ณ ตำหนักข้างของวังไร้นาม หวังตัวจวี๋ขมวดคิ้วเป็นปมแล้วเดินวนไปวนมาอยู่ภายในห้อง ใช้พัดในมือตบฝ่ามือของตนเองด้วยความเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลา ใบหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความกังวล        สายตาของกู้จิ่นเฉิงกลอกไปมาพร้อมกับเขา สุดท้ายทนดูไม่ไหว จึงพูดปล...