“คุณปู่มาช่วย คุณย่าก็ยอมลงมาอยู่กรุงเทพฯ เป็นเพื่อน แค่นี้ดาวก็ดีใจแล้วค่ะ”     ดุลยาฝืนหัวเราะออกมา นึกถึงตัวเอง หากไม่คิดว่ามีคนอื่นที่ต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องนี้ ลำพังแค่ตัวเธอคนเดียว หางานทำมีเงินเดือนเลี้ยงตัวเองก็พอ เธอไม่ใช่ลูกกตัญญูนัก...