“วังจันทรา!” ซูเก๋อใมาก คิดไม่ถึงว่าราชทูตของวังจันทราจะมาถึงเร็วขนาดนี้!
วังจันทราเป็หนึ่งในนิกายของอาณาเขตทองเหลือง ลำพังแค่วังจันทรานิกายเดียวก็ไม่รู้ว่าแข็งแกร่งยิ่งกว่าทั้งทวีปเฉียนหยวนกี่เท่า
ทวีปเฉียนหยวนเป็แค่อาณาเขตระดับทองสัมฤทธิ์ ทั้งยังอยู่อันดับล่างสุดของอาณาเขต เทียบไม่ได้กระทั่งอาณาเขตทองสัมฤทธิ์ของโลกขั้วทมิฬ นับประสาอะไรกับอาณาเขตทองเหลือง
วังจันทราอาณาเขตเงินขาวสิบแปดแห่ง อาณาเขตทองสัมฤทธิ์ห้าร้อยแห่ง ความยิ่งใหญ่นั้นอยู่เหนือความเข้าใจของจูชิง
มีอาณาเขตมากมายอยู่ติดกับอาณาเขตนี้ มีขุมพลังอำนาจกับเผ่าพันธุ์ต่างๆ มากมายแลกเปลี่ยนค้าขายกับเผ่าค้ำ์ ซึ่งพวกเขาทั้งหมดมีความเห็นพ้องต้องกันก็คือเอาเปรียบเผ่าค้ำ์ ราคาของสิ่งของต่างๆ ที่เขียนไว้ในกระดาษที่โก่งราคาสูงเกินจริงเป็ร้อยเท่าก็มาจากวังจันทรา
ถ้าไม่ใช่เพราะจูชิงปรากฏตัว บางทีซูเก๋ออาจกำลังทำข้อตกลงกับวังจันทราอยู่ก็เป็ได้
แต่เป็เพราะจูชิง ซูเก๋อจึงตระหนักได้ว่าข้อตกลงนี้ไม่ยุติธรรมขนาดไหน คนพวกนั้นดูดเืกินเนื้อของเผ่าค้ำ์จนอิ่มหนำสำราญ
ไม่มีใครอยากตกเป็เบี้ยล่างของใคร ไม่มีใครอยากเป็ฝ่ายเสียเปรียบ ถึงเผ่าค้ำ์จะดูโง่เขลาเพราะร่างกายที่ใหญ่โต หากแต่เผ่าค้ำ์ก็มีศักดิ์ศรีของตัวเอง เมื่อพวกเขาพบว่าตัวเองถูกหลอก ความโกรธนั้นเพียงพอที่จะผลาญเผาทุกสรรพสิ่งในโลกหล้า
“ข้าจะไปพบราชทูตวังจันทรา!” ซูเก๋อแค่นเสียงหึพลางสืบเท้าก้าวออกไป
จอมยุทธ์วังจันทรา ครั้นเห็นซูเก๋อเดินออกมาท่ามกลางหมอกเมฆา พวกเขาถึงกับใจสั่นสะท้านอย่างอดไม่ได้ ถึงจะเห็นมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว หากแต่ร่างใหญ่โตนั่นก็ยังคงสร้างความกดดันให้กับพวกเขาไม่น้อย!
เผ่าค้ำ์เทียมทัดกับเผ่าัที่เล่าขานกันในตำนาน ทว่าข้อเสียประการเดียวของพวกเขาก็คือภารวะเจริญพันธุ์ที่ต่ำมากจนน่าใ นอกจากนี้แล้ว อัตราการรอดชีวิตของเด็กแรกเกิดก็ต่ำมากเช่นกัน ยากที่จะจินตนาการว่าเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังเช่นนี้จะบอบบางเป็อย่างมากเมื่อแรกเกิด บอบบางยิ่งกว่าทารกเผ่ามนุษย์เสียอีก
ชาววังจันทราแลกเปลี่ยนกับเผ่าค้ำ์ด้วยทัศนคติที่ว่าข้าคือผู้ช่วยชีวิตของพวกเ้า หากไม่มีพวกเขา บางทีเผ่าพันธุ์ค้ำ์อาจสูญพันธุ์ไปตั้งนานแล้ว ดังนั้นไม่ว่า้ากำไรเท่าไหร่ก็เป็เื่สมควรแล้ว
“ซูเก๋อ รีบคารวะท่านผู้าุโสามเสียสิ ผู้าุโสามเป็ผู้สูงศักดิ์ของวังจันทรา ท่านผู้นี้ยินยอมทำข้อตกลงกับเผ่าค้ำ์ นับว่าเป็โชคดีของพวกเ้ายิ่งนัก” ราชทูตวังจันทรากล่าว
ซูเก๋อขมวดคิ้ว “คราวนี้วังจันทราเสนอราคาที่เท่าไหร่ หรือว่าเท่ากับปีที่แล้ว?”
“เพิ่ม 10% จากปีที่แล้ว!” ราชทูตวังจันทรายกนิ้วชี้หนึ่งนิ้ว
“เพิ่มอีก 10% คิดจะดูดเืดูดเนื้อพวกเราหมดตัวเลยหรือไง!” ซูเก๋อสุดแค้นแสนโทสะ
“พวกเราเดินทางมาไกลหลายพันลี้มายังอาณาเขตกันดาร ทั้งยังต้องหลอมยาโอสถกับศัสตราวุธเฉพาะให้กับพวกเ้า ต้นทุนมหาศาลเกินพรรณนานัก” ราชทูตวังจันทราพูด
ซูเก๋อแสยะยิ้ม “ต้นทุนมหาศาลเกินพรรณนางั้นรึ พวกเ้าโกหกพวกข้าอยู่ไม่ใช่หรือไร”
“บัดซบ คิดว่าวังจันทราจะทำเื่ไร้ยางอายแบบนั้นงั้นรึ?” ราชทูตวังจันทราเดือดดาล
“พวกเ้าวังจันทราไม่ใช่แค่ไร้ยางอาย ทั้งยังหน้าด้าน ข้าไม่คิดมาก่อนว่าจะมีคนหน้าหนาเฉกเช่นนี้อยู่ในโลกด้วย!” จูชิงยืนอยู่บนหัวของซูเก๋อหัวเราะเสียงดังลั่น
“เ้า...มนุษย์!” ราชทูตวังจันทราขมวดคิ้ว คิดไม่ถึงว่าจะมีคนเจอเผ่าค้ำ์ก่อนวังจันทรา
“ซูเก๋อ ข้าไม่รู้ว่ามนุษย์นั่นเสนอราคาให้กับเ้าเท่าไหร่ แต่เ้าก็รู้ไม่ใช่รึว่าวังจันทราค้าขายกับพวกเ้ามานานหลายปีแล้ว เอาชื่อเสียงเป็ประกันได้ ถ้าเ้าเชืุ่์นั่น เผ่าพันธุ์ของเ้าได้จบสิ้นแน่” ราชทูตวังจันทราพูด
“เ้าเป็ศิษย์สำนักไหน อาจารย์ของเ้าเป็ใคร?” ผู้าุโสามวังจันทราเอ่ยถามจูชิง
“ขั้นมหันต!” เฒ่าปีศาจเตือน
เฒ่าปีศาจไม่ต้องบอกจูชิงก็พอเดาได้ แต่อย่างไรเสีย ที่นี่ก็เป็ถิ่นฐานของเผ่าค้ำ์ ซึ่งเผ่าค้ำ์เองก็มีขั้นมหันตอยู่ไม่น้อย จูชิงจึงไม่ได้กลัวผู้าุโสามจากวังจันทราเท่าไหร่นัก
“ข้าไม่มีสำนัก บำเพ็ญเพียรด้วยตัวเอง!” จูชิงยิ้มเล็กน้อย
“เป็แค่เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าอาจหาญกล้าตัดหน้าวังจันทรา ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ฆ่ามันซะ!” แสงสังหารสาดส่องในดวงตาของผู้าุโสาม
สิ้นเสียงคำสั่งของผู้าุโสาม หนึ่งในจอมยุทธ์วังจันทราก็พุ่งทะยานออกไปมาดหมายสังหารจูชิง
วังจันทรากับซูเก๋อค้าขายแลกเปลี่ยนมาหลายร้อยปีแล้ว กระทั่งพ่อของซูเก๋อเองก็ค้าขายกับวังจันทรา กล่าวคือความสัมพันธ์ทางธุรกิจนี้อยู่มานานนับพันปี จอมยุทธ์วังจันทราจึงไม่คิดว่าซูเก๋อจะหักหน้าวังจันทราเพียงเพราะมนุษย์คนเดียว สูญเสียคู่ค้าทางธุรกิจไปชั่วชีวิต
ทว่าพวกเขาคิดผิด ขณะที่จอมยุทธ์วังจันทราเคลื่อนไหว ซูเก๋อฟาดฝ่ามือใหญ่ั์ดั่งูเาลงมา จอมยุทธ์วังจันทราผู้นั้นถูกตบโดยไม่ทันได้ตั้งตัว!
“ตู้มมม!” แผ่นดินสั่นะเื บริเวณรัศมีหลายสิบลี้กลายเป็ผุยผงในทันใด จอมยุทธ์วังจันทราดับสิ้นวายชีวา ตายไม่รู้ว่าจะตายอย่างไร!
ผู้าุโสามวังจันทราหน้าเปลี่ยนสี เผ่าค้ำ์แกร่งกล้าถึงขนาดที่สังหารขั้นนิพพานให้ตายได้ในฝ่ามือเดียวเชียวรึ!
“กล้าฆ่าคนของวังจันทรางั้นรึ!” ผู้าุโวังจันทราโมโหหุนหัน
“ใครก็ตามที่บังอาจแตะต้องผู้มีพระคุณของเผ่าค้ำ์ มันจะต้องไม่ตายดี!” ซูเก๋อคำราม คลื่นเสียงกำจายทั่วทุกหนแห่ง ก้อนหินขนาดมหึมาแหลกลาญ จอมยุทธ์วังจันทราขาสั่น ทรงตัวแทบไม่อยู่
อัตราการเจริญพันธุ์กับอัตราการรอดชีวิตที่ต่ำมาก ทำให้เผ่าค้ำ์ไม่มีบุตรมานานเป็เวลาหลายร้อยปี เด็กคนล่าสุดที่เกิดมาก็คือเสี่ยวซา ซึ่งมีมายาเป็แม่ผู้ให้กำเนิด ตอนที่เสี่ยวซารอดชีวิต คนในเผ่าพันธุ์ต่างเฉลิมฉลองกันยกใหญ่
วันนี้ จูชิงช่วยเหลือเด็กแรกเกิดของเผ่าค้ำ์ สำหรับเผ่าค้ำ์นั้นมันคือบุณคุณอันใหญ่หลวง เป็บุญคุณที่ยากลืมเลือน ใครก็ตามที่กล้าแตะต้องจูชิงก็เท่ากับเป็ปรปักษ์กับเผ่าค้ำ์!
ในสายตาของซูเก๋อ ขั้นนิพพานก็แค่จอมยุทธ์คนหนึ่ง เทียบไม่ได้กับเส้นผมของเด็กแรกเกิดของเผ่าค้ำ์ด้วยซ้ำ ดังนั้น ไม่ต้องเอ่ยถึงผู้าุโสามวังจันทรา เขาสามารถลงมือฆ่าได้ทันทีโดยไม่ลังเล
“วังจันทราจะไม่แลกเปลี่ยนค้าขายอะไรกับพวกเ้าอีก!” ผู้าุโสามชี้หน้าซูเก๋อ
“ไม่ค้าขายก็ไม่ค้าขาย คิดว่าข้าอยากได้ของสวะๆ จากพวกเ้าหรือยังไง?” ซูเก๋อแค่นเสียง
“กลับ!” ผู้าุโสามวังจันทราสะบัดมือ ทันใดนั้น จอมยุทธ์วังจันทราก็หายไปต่อหน้าซูเก๋อ
“ผู้าุโสาม มันฆ่าคนของวังจันทรา พวกเราจะปล่อยไอ้โง่นั่นไปจริงๆ หรือ” จอมยุทธ์วังจันทราคนหนึ่งเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้
“กระทั่งจ้าววังจันทรายังไม่กล้าเปิดศึกกับเผ่าค้ำ์ เ้าอยากสู้ เ้าก็สู้เองสิ!” ผู้าุโสามวังจันทราแผดเสียง
แม้ว่าเผ่าค้ำ์จะล้มหายตายจากทุกวัน คนในเผ่าลดน้อยลงเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ยังคงสร้างความหวาดผวาให้กับขุมพลังอำนาจนับไม่ถ้วน แม้แต่จอมยุทธ์ในอาณาเขตทองเหลืองยังไม่อาจกล้าล่วงเกินจอมยุทธ์เผ่าค้ำ์
นานมาแล้ว มีสำนักหนึ่งในอาณาเขตทองเหลืองหมายปองของล้ำค่าของเผ่าค้ำ์ จึงใช้เด็กเผ่าค้ำ์มาข่มขู่พวกเขา สำนักของอาณาเขตทองเหลืองมีขั้นมหันตอยู่หลายสิบคน ในตอนนั้นพวกเขามั่นใจว่าเอาชนะเผ่าค้ำ์ได้เป็แน่
หากแต่ผลสุดท้ายจบลงที่สำนักถูกทำลายมลายสูญ คนทั้งหมดถูกฆ่าตัดหัว แม้แต่ที่ตั้งของสำนักก็วอดวายเป็หน้ากลอง ว่ากันว่าเผ่าค้ำ์ใช้เพียงฝ่าเท้าเดียวก็สามารถสังหารขั้นมหันตนับสิบในเวลาเดียวกัน
“เผ่าของซูเก๋อเป็เผ่าที่ใหญ่ที่สุดบริเวณนั้น เมื่อสูญเสียการค้าขายกับเผ่าค้ำ์ รายได้ของวังจันทราจะลดน้อยลงอย่างมาก” จอมยุทธ์วังจันทรากล่าว
“กำไรลดลง ไม่ได้ขาดทุนเสียหน่อย” ผู้าุโสามแค่นเสียง
กำไรที่วังจันทรากอบโกยมาจากเผ่าค้ำ์นั้นเพียงพอที่จะสร้างวังจันทราเพิ่มอีกหนึ่งถึงสองแห่ง เมื่อสูญเสียการค้าขายกับเผ่าค้ำ์ รายได้หลักหนึ่งในสามของนิกายจึงหายไป ซึ่งในอาณาเขตนั้นมีเพียงเผ่าค้ำ์ที่ยินยอมค้าขายกับวังจันทรา
“เหตุใดพวกเ้าเผ่าค้ำ์ถึงไม่ย้ายออกไปจากอาณาเขตนี้ล่ะจะได้ทำลายสัญญาผูกขาดจากขุมพลังอำนาจพวกนั้น” จูชิงถามอย่างอดไม่ได้
“พวกเราก็อยากทำเหมือนกัน ทว่ารูหนอนของพวกเราได้รับความเสียหายจากอะไรบางอย่าง พังย่อยยับไม่เหลือซากเลยน่ะสิ” ซูเก๋อยิ้มเจื่อน
“พังหมดเลยงั้นรึ บังเอิญขนาดนั้นเชียว” จูชิงฉงนสงสัย ถ้าบอกว่าเื่นี้ไม่มีส่วนข้องเกี่ยวกับขุมพลังอำนาจพวกนั้น ให้ตายอย่างไรจูชิงก็ไม่เชื่อ
รูหนอนที่ใช้ข้ามผ่านอาณาเขตกับรูหนอนในทวีปเฉียนหยวนนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความซับซ้อนเกินกว่าความสามารถของคนธรรมดาจะสร้างได้ มีเพียงนักหลอมอักขระิญญาเท่านั้นที่สามารถสร้างจุดเชื่อมต่อระหว่างสองรูหนอน
ในยุครุ่งเรือง เผ่าค้ำ์เคยว่าจ้างนักหลอมอักขระิญญามากมายสร้างรูหนอน ทว่าหลังจากที่เผ่าพันธุ์ถดถอย รูหนอนพวกนี้ก็เสียหายไปเรื่อยๆ จนในที่สุด รูหนอนทั้งหมดก็พังย่อยยับ เผ่าค้ำ์ในอาณาเขตนี้จึงออกไปไม่ได้ เผ่าค้ำ์ที่อยู่ข้างนอกก็เข้ามาไม่ได้เช่นกัน
ต่อมา ขุมพลังอำนาจมากมายจึงใช้ประโยชน์กับรูหนอนของอาณาเขตนี้ ค้าขายกับเผ่าค้ำ์ ซึ่งมันเป็เื่ที่เกิดขึ้นมานานหลายพันปีแล้ว สุดท้ายเผ่าค้ำ์ก็ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่รู้ว่าราคาที่ขุมพลังอำนาจเ่าั้เสนอมาสมเหตุสมผลหรือไม่ พวกเขาบอกว่าเท่าไหร่ก็เท่านั้น
ขุมพลังอำนาจพวกนั้นไม่ต่างอะไรกับยุงคอยดูดเืเผ่าค้ำ์ ทำให้เผ่าพันธุ์ที่ถดถอยอยู่แล้วเป็ทุนเดิม ตกต่ำลงไปอีก
“รูหนอนสร้างยากหรือไม่?” จูชิงถาม
“น่าจะยากกระมัง” ซูเก๋อเกาหัว เขาเองก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก
“ถ้างั้นข้ามาโผล่อยู่ในอาณาเขตนี้ได้ยังไง?” จูชิงอดคิดในใจไม่ได้ ทวีปเฉียนหยวนไม่น่ามีรูหนอนที่ข้ามมายังอาณาเขตนี้ แล้วเขามาโผล่อยู่ที่นี่ได้อย่างไร!
