บทที่ 561 ประมุขหอ        เมื่อรุ่งอรุณย่างกราย ไอพลังหยางเข้มข้นร้อนแรง        ลมจากผาศิลาภูตค่อยๆ พัดไหว หมอกทมิฬหายไป แสงยามเช้าของยามสารทเริ่มโปรยปรายลงมา แลดูอบอุ่น สดชื่น และสวยงามสะกดตา        “ตูม—“        แสงสีทองดวงหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้า กระแ...