ไป๋เหวินเซวียนสูดหายใจลึก ข่มใจจนมือสั่นเล็กน้อย    เขาผละมือออกช้าๆ    ฟางเฉาสังเกตเห็นความสงบในดวงตาของเขาสั่นไหวราวกับผิวน้ำที่ถูกหยาดฝนโปรยปรายลงมาแผ่วเบา ชั่วขณะนั้น เธอทั้งตื่นตระหนกและไร้หนทาง    ไป๋เหวินเซวียนหันหลังอย่างหักห้ามใจ   ...