บทที่21มรสุมจากไปท้องฟ้าสดใส          “เกือบแล้วไหมล่ะ” ป้าโสมองมาทางหลานชายที่เดินลงมาจากบ้าน           “ถ้าไม่ได้พิมพ์ ผมคงแย่” ว่านน้ำรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณ           ท้องฟ้าเริ่มสว่าง ชาวบ้านช่วยกันห้ามเลือดให้ทั้งฝ่ายของตนและผู้บุกรุกที่ถูกยิง เรื...