บทที่ 1250 จักรพรรดิหมิงออกจากฌาน     ทำไม่ได้     สามคำนี้เป็นเหมือนกับก้อนหินหนักๆ ที่ทับลงมากลางหัวใจของเสวียโม่ ความหวังทั้งหมดของเธอ ความคาดหวังที่เฝ้าหวังมาตลอดทางพังทลายลงไปในพริบตา     ใบหน้างดงามขาวซีดจนน่าสงสาร มือของเธอสั่นเทา น้ำใสๆ คลอหน...