ชั่วขณะหนึ่ง ฟางเฉานิ่งเงียบไป หากไม่ใช่เพราะเห็นว่าใบหน้าขาวนวลนั้นแดงขึ้นเรื่อยๆ คงจะคิดว่าเธอไม่ได้ยินคำพูดเมื่อครู่นี้     ไป๋เหวินเซวียนหัวเราะเบาๆ พลางยื่นมือขึ้นมาสะกิดแก้มนุ่มอย่างอดไม่ไหว “เป็นอะไรไป?”    “คุณ...ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ”...