ความว่างเปล่าไร้แสงไร้เสียงคือสิ่งสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ในสติของจางเหวิน หลังจากร่างกายของเขาถูกพลังระดับกึ่งจักรพรรดิบดขยี้จนแตกสลาย ความรู้สึกของการมีอยู่ก็ถูกฉีกออกไปพร้อมกับเืเนื้อ ไม่มีความเ็ป ไม่มีความกลัว มีเพียงสติที่ค่อยๆ ดับสูญไป
แต่ในห้วงวินาทีที่ความตายกำลังจะลากเขาไป หยดน้ำหนึ่งหยดที่หลุดรอดออกมาจากซากของความพินาศนั้น มันลื่นไหลผ่านประตูมิติขนาดเล็กที่กำลังพังทลาย ราวกับเศษลมหายใจสุดท้ายที่ไม่ยอมสลายไป ก่อนจะร่วงลงสู่ใจกลางถ้ำลึกที่ไม่มีผู้ใดย่างกรายเข้ามา
ภายในถ้ำแห่งนั้น มีบ่อน้ำขนาดมหึมาตั้งอยู่ น้ำในบ่อใสสะอาดและนิ่งสงบราวกับไม่เคยถูกแตะต้องมาก่อน ผิวบนผืนน้ำสะท้อนแสงจาง ๆ จากคริสตัลธรรมชาติบนเพดานถ้ำ หากมองเพียงผิวเผิน มันคือบ่อน้ำธรรมดาที่ไร้ซึ่งความพิเศษใดๆ ไม่มีคลื่นพลัง ไม่มีลักษณะพิเศษ ไม่มีคุณสมบัติของสมบัติล้ำค่าใด ๆ แต่ภายใต้ความนิ่งสงบนั้นกลับซ่อนพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ที่สะสมมานานนับหมื่นปี น้ำทุกหยดคือผลึกของ์และปฐี มีคุณสมบัติฟื้นฟูชีวิต ช่วยซ่อมแซมเส้นพลังปราณรวมไปถึงร่างกายส่วนต่างๆ และยังช่วยซ่อมแซมรากฐานการบ่มเพาะได้
ทันทีที่หยดน้ำเล็ก ๆ ตกลงสู่ผิวน้ำของบ่อใหญ่ ความนิ่งสงบที่ดำรงอยู่มานานก็ถูกทำลาย
ไม่มีเสียงดังสนั่นในทันที แต่ผิวน้ำกลับสั่นไหวอย่างผิดธรรมชาติ หยดน้ำนั้นเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ตื่นขึ้น มันสั่นะเื ก่อนจะเริ่มดูดกลืนน้ำในบ่ออย่างบ้าคลั่ง มันไม่ใช่การหลอมรวมอย่างเป็มิตร แต่เป็การฉกฉวยโดยไม่สนใจสมดุลใด ๆ กระแสน้ำในบ่อเริ่มหมุนวน พลังชีวิตที่สะสมอยู่ถูกกระชากออกมาเป็สาย ระดับน้ำในบ่อลดลงอย่างรวดเร็วจนผนังหินรอบบ่อเผยรอยแตกร้าว
แรงกดดันภายในถ้ำเพิ่มสูงขึ้น เพดานสั่นะเื เศษหินร่วงหล่น เสียงคำรามของพลัง์และปฐีดังก้องราวกับ้าต่อต้านการดูดกลืนที่เกิดขึ้น หยดน้ำเล็ก ๆ ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ดูดกลืน ดูดกลืน และดูดกลืน จนในที่สุดมันก็ไม่อาจคงรูปเดิมไว้ได้อีกต่อไป
พลังชีวิตจำนวนมหาศาลควบแน่นเข้าหากัน รูปร่างของมนุษย์ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นจากแก่นน้ำที่หมุนวน เืเนื้อถูกสร้างขึ้นใหม่อย่างหยาบกระด้าง เส้นพลังที่เคยแตกสลายถูกเย็บต่อเข้าหากันทีละเส้น แม้จะยังเต็มไปด้วยรอยร้าวและความไม่เสถียร แต่ก็เพียงพอให้ิญญากลับมาเกาะเกี่ยวกับร่างนี้ได้อีกครั้ง
หลังจากนั้นไม่นาน ร่างของจางเหวินปรากฏขึ้นในสภาพวัยหนุ่ม ิัตึงกระชับ พลังชีวิตไหลเวียน แม้จะอ่อนแอแต่ยังไม่ตาย
พลังชี่ภายในร่างเริ่มไหลเวียนอีกครั้ง แม้จะเบาบางและไม่มั่นคง การบ่มเพาะของเขาร่วงลงมาเหลือเพียงระดับการควบคุมชี่ ขั้นที่ 1 เท่านั้น แต่สำหรับคนที่ควรจะถูกลบหายไปจากโลกอย่างเขา นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว
ทันทีที่ร่างกายของเขาก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ สติของจางเหวินก็หลุดลอยไปอีกครั้ง
ร่างของเขานอนอยู่บนบ่อน้ำที่แห่งนั้นที่ตอนนี้ปริมาณของมันลดลงไปอย่างมาก เส้นพลังปราณภายในของเขายังคงปะทะกันอย่างวุ่นวาย แก่นชีวิตที่ถูกฉุดกลับมายังไม่อาจรับภาระของร่างใหม่ได้ จางเหวินหมดสติไปทันที
3 วันผ่านไป….
สามวันที่ถ้ำแห่งนั้นมันช่างเงียบงัน ด้วยปริมาณน้ำที่เหลืออยู่ก่อนหน้านี้ทำให้การไหลเวียนพลังชีวิตของจางเหวินเป็ไปอย่างปลอดภัยและประคองเขาไว้ไม่ให้ตาย แต่ทว่าบ่อน้ำที่ใช้เวลาสะสมมานับหมื่นปีถูกกลืนกินจนแทบไม่เหลือ
เมื่อน้ำในบ่อถูกกลืนหายไปเกือบหมด นิ้วของจางเหวินก็กระตุกเล็กน้อย
ลมหายใจที่เคยแ่เบาค่อย ๆ มั่นคงขึ้น ชีพจรเริ่มเต้นเป็จังหวะ ดวงตาที่ปิดสนิทมานานค่อย ๆ เปิดออก พร้อมกับความเ็ปที่ถาโถมเข้ามาในทันที แต่เขายังมีสติพอจะรับรู้ ว่าเขายังไม่ตาย
จางเหวินมองไปยังบ่อน้ำที่เหลือเพียงเศษพลัง ก่อนจะหลับตาลงช้า ๆ ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความโล่งใจ มีเพียงความแน่วแน่ที่ฝังลึกลงไปยิ่งกว่าเดิม
เมื่อสติของจางเหวินกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ ความเ็ปที่แท้จริงก็เริ่มเผยตัว เขานอนนิ่งอยู่ภายในถ้ำ ลมหายใจของเขาขึ้นลงอย่างไม่เป็จังหวะ เส้นพลังปราณภายในยังคงสั่นไหวไม่หยุด เืลมไหลเวียนติดขัด อวัยวะภายในบางส่วนทำงานผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด ผลเสียจากการบังคับดึงพลังของผู้อื่นมาใช้และการเผาอายุขัยของตนเองไม่ได้หายไปไหน ต่อให้ร่างกายภายนอกถูกสร้างขึ้นใหม่ ความเสียหายที่ฝังลึกในแก่นชีวิตก็ยังคงอยู่
เขาหลับตาลง ค่อย ๆ ตรวจสอบสภาพร่างกายของตนเองอย่างละเอียด ความจริงนั้นชัดเจนและโหดร้าย แม้จะได้ดูดซึมน้ำอมฤตอันหายากเข้าไป แต่สิ่งนั้นทำได้เพียงซ่อมแซมและประคอง ไม่ได้ย้อนคืนทุกอย่าง น้ำอมฤตที่เขากลืนกินไปมีคุณสมบัติฟื้นฟูพลังชีวิต ซ่อมแซมเส้นพลัง และทำให้ร่างกายกลับสู่สภาพสมบูรณ์ในเชิงกายภาพ มันยังช่วยชะลอการล่มสลายของแก่นชีวิต และทำให้พลังชี่ที่แตกสลายสามารถไหลเวียนได้อีกครั้ง
แต่ข้อจำกัดของมันก็ชัดเจน
น้ำอมฤตไม่อาจย้อนคืนอายุขัยที่ถูกเผาไปแล้วทั้งหมดได้ มันเพียงแค่คงสิ่งที่เหลืออยู่ไม่ให้พังลงทันทีเท่านั้น แก่นชีวิตของเขาถูกซ่อมแซมอย่างหยาบ ไม่ได้สมบูรณ์ดังเดิม ราวกับแจกันที่ถูกปะติดปะต่อใหม่ แม้จะดูเหมือนเดิม แต่รอยร้าวยังคงอยู่
จางเหวินถอนหายใจเบา ๆ ความรู้สึกของเวลาไหลผ่านร่างกายของเขาแตกต่างไปจากเดิม เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังชีวิตของตนเองกำลังรั่วไหลออกไปอย่างช้า ๆ ต่อให้ไม่าเ็ ต่อให้ไม่ต่อสู้ หากปล่อยไว้เช่นนี้ อายุขัยที่เหลืออยู่ของเขาก็ไม่อาจเกิน 1 ปี
แต่เวลา 1 ปี สำหรับผู้บ่มเพาะทั่วไป นี่คือฝันร้าย แต่สำหรับจางเหวิน มันเป็เพียงตัวเลขหนึ่งเท่านั้น ในโลกที่เขาอยู่ การยืดอายุขัยไม่ใช่เื่เกินเอื้อม ขอเพียงมีพลัง มีทรัพยากร และมีโชคเพียงพอ ทุกอย่างย่อมมีหนทาง
ความคิดของเขาค่อย ๆ หวนกลับไปยังร่างกายพิเศษของตนเอง ร่างกายศักดิ์สิทธิ์แห่งน้ำ
ร่างกายนี้คือเหตุผลที่ทำให้เขารอดมาได้ ร่างกายที่สามารถหลอมรวมกับพลังน้ำได้อย่างสมบูรณ์ น้ำไม่ใช่เพียงธาตุสำหรับเขา แต่คือส่วนหนึ่งของชีวิต ตราบใดที่มีน้ำอยู่รอบตัว าแของเขาสามารถฟื้นฟูได้
ส่วนที่แห่งนี้มันคือถ้ำที่มีน้ำบริสุทธิ์หมื่นปีอยู่ สมบัติประเภทรักษาระดับนักบุญ ที่ถูกค้นพบโดยน้องชายที่โชคดีของเขาเองใน่เมื่อไม่กี่ปีก่อน ซึ่งสถานที่แห่งนี้เป็ความลับสำหรับพวกเขาทั้ง 2 คนเท่านั้น ไม่ได้แจ้งให้ตระกูลทราบ และพวกเขาได้ทำการบันทึกพิกัดสถานที่แห่งนี้เอาไว้หากใครได้รับาเ็สาหัสสามารถวาดอาคมเคลื่อนย้ายแล้วหนีมายังที่แห่งนี้ได้
จางเหวินเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ลมหายใจของเขาค่อย ๆ สงบลง แม้ความเ็ปจะยังฝังลึกอยู่ในทุกส่วนของร่างกาย แต่สติของเขากลับนิ่งกว่าที่เคยเป็ ดวงตาจ้องมองผนังถ้ำเบื้องหน้า ร่างกายของเขาเริ่มเหี่ยวแห้งลงเล็กน้อย ผมของเริ่มกลายเป็สีขาวสลับดำไปบางส่วน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแ่เบา
“ระบบ… มาคุยกันหน่อย”
ความเงียบปกคลุมเพียงชั่วอึดใจ ก่อนที่เสียงหนึ่งจะดังขึ้นในจิตสำนึกของเขา
[ข้าอยู่นี้แล้วโฮสต์มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า]
จางเหวินพูดออกไปทันที “เอาตรงๆ เลยเ้ามีประโยชน์อะไรกับข้าบางในสถานการณ์ตอนนี้”
แสงจาง ๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา พร้อมกับข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาในสติ
[ตอนนี้อาจจะยังไม่มีแต่ในอนาคตไม่แน่ มั้ง… แต่ท่านในตอนนี้มีจำนวนครั้งในการลงทุนตั้ง 3 ครั้งแล้วนะ เนื่องจากท่านหมดสติไปตั้ง 3 วัน]
จางเหวินเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะค่อย ๆ ตั้งสติ ความปั่นป่วนในเส้นพลังปราณค่อย ๆ ถูกกดลงด้วยประสบการณ์ที่ผ่านการบ่มเพาะมาหลายปี
“เ้ามีแผงข้อมูลของตัวข้าไหม ช่วยเปิดแผงข้อมูลของข้าหน่อย”
ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกไป แสงสีน้ำเงินจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า แผงข้อมูลโปร่งใสค่อย ๆ คลี่ออกอย่างเงียบงัน
[ชื่อ: จางเหวิน]
[ระดับการบ่มเพาะ: การควบคุมชี่ ขั้นที่ 1 (ล่มสลาย)]
[ร่างกายพิเศษ: ร่างศักดิ์สิทธิ์สายน้ำบริสุทธิ์ (ระดับศักดิ์สิทธิ์) (ต้นกำเนิดเสียหาย)]
[วิชาบ่มเพาะ: ต้นกำเนิดมหาสมุทร (ระดับศักดิ์สิทธิ์) ]
[วิชาการต่อสู้: ดูดน้ำ (ระดับนักบุญ), ร่างแยกวารี (ระดับนักบุญ), ัวารีคำราม (ระดับนักบุญ), ควบคุมวารี (ระดับนักบุญ), แปรสภาพวารี (ระดับนักบุญ), ละอองพิษ (ระดับนักบุญ), พายุฝน (ระดับนักบุญ), สัญญาแห่งวารี (ระดับนักบุญ)]
[โชค: แดง]
………………………………………………..
(อาณาจักรการบ่มเพาะเรียงลำดับจากต่ำไปสูง ได้แก่ การควบคุมชี่ การสร้างรากฐาน แกนทองคำ ิญญาแรกเริ่ม ก่อตั้งจิติญญา การรวมร่าง นิพพาน ถ้ำ์ นักบุญ าานักบุญ จักรพรรดินักบุญ กึ่งจักรพรรดิ และจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่)
(ร่างกายพิเศษ มันคือตัวกำหนดขีดจำกัดสูงสุดของผู้บ่มเพาะ และถูกแบ่งออกเป็ห้าระดับ ได้แก่ ระดับธรรมดา ระดับลึกลับ ระดับปฐี ระดับ์ และระดับศักดิ์สิทธิ์)
(วิชาบ่มเพาะและวิชาการต่อสู้ถูกแบ่งออกเป็หกระดับระดับเหลือง ระดับิญญา ระดับปฐี ระดับ์ ระดับนักบุญ ระดับจักรพรรดิ)
(ระดับของโชคจากน้อยไปมาก ดำ ขาว เขียว ม่วง แดง ทอง)
