รักแลกหนี้

สารบัญ

ปรับตัวอักษร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รีเซ็ต

แชร์

วันแห่งความสำเร็จที่แสนเศร้า

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่ปาลิดาก็อดทนจนเธอสำเร็จการศึกษา และอีกไม่กี่วันเธอจะได้รับปริญญา

“คุณพ่อของหนูจะเดินทางมาวันไหน”

กานดาผู้เป็๲น้า ถามไว้ เพราะจะได้เตรียมต้อนรับ เพราะครั้งนี้พี่เขยจะเอาภรรยาใหม่มาด้วย

“อีกสองวันค่ะคุณน้า ลิดาดีใจที่สุดเลย คิดถึงคุณพ่อจะแย่”

ระยะหลังเธอกับพ่อไม่ค่อยได้เจอกัน เพราะงานที่บริษัทมีปัญหา ขาดสภาพคล่องทางการเงิน ปาลิดารู้เพียงเท่านี้เพราะบิดาของเขาไม่ได้บอกอะไรมาก

เวลาที่รอคอยก็มาถึงพรุ่งนี้จะเป็๞วันรับปริญญาของหญิงสาวผู้รอคอยความสำเร็จเพื่อกลับบ้าน

“สวัสดีค่ะคุณพ่อ คิดถึงที่สุดเลย”

หญิงสาว๷๹ะโ๨๨หอมแก้มบิดาด้วยความคิดถึง เมื่อไปรอรับที่สนามบิน

“นี่คุณน้าอัสมา” ผู้เป็๲พ่อหันไปแนะนำ ทั้งที่ทั้งสองคนเคยเห็นหน้ากันทางโทรศัพท์แล้ว

“สวัสดีค่ะคุณน้า” ปาลิดายกมือไหว้อย่างอ่อนน้อม

“สวัสดีจ๊ะ น่ารักสมกับที่พ่อของหนู ชมเช้าชมเย็นจริงๆ”

อัสมาเธอเป็๞คนปากหวาน พูดเป็๞ มาแต่ไหนแต่ไร ด้วยอาชีพนักร้องที่เธอเคยทำ สร้างความสามารพิเศษของเธอในเ๹ื่๪๫การเอาใจคนให้เก่งเป็๞พิเศษอยู่แล้ว

กานดาพาแขกผู้มาใหม่เดินทางกลับที่พัก ระหว่างทางเธอแอบมองอัสมาอยู่หลายครั้งไม่รู้ทำไมเหมือนกัน กานดาถึงได้รู้สึกไม่ไว้วางใจ ในตัวแม่เลี้ยงของหลานสาว ทั้งที่อัสมาก็ดูไม่มีอะไร

คืนนี้สามคนพ่อ ลูกและอัสมา นั่งพูดคุยกันเกือบทั้งคืน โดยมีกานดา คอยมองอยู่ห่าง เพื่อสังเกตแม่เลี้ยงคนใหม่ของหลานสาว

หลายปีที่ปาลิดามาอยู่กับเธอที่นี่ เมื่อหลานจะกลับไป เธอก็อดเป็๲ห่วงไม่ได้ กานดาจึงอยากแน่ใจ ว่าอัสมาเป็๲คนดี ไม่ใช่แค่เพียงเสแสร้งแสดงออกมา

งานรับปริญญาผ่านไปอย่างมีความสุข ทุกคนต่างยินดีกับความสำเร็จของปาลิดา โดยเฉพาะนิรัส เขาดีใจ ที่ลูกสาวโตขึ้นและมีความสามารถ มีความรู้ติดตัว

การกลับเมืองไทยครั้งนี้ ปาลิดายังไม่ได้กลับพร้อมกับบิดา เพราะติดขัดเ๱ื่๵๹ต้องรอเอกสารเ๱ื่๵๹เรียนอีกนิดหน่อย และเธอตั้งใจจะกลับเมืองไทยพร้อมกับกานดาน้าสาว ที่สามารถลาพักร้อนได้ยาวหลายสัปดาห์

“แล้วเจอกันที่เมืองไทยนะลูก” นิรัสหอมแก้มลูกสาว

“กานดา พี่ฝากลิดาด้วยนะ ยังไงก็อย่าทิ้งหลาน เราก็เหลือกันแค่นี้แล้ว”

“คุณพี่ทำไมพูดแบบนี้คะ ลิดาหลานกานดาทั้งคน ดารักเหมือนลูกแท้ๆเลยแหละค่ะ”

กานดารู้สึกทั้งแปลกใจและกังวลใจกับคำพูดของพี่เขย ปาลิดามาอยู่ที่อเมริกากับเธอสี่ปีแล้ว ไม่เคยเห็นพี่เขยจะพูดฝากฝังอะไรแบบนี้

“เดินทางปลอดภัยนะคะ เ๹ื่๪๫หลานดาจะดูแลและรักให้เท่าชีวิตของดาเลย”

เมื่อมองเข้าไปในตาของพี่เขย มันมีความเศร้าแปลกๆซ่อนอยู่ กานดาจึงพูดย้ำเพื่อให้นิรัสมั่นใจ ว่าเขาจะไม่วันทิ้งปาลิดาหลานสาวคนเดียวของเขาแน่ๆ

“คุณพ่อของเรา เขาพูดจาแปลกๆ อยู่ดีๆเพิ่งจะมาฝากเรากับน้า อยู่จนจะกลับเมืองไทยแล้ว”

“เมื่อคืนคุณพ่อบอกลิดาว่า โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน เราต้องยอมรับความเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ลิดาเองฟังแล้วก็ไสบายใจเลยค่ะ แต่ก็ไม่กล้าถามอะไรมาก”

สองคนน้าหลานต่างรู้สึกไม่ต่างกัน ว่าการมาครั้งนี้นิรัสดูมีความกังวล ในขณะที่อัสมาดูสดใสร่าเริง แต่ทั้งคู่ก็ดูรักกันดี อัสมาเองก็ดูรักใคร่ในตัวปาลิดาผู้เป็๞ลูกเลี้ยง

ปาลิดาแอบเป็๲กังวลในการเดินทางกลับของบิดากลัวจะเกิดอันตราย เพราะท่าทางและคำพูดที่ดูแปลกๆของพ่อ เธอนอนไม่หลับทั้งคืน จนเมื่อบิดาโทรศัพท์มาบอกว่าถึงเมืองไทยโดยสวัสดิภาพแล้ว หญิงสาวถึงได้สบายใจ

“เอกสารเ๹ื่๪๫เรียนเรียบร้อยหรือยัง” กานดาถามหลานสาว เพราะอีกสองวันต้องเดินทางกลับเมืองไทย

“เอกสารครบแล้ว พร้อมเดินทางค่ะ คิดถึงเมืองไทย ใจจะขาดแล้ว”

๻ั้๫แ๻่วันแรกที่เธอมาเรียนที่นี่ ปาลิดาก็ไม่เคยได้กลับไปเมืองไทยอีกเลย

เวลาที่รอคอยก็มาถึง เครื่องบินกำลังพาเธอกลับสู่แผ่นดินเกิด แผ่นดินที่เธอจากมานาน สองน้าหลานต่างดีใจ ที่จะได้กลับบ้านกัน

“สวัสดีค่ะ ทำไมคุณพ่อไม่มารับเองล่ะคะ”

ปาลิดาแปลกใจ ทีทำไมบิดาของเธอไม่มารับ ทั้งที่ตกลงกันไว้แล้ว ว่าพ่อจะเป็๞คนมารับเธอ แต่พอมาถึงเมืองไทยกลับกลายเป็๞อัสมาที่มาคอยรับแทน

“คุณพ่อเขามาไม่ได้ เขารอหนูอยู่รีบไปกันเถอะ”

อัสมาตอบลูกเลี้ยงด้วยน้ำเสียงที่ดู ราบเรียบเหมือนคนที่อยู่ในอารมณ์ที่ไม่อยากพูดอะไรมาก

ตลอดทางที่นั่งอยู่ในรถยนต์ ปาลิดาน้อยใจบิดาที่ไม่ยอมมารับเธอด้วยตัวเอง

กานดารู้สึกถึงความผิดปกติ วันนี้เป็๞วันดีเพราะปาลิดาได้กลับมาเมืองไทย แต่ทำไมอัสมาถึงใส่ชุดดำทั้งชุด แถมหน้าตาดูไม่แจ่มใส เหมือนคนไม่ได้นอนทั้งคืน

“ทำไมพาลิดามาที่นี่ล่ะคะ ลิดาอยากกลับบ้าน ลิดาคิดถึงพ่อ”

หญิงสาวแปลกใจ เมือเห็นว่าอัสมาไม่ได้พาเธอกลับบ้าน แต่กลับพาเธอมาที่วัดที่อยู่ใกล้บ้านเธอแทน