ไปเป็นท่านอ๋องที่ต่างโลกกันเถอะ
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
“ไล่พวกงี่เง่าเ่าั้ออกไปซะ ข้าไม่อยากเห็นหน้าพวกมันอีก”
ห่ะ!!!
“...”
ต้าเซี่ยนก็ใทันทีที่ได้ยินคำกล่าวนั้นของจิ้งหยวน
เพราะเขาเองก็คาดไม่ถึงว่านายท่านจะกล้าด่ารัชทายาทว่าเป็พวกงี่เง่า
สถานการณ์นี้ มันก็ทำให้ต้าเซี่ยนมึนงงอย่างถึงที่สุด เพราะหลายวันก่อนคุณชายของเขายังเที่ยวเล่นและพูดคุยกับคนเหล่านี้อย่างสนุกปากอยู่เลย
จนมันทำให้ต้าเซี่ยนอดสงสัยไม่ได้ว่า พวกเขาเกิดทะเลาะกัน เพราะแย่งนางโลมหรือเปล่า?
“คุณชาย มันจะมิเป็ไรใช่หรือไม่?” ต้าเซี่ยนก็ถามออกมาด้วยความหวั่นใจ แต่ก็มีเพียงเสียงถอนหายใจและการโบกมือปัดๆ ของจิ้งหยวนเท่านั้น ที่แสดงออกมาให้เห็นว่าเขาพูดจริงทำจริง
“ทำตามที่ข้าบอก และต่อไปจากนี้ หากยังเห็นพวกเขามาที่จวนของเราอีก ก็ขอให้ปิดประตูไม่ต้อนรับ”
“…”
เมื่อเห็นว่าจิ้งหยวนยืนยันออกมาแบบนี้ ต้าเซี่ยนก็ได้แต่ต้องกลับไปบอกให้นายน้อยทั้งสามและองค์รัชทายาท
แน่นอน ว่าหากเื่มันจบลงแค่นี้มันก็คงจะดี เพราะเพียงต้าเซี่ยนจากไปได้ไม่นาน ทันใดนั้นเขาก็ััได้ว่ากำลังมีคนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาในจวนของเขาเดินตรงมายังจุดที่เขานั่งอยู่ พร้อมกับะโเสียงดังออกมาอย่างดุดันแบบไม่เกรงใจเ้าของเรือน
“จิ้งหยวน!! เ้าไล่พวกข้าออกไปแบบนี้ มันหมายความว่าอย่าง…?”
“Shut up!! หุบปาก!!!”
คนที่บุกเข้ามายังไม่ทันจะได้พูดจบประโยค ก็ถูกแทรกขึ้นด้วยคำพูดของจิ้งหยวนที่โยนถ้วยน้ำชาออกไป
“พวกเ้าเป็ผู้ใด ทำไมถึงบุกเข้ามาในที่พักของข้าผู้นี้ได้ บ่าวของข้าไปไหนกันหมด รีบไล่โจรสารเลวออกไปจากเรือนของข้าเดี๋ยวนี้!!!!”
ห่ะ!!
เกิดสิ่งใด?
ผู้บุกรุก?
โจร?
ผู้ใดเป็โจรสารเลวกัน?
“…”
“…”
“…”
“…”
จางฉิ โกซิง และฟางยี่ เหล่าอดีตสหายนายน้อยลูกหลานขุนนางทั้งสาม รวมถึงคนอื่นๆ ที่อยู่ในลานกว้างแห่งนี้ต่างก็พากันตกตะลึงไปชั่วขณะ
แม้แต่รัชทายาทอู่เฉวียนที่มีอายุใกล้เคียงกับจิ้งหยวนที่กำลังพูดออกมาอย่างดุเดือดในตอนแรก ก็ยังคงหุบปากลงด้วยความมึนงง เพราะเขาไม่อาจรับรู้ได้ว่าสถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้มันหมายความว่ายังไง
ทุกสายตาไม่เว้นแม้แต่ต้าเซี่ยน ก็มองไปที่จิ้งหยวนอย่างโง่งม กับสิ่งที่จิ้งหยวนะโ
“จะ..จิ้งหยวน ข้าคือองค์รัชทายาท”
“ยาท? ผู้ใดจะไปเป็ญาติกับคนปากกว้างเช่นเ้า ออกไปจากที่ของข้าซะ มิเช่นนั้นข้าจะทุบตีคนบุกรุกเรือนคนอื่น”
เฮ้ย!!!
เมื่อเห็นท่าทางของจิ้งหยวนที่เต็มไปด้วยความโมโหกระทืบเท้าและชี้หน้าด่าไปที่องค์รัชทายาท มันก็ทำเอาทุกคนที่เห็นต่างก็พากันอ้าปากค้างที่เห็นท่านโหวคนนี้ใจกล้ายิ่งกว่าครั้งก่อนๆ
“จะ..จิ้งหยวน ข้าจางฉิ นี่คือโกซิง และนี่คือฟางยี่ไง เหตุใดเ้าถึงจะไม่รู้จักเรา เราเป็สหายกันมิใช่หรือ..” ชายวัยสิบเก้าปีคนหนึ่งที่ชื่อจางฉิก็ยกนิ้วชี้ไปที่หน้าตัวเองแล้วพูดขึ้น
“หยุดกล่าววาจาอันอัปมงคลเดี๋ยวนี้ ข้าจะไปเป็สหายกับคนหน้าลิงเช่นเ้าได้อย่างไร โกซิงกับฟางยี่เช่นนั้นหรือ คนคิ้วดกและคนรูจมูกบานแบบนี้ ข้าไม่มีทางเอามาเป็สหายอยู่แล้ว”
( [•_•] ) สีหน้าของจางฉิ ที่โดนล้อว่าเหมือนลิง
(=_=) สีหน้าของโกซิง ที่ถูกล้อว่าคิ้วหนา
(-••-) สีหน้าของฟางยี่ ที่ถูกกล่าวหาว่ารูจมูกบาน
ทั้งสามคนก็ทั้งอึ้ง ตะลึง และโคตรจะเจ็บใจ
เพราะวาจาที่จิ้งหยวนพูดออกมามันก็เป็รูปลักษณ์ของคนทั้งสามจริงๆ เพียงแต่ปกติแล้ว มันไม่มีผู้ใดที่จะกล้าเอ่ยออกมาตรงๆ แบบนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกเขา
พรวดดด!!
ห่าเอ๊ย!!! นี่คือพวกไม่สมประกอบจริงๆ เลยนี่หว่า?
แน่นอนว่านี่เป็เพียงความคิดของต้าเซี่ยนและคนรับใช้ตระกูลจิ้งเท่านั้น ที่พยายามกลั่นเสียงหัวเราะอย่างเอาเป็เอาตายจนหน้าแดง
เพราะเมื่อเทียบกับคุณชายที่หล่อเหล่าของพวกเขาแล้ว คนทั้งสามก็นับว่าอัปลักษณ์จริงๆ
“ทุกคน จับจิ้งหยวนไปที่วังเดียวนี้ ข้าจะให้หมอหลวงตรวจดูว่ามันเกิดสิ่งใดขึ้น”
เมื่อจางฉิ โกซิง และฟางยี่ได้รับคำสั่งจากองค์รัชทายาท ทั้งสี่ไม่เว้นแม้แต่องค์รัชทายาท ก็พุ่งเข้าไปหาจิ้งหยวนเพื่อหวังที่จะปราบเขาพาตัวเข้าวัง
แต่แล้ว เพียงแค่จิ้งหยวนเคลื่อนไหว ฝ่ามือผอมแห้งของจิ้งหยวน ก็กระแทกเข้าไปที่ใบหน้าของคนทั้งสี่ ก่อนที่ไม่นาน มันจะตามมาด้วยเสียงอัดที่ดังออกมาเป็ชุดๆ ลั่นสลับกับเสียงกรีดร้องดังขึ้นไปทั่วทั้งจวน
ตุบ! ตับ!
อัก! อัก!
ผลั๊วะ..
“โอ๊ย!! เบ้าตาข้า!!”
เพียงไม่ถึงสิบลมหายใจ เพลย์บอยทั้งสี่ ก็ถูกอัดเละเล่นเอาซะน่วม จนจำแทบจะไม่ได้ว่าใครเป็ใคร แล้วจิ้งหยวนที่ปัดมือปรับชุด จะหันไปพูดกับต้าเซี่ยนออกมาว่า
“ยื่นนิ่งทำไม โยนคนพวกนี้ออกไปที่นอกตระกูลสิ”
ห่ะ!!?
มันเหมือนว่าเพียงแค่กะพริบตาเล่นๆ สองสามทีแล้วฉากคนนอนอัดก็ปรากฏ ต้าเซี่ยนที่ถูกจิ้งหยวนเรียก ก็ฟื้นคืนสติกลับมาได้หลังจากที่ยืนตาโตอยู่นาน เพราะมันคือสิ่งที่เขาไม่อาจจะเชื่อได้ว่านี่คือฝีมือของคุณชายของเขาที่เคยเอาแต่เมากับเที่ยวไปวันๆ แม้แต่องค์รัชทายาท ก็กล้าหาญทุบจนกลายเป็หัวหมูนึ่งตากแดด
เซี่ย เกิดเื่ใหญ่เสียแล้ว!!!....
ยิ่งคิด ขาของต้าเซี่ยนก็ยิ่งสั่น แต่ใครจะไปคิด ว่า่เวลาที่ต้าเซี่ยนกำลังมึนงงอยู่ในหัว เขาก็พบว่าจิ้งหยวนได้ลากรัชทายาทและจางฉิไปที่หน้าประตูแล้ว ทำให้ต้าเซี่ยนไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากสั่งให้บ่าวใช้ในตระกูลช่วยพยุงตัวนายน้อยโกซิงและฟางยี่ตามออกมา
และเมื่อถึงหน้าประตูของจวน ต้าเซี่ยนก็แทบจะหน้าซีดเป็ลมจับ เมื่อพบว่าคุณชายของเขาโยนคนทั้งสี่ออกไปจริงๆ แม้แต่องค์รัชทายาทก็ไม่เว้นทำเอาคนที่เดินผ่านทางตกตะลึง
ที่ตำหนักหงส์ ที่ประทับส่วนตัวของฮองเฮา
“อะไร?”
“มันผู้นี้ฮึกเหิมจนกล้าปฏิเสธคำสั่งของข้าแล้วรึ??”
“...”
จักรพรรดิอู่เิหลี่ได้ยินคำพูดของเกากงกงว่าจิ้งหยวนปฏิเสธที่จะมาพบ เขาก็ตะลึงจนตะเกียบที่คีบอาหารค้างกลางอากาศ เขากำลังอารมณ์ดีที่พบหนทางที่องค์หญิงอู่หลิงจะหายขาดถาวร แต่เขาก็ไม่คิดว่าไอ้เด็กสารเลวจิ้งหยวนคนนั้นจะกล้าขัดคำสั่งไม่มองว่าเขาคือจักรพรรดิเลย
“ฝ่าาทรงระงับด้วยเพค่ะ”
“ตอนนี้ก็มืดค่ำแล้ว ถึงเด็กคนนั้นจะไม่ยอมพบในวันนี้ก็ไม่เป็ไร”
“หม่อมฉันได้ยินมาว่าพระสนมอู่เฟยกำลังทำบางอย่างนัดจิ้งหยวนมาพบในเร็วๆ นี้ เื่การสอบถามการรักษาของอู๋เอ๋อ ปล่อยเป็หน้าที่ของหม่อมฉันเองเถอะ ฝ่าาไม่ต้องกังวลหรอก” ฮองเฮาอู่ชางชุนที่กำลังคีบอาหารวางใส่ชามขององค์จักรพรรดิ พระนางก็ยิ้มออกมาเพราะรู้ถึงความไม่ลงรอยกันระหว่างลุงกับหลาน
“เหอะ หากไม่สั่งสอนมันหนักๆ สักวันคงยิ่งได้ใจกว่าเดิม”
“วันนี้มันกล้าต่อต้านแม้แต่คำสั่งของจักรพรรดิ วันหน้าข้าว่าเด็กคนนี้ต้องขี่คอข้าได้แน่เลย”
“...”
คำพูดของจักรพรรดิอู่เิหลี่ก็ทำเอาฮองเฮายิ้ม ปากบอกว่าไม่ชอบและขุ่นเคือง แต่พระนางที่อยู่ด้วยกันมานานก็พอจะดูออก ว่าตอนนี้จักรพรรดิทรงเบาใจลงได้กว่าแต่ก่อน
จิ้งหยวนใน่นี้ไม่ได้ก่อเื่ แถมยังพบวิธีรักษาอู่เอ๋อที่แม้แต่หมอหลวงก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้มาก แต่จากปากของสามขันทีและนางในที่อยู่ในเหตุการณ์เรือนรับรอง พวกเขากลับบอกว่าท่านโหวรู้โรคที่องค์หญิงเจ็ดเป็และทราบระงับอาการได้ลงอย่างรวดเร็ว
ในฐานะแม่ที่เคยเผชิญกับโรคนี้มาก่อน แล้วจะไม่ให้ฮองเฮาอู่ชางชุนอยากจะลงมือด้วยพระนางเองเพื่อจัดการกับเื่นี้ได้อย่างไร
เพราะความปรารถนาที่สุดในชีวิต คือการหยุดโรงประหลาดนี้และตัดมันออกจากคำสาปของตระกูล
ตราบใดที่จิ้งหยวนสามารถช่วยทายาทตระกูลชางได้จริง ต่อให้เขาจะเคยก่อความวุ่นวาย ความดีสามารถลบล้างความผิดได้เพราะยังไงความผิดที่จิ้งหยวนก่อมันไม่ใช่เื่ใหญ่
แต่ขณะที่จักรพรรดิและฮองเฮากำลังเสวยอยู่ เกากงกงที่อยู่ด้านนอกก็ค่อยๆ เดินย่อๆ เข้ามาแล้วกระซิบบอกบางสิ่งที่น่าใ
“หาาาา”
“รัชทายาทเนี่ยนะถูกจิ้งหยวนทุบตี?”
“...”
“...”
นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้
- ไทย
- English
© สงวนลิขสิทธิ์ 2022 Glory Forever Public Company Limited ( jinovel.com )
