วิ่งเข้าออกพร้อมอ่างน้ำสีแดงในมือ เขาคาดเดาไม่ได้เลยว่าอาการาเ็ของบุตรชายคนนี้จะหนักหนาถึงขั้นใด แต่ถึงแม้จะเป็เช่นนั้นก็ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ให้ได้เสียก่อน
ขณะนั้นเองท่านหมอก็ถูกอาจงพามาถึงเรือนของเส้าเหยี่ยนเสียง เพื่อช่วยรักษาคนที่นอนหน้าซีดเซียวอยู่บนเตียง
“คารวะใต้เท้าเส้า...”
“ท่านหมออย่าได้มากพิธีเลยท่านรีบเข้าไปดูอาการาเ็ของบุตรชายข้าก่อนเถิด”
“ขอรับ ๆ”
ด้านหลังฉากกั้นมีเจียหงคอยดูแลไม่ห่าง เมื่อเห็นท่านหมอมาถึงก็เปิดทางให้ท่านหมอทันที เพียงแต่าแที่ท่านหมอต้องมารักษาในวันนี้ ทำเอาท่านหมอรู้สึกเสียวสันหลังแปลก ๆ ถึงจะเป็เช่นนั้นก็ยังลงมือรักษาโดยไม่พูดจาสิ่งใด
จนกระทั่งห้ามเืและทายาบนแผลเสร็จเรียบร้อย เส้าเหยี่ยนเสียงก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ท่านหมอถือร่วมยาเดินปาดเหงื่อออกมาอย่างลำบากใจ จากนี้เส้าเหยี่ยนเสียงอาจกลายเป็คนอารมณ์ร้อนยิ่งกว่าเดิมก็เป็ได้
เสนาบดีเส้ารีบถามถึงอาการาเ็ของบุตรชายด้วยความกังวลใจ “ท่านหมอเป็อย่างไรบ้างบุตรชายของข้าาเ็หนักถึงขั้นใดหรือ?”
“เฮ้อ เรียนใต้เท้าเส้าตามตรงหากคุณชายใหญ่ไม่มีคนติดตามช่วยไว้ก่อนหน้านี้ คาดว่าคุณชายใหญ่คงต้องตายเพราะเสียเืมากไปแล้วล่ะ ฝีมือการตวัดดาบของคนร้ายช่างเด็ดขาดยิ่งนัก ทางที่ดีใต้เท้าเส้าต้องเตรียมรับมือกับอารมณ์ของคุณชายใหญ่หลังจากฟื้นขึ้นมาด้วยนะขอรับ”
“ข้อนี้ข้าทราบดีขอบคุณท่านหมอมากที่มาช่วยรักษาบุตรชายของข้า หวังว่าท่านหมอจะไม่พูดถึงเื่ที่พบเห็นกับผู้ใด เพราะหากมีคนรู้ตระกูลของข้าคงเกิดปัญหาครั้งใหญ่ และท่านหมอย่อมรู้ถึงผลที่ท่านจะได้รับ” เสนาบดีเส้ากล่าวขอบคุณท่านหมอรวมถึงเอ่ยคำพูดข่มขู่ไปในที
“ใต้เท้าเส้าโปรดวางใจข้ารู้ว่าเื่ใดควรพูดหรือไม่ควรพูด เช่นนั้นข้าจะเขียนเทียบยาที่ต้องต้มให้คุณชายใหญ่ดื่มเพื่อรักษาอาการาเ็ให้นะขอรับ อีกสองวันข้าจะกลับมาตรวจดูอาการคุณชายใหญ่อีกครั้ง”
“อืม เชิญท่านหมอตามพ่อบ้านของข้าไปเถิด”
คล้อยหลังท่านหมอที่เดินตามพ่อบ้านเส้าออกไปจนพ้นเรือนหลังนี้ เสนาบดีเส้าจึงเรียกเจียหงมาอธิบายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับบุตรชายของตนทันที
“เจียหงเกิดอันใดขึ้นที่อารามร้างเ้าเล่ามาให้ข้าอย่างละเอียดเดี๋ยวนี้”
“ขอรับนายท่าน เดิมทีบ่าวกับพรรคพวกลักพาตัวคุณหนูสี่ไป๋ได้สำเร็จ และพาไปยังอารามร้องนอกเมืองโดยไม่มีใครสังเกตเห็น ก่อนจะให้อาจงมารายงานคุณชายใหญ่เพื่อทำตามแผนที่วางไว้
แต่แล้วกลับมีกลุ่มคนปิดหน้าสามสี่คนทั้งยังมีฝีมือต่อสู้ในระดับสูง พวกเขาบุกเข้าทำร้ายพวกบ่าวและมัดตัวติดกัน ก่อนจะพาคุณหนูสี่ไป๋กลับออกไปแต่คนกลุ่มนี้ยังคงรอคุณชายใหญ่อยู่ที่นั่น จากนั้นก็กล่าวว่าคุณชายใหญ่เป็คนเลวทรามต่ำช้า สุดท้ายหัวหน้าของคนกลุ่มนี้ได้ลงมือตัดเครื่องเพศของคุณชายใหญ่อย่างโเี้ขอรับ”
“หึ ลอบทำร้ายเสียงเอ๋อร์ของข้าโดยปิดบังตัวตนงั้นหรือ เื่นี้ไม่อาจปล่อยผ่านไปได้เด็ดขาดเิปู้สั่งการคนของเ้า ไม่ว่าอย่างไรต้องตามสืบและจับตัวคนกลุ่มนี้มาให้ได้”
“รับทราบขอรับนายท่าน ว่าแต่ตระกูลไป๋นายท่านจะทำอย่างไรกับคนตระกูลนี้ต่อหรือขอรับ” เิปู้ค้อมตัวรับคำสั่งแต่เขากลับมีคำถามเกี่ยวกับตระกูลไป๋กับเ้านายอย่างอยากรู้
สายตาของเสนาบดีเส้าเปลี่ยนเป็แข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อคนสนิทอย่างเิปู้ถามถึงคนตระกูลไป๋ ที่เขา้าใช้ประโยชน์จากเงินทองที่ตระกูลไป๋มีอยู่เพื่ออำนาจของตน แต่กลับกลายเป็ว่าไป๋เล่อฉิงเป็สาเหตุทำให้เส้าเหยี่ยนเสียงได้รับาเ็หนัก ความแค้นภายในใจย่อมตกแก่ตระกูลไป๋อย่างช่วยไม่ได้
“เพราะนางเด็กนั่นแท้ ๆ ทำให้เสียงเอ๋อร์ของข้าไม่สามารถมีบุตรได้อีก แน่นอนว่าข้าต้องแก้แค้นให้เสียงเอ๋อร์อยู่แล้ว เริ่มจากบุตรชายคนรองของไป๋ิอันเป็คนแรก บุตรชายคนนี้ของไป๋ิอันเป็แม่ทัพประจำอยู่ที่ชายแดนของเมืองฮวยติง จึงง่ายต่อการยัดเยียดความผิดเกี่ยวกับการสมคบคิดกับศัตรู
เ้ารีบส่งข่าวถึงแม่ทัพลู่ของแคว้นหนานเฉิง ช่วยเสียสละกำลังทหารสักเล็กน้อยแสร้งลงมือก่อกวนบริเวณชายแดน หากแม่ทัพลู่ช่วยให้แผนการของข้าสำเร็จ ในอนาคตเมืองฮวยติงจะยกให้เป็ส่วนหนึ่งของแคว้นหนานเฉิงอย่างแน่นอน”
“บ่าวจะไปจัดการให้นายท่านเดี๋ยวนี้ขอรับ”
“ไป๋ิอันในเมื่อข้าไม่ได้ทรัพย์สมบัติของเ้าผ่านบุตรสาวตัวดีนั่น เช่นนั้นข้าจะครอบครัวของเ้าจนกว่าตระกูลไป๋จะล่มสลายให้ดู”
เสนาบดีเส้ายืนมองบุตรชายที่นอนอยู่บนเตียงเพียงไม่นานก็กลับออกไป เนื่องจากยังต้องคิดแผนการกำจัดบิดาของไป๋เล่อฉิง และต้องเป็แผนการที่ไม่มีช่องโหว่ให้ผู้ใดจับได้เด็ดขาด
มิเช่นนั้นตระกูลที่จะล่มสลายย่อมเป็ตระกูลเส้าของตน แต่คนมีโอกาสได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่เช่นเดียวกับไป๋เล่อฉิง เขาย่อมไม่มีวันยอมให้เื่ร้าย ๆ เกิดกับตระกูลของนางอย่างแน่นอน
