หลังจากที่าางูทะเลระดับ 5 ส่งเสียงร้องเป็ครั้งสุดท้ายก่อนตาย เหล่างูทะเลที่เหลืออยู่ร้อยกว่าตัวก็พากันหนีกระเจิง!
ถังฮ่าวเตรียมไล่ตามสังหารต่อ แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงของเย่ชิงเฉิงดังขึ้น
“ถังฮ่าว!”
เมื่อได้ยินเสียงเรียกที่ฟังดูร้อนรนของเย่ชิงเฉิงแล้ว ถังฮ่าวก็ไม่ได้สนใจเก็บกวาดจุดการต่อสู้อีกต่อไป แต่กลับเลือกที่จะพุ่งตัวไปยังข้างกายของเย่ชิงเฉิงแทน!
หลังจากเหลือบมองไปที่ใบหน้าของโอวหยางมี่มี่ที่อยู่ในอ้อมกอดของเย่ชิงเฉิงแล้วหัวใจของเขาก็เต้นแรง!
เวลานี้ใบหน้าสวยของโอวหยางมี่มี่ไม่ได้ซีดเผือดอีกต่อไป แต่กลับมีปานดำแผ่ขยายออก และนี่ก็เป็สัญญาณที่บ่งบอกว่าพิษได้แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายแล้ว!
จากนั้นเย่ชิงเฉิงก็เปิดาแที่อยู่บนหลังของโอวหยางมี่มี่ให้ถังฮ่าวดู!
เย่ชิงเฉิงใช้ทักษะวาจาศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วสามครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดยั้งพิษที่แพร่กระจายในตัวโอวหยางมี่มี่ได้
ให้ตายสิ!
ถังฮ่าวยื่นมือออกไปรับโอวหยางมี่มี่จากเย่ชิงเฉิง เขารู้สึกได้ว่าร่างกายของสาวน้อยเย็นเฉียบ ถังฮ่าวเตรียมจะเอื้อมมือไปััาแที่แผ่นหลังของโอวหยางมี่มี่ แต่เมื่อมองไปยังมือซ้ายก็พบว่ายังมีคราบเืของาางูทะเลที่เขาสังหารเปรอะเปื้อนอยู่!
หลังจากยื่นมือขวาออกไป ก็มีขวดน้ำแร่ปรากฏ ก่อนที่ถังฮ่าวจะเทน้ำออกมาเพื่อล้างมือทั้งสองข้างให้สะอาด จากนั้นค่อยๆ วางมือซ้ายลงบนาแที่แผ่นหลังของโอวหยางมี่มี่!
หนึ่ง สอง สาม…
ถังฮ่าวรู้สึกผิดหวัง เพราะหลังจากที่เวลาผ่านไปสามวินาที แต่เขาก็ไม่ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้นตามที่คาดหวังไว้
หรือว่าจะต้องผ่าเอาเนื้อที่มีพิษนี้ออก?
เย่ชิงเฉิงนั่งยองๆ ลง ก่อนจะใช้มีดเฉือนเนื้อสีดำที่อยู่รอบๆ าแบนหลังของโอวหยางมี่มี่ออก จนเผยให้เห็นเนื้อสีแดงคล้ำที่อยู่ข้างใน ถังฮ่าวเห็นดังนั้นก็แตะนิ้วไปััอีกครั้ง
ทว่าเขาก็ยังไม่ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้นเช่นเดิม
ให้ตายสิ! สีหน้าของถังฮ่าวเคร่งเครียดขึ้น
เพราะการกระทำของคนทั้งสองทำให้โอวหยางมี่มี่ที่กำลังหมดสติอยู่รู้สึกตัว ดวงตาสวยของเธอเบิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่ทำให้ถังฮ่าวปวดใจ
“พี่ชาย าางูตัวนั้น…”
โอวหยางมี่มี่ยังไม่ทันเอ่ยจบ ถังฮ่าวก็รีบตอบ
“มันตายไปแล้ว! มี่มี่ เธอต้องอดทนไว้นะ พี่ฮ่าวจื่อจะต้องรักษาเธอให้หายแน่!”
ใบหน้าที่มีปานดำคล้ำของโอวหยางมี่มี่มีรอยยิ้มจางประดับ เธอมองถังฮ่าวอย่างแน่วแน่
“ได้ พี่ชาย ฉันมีเื่อยากจะบอกพี่…”
“มีอะไรค่อยบอกทีหลัง เธอพักผ่อนให้สบายก่อนเถอะ!” ถังฮ่าวกล่าวเสียงเบา เวลานี้ก็รู้สึกลำคอตีบตันขึ้นมา!
“ไม่ ฉันจะบอกตอนนี้!”
“เอาสิ ตราบใดที่พี่ฮ่าวจื่อทำได้ พี่จะทำให้เธอทุกอย่าง!”
“พี่ชาย ฉันชอบพี่!” คำพูดของโอวหยางมี่มี่ทำให้ถังฮ่าวตกตะลึง ใบหน้าของเขาร้อนผ่าวทันที เพราะไม่คิดฝันมาก่อนว่าสาวน้อยจะพูดแบบนี้ออกมาในเวลานี้
เขาเป็แฟนของเชียนมู่เซวี่ย แต่สาวน้อยคนนี้กลับพูดแบบนี้ออกมา!
เห็นได้ชัดว่าสาวน้อยคนนี้รู้ดีถึงอาการาเ็ของตัวเอง เวลานี้พิษได้แพร่กระจายเข้าร่างแล้ว จึงยากที่จะกำจัดพิษออก เธออาจจะต้องจากโลกนี้ไปแล้ว ดังนั้นจึงคิดจะบอกความในใจออกมา เพื่อไม่ให้ต้องเสียใจอีกต่อไป
แม้ว่าวันสิ้นโลกจะมาถึงได้เพียงเดือนกว่า แต่ทุกคนก็ได้ผ่านอะไรมามากกว่า่เวลายี่สิบปีก่อนวันสิ้นโลกเสียอีก โอวหยางมี่มี่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและกลายเป็ผู้วิวัฒนาการระดับสูงที่กล้าแกร่ง!
ด้วยสายตาและระดับพลังของเธอในตอนนี้ จึงไม่เห็นผู้ชายคนอื่นอยู่ในสายตาอีก เพราะไม่มีใครสามารถเทียบกับถังฮ่าวได้ หากจะเปรียบเทียบกันแล้ว พออยู่ในยุควันสิ้นโลกนี้ ก็คงมีน้อยคนที่จะเทียบเท่ากับถังฮ่าวได้
ร่างของถังฮ่าวได้หยั่งรากฝังลึกลงในหัวใจของสาวน้อยคนนี้โดยไม่รู้ตัว หากไม่มีอาการาเ็และพิษในวันนี้ บางทีโอวหยางมี่มี่อาจจะเก็บงำความรู้สึกนี้ไว้ในใจต่อไป อย่างน้อยก็คงไม่แสดงออกเร็วขนาดนี้!
“แค่กๆ สาวน้อย คิดอะไรอยู่ ฉันบอกแล้วไงว่าต้องรักษาเธอให้หาย” ถังฮ่าวหน้าแดงก่อนจะกระแอมไอออกมาสองครั้ง
“พี่ชาย พี่รับปากฉันเื่หนึ่งได้ไหม?” โอวหยางมี่มี่ไม่ได้สนใจคำพูดของถังฮ่าว แต่ยังคงจ้องมองเขาอย่างแน่วแน่
“พี่จูบฉันได้ไหม? แบบนี้ต่อให้ต้องตาย ฉันก็ไม่เสียใจแล้ว!”
หัวใจของถังฮ่าวเ็ป เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวตรงหน้า พอนึกถึงเื่ที่เขาไม่สามารถรักษาเธอได้แล้ว หัวใจก็เ็ปราวกับถูกมีดกรีด ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
หากว่าความรู้สึกที่เขามีต่อโอวหยางมี่มี่เมื่อเปรียบเสมือนความรักของพี่ชายที่มีต่อน้องสาวละก็ เวลานี้ถังฮ่าวก็รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาก็ชอบสาวน้อยที่ร่าเริงคนนี้มากเช่นกัน ความชอบนี้ไม่เพียงแต่มีความรักแบบพี่น้องเท่านั้น แต่ยังมีความรักแบบชายหญิงปะปนอยู่ด้วย
ถังฮ่าวไม่ได้พูดอะไร แต่ก้มหน้าลงแสดงออกด้วยการกระทำ
ในขณะที่ริมฝีปากของถังฮ่าวกำลังจะััริมฝีปากของโอวหยางมี่มี่ที่กลายเป็สีคล้ำ สาวน้อยก็เบี่ยงศีรษะออกและเอ่ยเสียงเบาออกมา
“มีพิษ หอมแก้มหรือจูบหน้าผากก็พอ!”
มีพิษหรือ?
คำพูดนี้ทำให้ถังฮ่าวรู้สึกเหมือนกับได้ดื่มน้ำอมฤต!
เพราะอันตรายที่ใหญ่ที่สุดของโอวหยางมี่มี่ในตอนนี้ไม่ใช่เพราะพิษในร่างกายหรือ?
ถ้าเขาสามารถดึงพิษในร่างกายของสาวน้อยคนนี้มาไว้ที่ตัวเขาเองได้ ก็เท่ากับเป็การถอนพิษทางอ้อมไม่ใช่หรือ?
ดวงตาของถังฮ่าวเป็ประกาย เขายื่นมือขวาออกไปประคองใบหน้าเล็กของหญิงสาวให้หันกลับมา ก่อนจะก้มหน้าลงและปิดปากเธอเอาไว้ ไม่เพียงแค่นั้น ถังฮ่าวยังเริ่มดูดอีกด้วย!
โอวหยางมี่มี่รู้สึกมึนงงไปหมด!
เธอไม่คิดว่าหลังจากที่พูดแบบนั้นไปแล้ว ถังฮ่าวยังคงยืนยันที่จะจูบเธอต่อ แบบนี้ไม่ดีแน่ พิษในตัวเธอจะถูกส่งต่อไปให้พี่ฮ่าวจื่อหรือเปล่า?
โอวหยางมี่มี่พยายามขยับตัวออกห่างทันที!
แต่เนื่องจากพิษทำให้ร่างกายอ่อนแอ จึงไม่อาจขัดขืนได้!
ถังฮ่าวดูดไปสามครั้ง
“ติ๊ง ตรวจพบสารพิษ โฮสต์้าใช้คริสตัลิญญาจากสัตว์ร้ายเพื่อกำจัดพิษหรือไม่?”
ตรวจพบพิษหรือ?
ไม่ใช่ว่าฉันดูดพิษเข้าไปจนเกิดอาการเป็พิษเหรอ?
ถังฮ่าวตกตะลึงเล็กน้อย!
แต่หลังจากนั้น เขาก็ะโในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
กำจัด กำจัด กำจัด!
ไม่ว่าจะเป็การตรวจพบพิษหรือการติดพิษ ก็ต้องกำจัดพิษให้ได้!
วิ้ง!
ค่าคริสตัลิญญาจากสัตว์ร้ายหายไป 10 แต้ม พร้อมกับพิษในร่างกายของโอวหยางมี่มี่ที่ถูกกำจัดออกไปด้วยความเร็วที่น่าใ!
ริมฝีปากสีแดงคล้ำของหญิงสาวเริ่มเปลี่ยนเป็สีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว!
ที่น่าใยิ่งกว่าก็คือาแขนาดใหญ่ที่แผ่นหลังของเธอซึ่งเกิดจากการเฉือนเนื้อที่มีพิษออกก่อนหน้านี้ก็กำลังมีเนื้อเยื่อใหม่เกิดขึ้นและสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
จากนั้นปลายลิ้นอันบอบบางของโอวหยางมี่มี่ที่ชาไปเมื่อครู่ก็กลับมาขยับไหวได้อีกครั้ง เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าริมฝีปากของถังฮ่าวกำลังดูดเธออยู่ ดวงตาที่สดใสของโอวหยางมี่มี่ค่อยๆ เบิกขึ้นเล็กน้อย ภาพที่ปรากฏก็คือใบหน้าของถังฮ่าวที่อยู่ใกล้ชิดกับเธอ!
นี่มันคือการจูบแบบในละครทีวีหรือเปล่านะ?
ในหัวของหญิงสาวมีประโยคนี้ปรากฏ
โอวหยางมี่มี่เลื่อนลอยอยู่ประมาณห้าถึงหกวินาที จนกระทั่งรับรู้ถึงการดูดที่ชัดเจนที่ริมฝีปากแล้ว ใบหน้าสวยของโอวหยางมี่มี่ก็กลายเป็แดงก่ำ
ช่างวิเศษ ช่างน่าอาย และมีความสุขอะไรเช่นนี้!
ถังฮ่าวไม่รู้เลยว่าพิษในร่างกายของหญิงสาวในอ้อมแขนได้ถูกกำจัดออกไปหมดแล้ว เขาจึงยังคงดูดอย่างตั้งใจ!
ส่วนเย่ชิงเฉิงที่อยู่ด้านข้างก็เบิกตากว้าง!
เธอไม่ได้ใที่คนทั้งสองจูบกัน เพราะสายตาของเธอกำลังจ้องมองไปที่แผ่นหลังของโอวหยางมี่มี่ เธอเห็นอย่างชัดเจนว่าพิษสีดำที่อยู่บนหลังของโอวหยางมี่มี่ได้จางหายไปแล้ว และกำลังมีเนื้อใหม่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว าแขนาดใหญ่ก็ค่อยๆ เล็กลงอย่างเห็นได้ชัด!
นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ทำไมถึงเกิดเื่มหัศจรรย์เช่นนี้ได้?
เย่ชิงเฉิงอ้าปากเล็กน้อย พร้อมกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
