ขณะที่จางเหวินกำลังรักษาจางหลินอยู่นั้นเอง เสียงร้องของอีกาก็ดังขึ้นอย่างแ่เบาในความมืด เสียงนั้นไม่ดัง ไม่แหลม แต่กลับทำให้ผืนป่าทั้งผืนดูน่าสยดสยองขึ้นในทันที
ฟลับ ฟลับ ฟลับ
เงาดำจำนวนมากพุ่งทะยานออกมาจากยอดต้นไม้ ฝูงอีกาหลายร้อยตัวบินเป็วงกว้าง ปีกสีดำสนิทบดบังแสงจากเห็ดเรืองแสงจนมืดลงราวกับกลางคืนสนิท ดวงตาสีแดงหม่นของพวกมันสะท้อนแสงวาววับ จับจ้องมายังตำแหน่งเดียวกัน
จางเหวินขมวดคิ้ว ก่อนที่พลังแห่งสายน้ำไหลเวียนอย่างฉับพลัน ฟองน้ำโปร่งใสก่อตัวขึ้น คลุมร่างของเขาและจางหลินเอาไว้แ่า ผิวน้ำสั่นไหวเป็ชั้น ๆ รับแรงกดปะทะจากภายนอก
แต่ในเสี้ยววินาทีถัดมา ก่อนที่ฟองน้ำจะได้ก่อตัวขึ้นจนสมบูรณ์
ฉึก!
ดาบสีดำทมิฬเล่มหนึ่งแทงทะลุฟองน้ำเข้ามาอย่างง่ายดาย ราวกับผืนน้ำเป็เพียงม่านบาง ๆ คมดาบแทงทะลุผ่านลำตัวของจางเหวิน
เืสีแดงสดสาดกระเซ็นไปทั่วภายในฟองน้ำ กลายเป็ลวดลายสีเข้มที่บิดเบี้ยวไปตามกระแสน้ำ
จางเหวินเบิกตากว้าง ความเ็ปแล่นวาบผ่านร่าง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวเพียงชั่วขณะ
แต่ในวินาทีเดียวกันนั้น ร่างของเขาก็แตกสลาย กลายเป็สายน้ำที่แตกกระจายออกจากคมดาบ
ฟองน้ำแตกตัว
ะุน้ำอันแหลมคมหลายสิบสายพุ่งทะยานออกมาจากร่างกายของเขา มันรวดเร็วราวกับสายฟ้า เจาะทะลุฝูงอีกาที่กำลังโฉบลงมา
ปึก! ปึก! ปึก!
ร่างของอีกาหลายตัวถูกยิงทะลุเป็รูพรุน ปีกฉีกขาด ลำตัวแหลกสลาย เืสาดกระเซ็นกลางอากาศ ก่อนจะร่วงลงสู่พื้นป่า
ฝูงอีกาที่เหลือรอดต่างบินหนีออกไปทุกทิศทาง เสียงปีกกระพือดังระงม ก่อนจะค่อย ๆ เงียบหายไปในความมืด
ทันใดนั้น
ซากศพของอีกาที่ตกลงบนพื้นป่าเริ่มบิดเบี้ยว รูปร่างเปลี่ยนไป กระดูกยืดออก ปีกหดหาย กลายเป็ร่างของมนุษย์ที่เสียชีวิตไปแล้ว เืของคนเ่าั้ไหลนองรอบตัว ก่อนมันจะถูกป่าแห่งนั้นค่อยๆ ดูดกลืนไป
ส่วนอีกาที่หนีรอดไปได้ ก็ร่อนลงห่างออกไป ก่อนจะค่อย ๆ แปลงร่างเป็มนุษย์เช่นกัน ร่างในชุดดำหลายคนยืนเรียงกันอย่างระมัดระวัง พร้อมทำการกินโอสถรักษาาแทันที
หนึ่งในนั้นก้าวออกมาข้างหน้า เขาค้อมศีรษะเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสุภาพ
“โปรดให้ความร่วมมือด้วย นายน้อย”
ในขณะเดียวกันนั้น ข้างกายของจางหลิน มวลน้ำใสๆ เริ่มหมุนวน ค่อย ๆ รวมตัวเป็รูปร่างของมนุษย์ ร่างของจางเหวินปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับรอยแผลที่ลำตัวค่อยๆ ถูกรักษาจนหายดีราวกับไม่เคยถูกแทงมาก่อน
เขาหัวเราะเบา ๆ เสียงนั้นแ่ แต่เต็มไปด้วยความเ็า ความทรงจำยังคงผสานกันอย่างไม่สมบูรณ์ แต่ภาพหนึ่งกลับชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนจะมายังโลกนี้ เขาเคยทำงานให้กับองค์กรลับแห่งหนึ่ง เป็สายลับในเงามืด ใช้ชีวิตอยู่กับการลอบเร้น การสังหาร และการหลอกลวง แต่ด้วยการทำภารกิจที่ผิดพลาดในการเป็สายลับและถูกจับตัวทำให้เขาเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นอีกครั้งในโลกใบนี้ และมาอยู่ในร่างของชายที่มีชื่อเดียวกันกับเขา
ท่ามกลางความเงียบงัน จางเหวินยกมือขึ้น มวลของน้ำก่อตัวเป็แผ่นบางใสราวกระจก เขาได้ใช้มันส่องมองใบหน้าของตนเอง จนเขาต้องชะงักไปเล็กน้อย
ใบหน้านั้นเหมือนกับเขาในชาติก่อนอย่างน่าประหลาด โครงหน้า ดวงตา เส้นคิ้ว แทบไม่มีสิ่งใดแตกต่าง
ยกเว้นเพียงอย่างเดียว ร่างนี้ดูเด็กกว่านิดหน่อย จางเหวินยิ้มมุมปาก ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ
ความมืดทึบกดทับทุกสิ่ง กลิ่นอับชื้นของดินและเืปะปนกันในอากาศ ต้นไม้โบราณสูงใหญ่แผ่เงาราวกับกรงขังธรรมชาติ จางเหวินมองไปยังชายชุดดำที่ยืนล้อมรอบ พลังการบ่มเพาะระดับก่อตั้งจิติญญาของพวกมันถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ปิดบัง ออร่าหลายสายทับซ้อนกันจนบรรยากาศหนักอึ้ง
เขารู้จักคนพวกนี้ดี มันคือสุนัขล่าเนื้อของตระกูลจาง ผู้ที่ถูกฝึกมาให้เชื่อฟังคำสั่งมากกว่ามโนธรรม ผู้ที่พร้อมจะกัดกินแม้แต่เืเนื้อของคนในตระกูลเดียวกันหากได้รับคำสั่ง จางเหวินเงียบไปครู่หนึ่ง สายตากวาดผ่านใบหน้าที่คุ้นเคยเ่าั้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ
“พวกเ้า้าอะไรกัน พวกเราไม่เห็นจำเป็ต้องต่อสู้กันเลยนี่”
คำพูดนั้นไม่ได้แสดงถึงความอ่อนแอ หากเป็เพียงการเปิดโอกาสครั้งสุดท้าย ชายชุดดำคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย สีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในสิ่งที่ตนกำลังจะพูด
“เพื่ออนาคตของตระกูลจาง เพื่อส่วนรวมของตระกูลทั้งหมด นายน้อยจางหลินจำเป็ต้องมอบกระดูกศักดิ์สิทธิ์ เพื่อส่งต่อให้คุณชายกู่อี้เซิง เมื่อถึงตอนนั้นตระกูลจางจะได้รับการคุ้มครอง และได้รับการยอมรับให้เป็กองกำลังใต้อาณัติของตระกูลจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่”
น้ำเสียงของเขาหนักแน่น ราวกับกำลังกล่าวถึงความยุติธรรมสูงสุด
“ขอเพียงเสียสละแค่นายน้อยจางหลิน ทั้งตระกูลจะได้ขึ้น์ และนายน้อยจางหลินเองก็ไม่ใช่ว่าจะหมดอนาคต หากขุดกระดูกออกมาอย่างถูกวิธี เขายังสามารถกลับมาฝึกตนได้อย่างแน่นอน”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองตรงมาที่จางเหวิน
“ที่สำคัญ นายน้อยจางเหวิน ท่านคือว่าที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต ด้วยพร์ของท่าน เมื่อถึงที่ท่านเป็จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ท่านจะทำอะไรก็ได้ไม่ใช่หรือ ยิ่งได้รับการสนับสนุนจากตระกูลกู่ โอกาสนั้นแทบจะเอื้อมถึง ขอเพียงท่านยอมเสียสละนายน้อยจางหลินเท่านั้น”
คำพูดเ่าั้ลอยค้างอยู่ในอากาศ หนักอึ้งราวกับโซ่ตรวน จางเหวินหัวเราะเบา ๆ มุมปากยกขึ้นอย่างเ็า แต่ก่อนที่เขาจะเอ่ยสิ่งใด เสียงแ่เบาก็ดังขึ้นจากภายในฟองน้ำด้านหลัง
“ท่าน…พี่…ข้า…ตกลง…”
เสียงของจางหลินสั่นเครือ เต็มไปด้วยความเ็ปและยอมจำนน จางเหวินหันกลับไปมองร่างของน้องชายที่นอนอยู่ภายในฟองน้ำใส สายตาของเขานิ่งสงบยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างหนักแน่น
“ไม่จำเป็”
คำพูดนั้นสั้น แต่เด็ดขาด
“พวกมันไม่มีทางปล่อยพวกเราไปอยู่แล้ว ความแค้นในตอนนี้ ไม่มีวันจบลงด้วยคำพูดไม่กี่ประโยค และด้วยความเด็ดขาดของตระกูลกู่ พวกเราในตอนตาย มีประโยชน์กว่าตอนมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน”
ทันทีที่คำพูดนั้นจบลง เงาดำหลายสายก็พุ่งทะยานออกมาจากความมืด ฝูงอีกาแผดเสียงคำราม พุ่งตรงเข้าฟันใส่จางเหวินจากทุกทิศทาง แต่ก่อนที่พวกมันจะได้เข้าใกล้ มวลน้ำมหาศาลก็ปะทุขึ้นรอบร่างของเขา พลังสายน้ำแปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน กลายเป็ัน้ำขนาดใหญ่ที่คำรามกึกก้อง
ร่างัพุ่งทะยานออกไป กลืนกินเงาดำเ่าั้ในพริบตา คลื่นน้ำเชี่ยวกรากบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า เสียงกรีดร้องดับวูบไปพร้อมกับเงาร่างของหน่วยลับอีกาดำ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน และกลิ่นเืที่ถูกผืนป่ากลืนกินอย่างช้า ๆ
แต่มันยังไม่จบ อีกาดำบางตัวหลบหลีกัสายน้ำของจางเหวินได้ในเสี้ยววินาที ร่างของมันแตกสลายกลางอากาศก่อนจะรวมตัวใหม่เป็ชายชุดดำ พลังสังหารพุ่งทะยาน ดาบขาวดำในมือฟันลงมาเป็เส้นโค้งแคบ คมดาบเฉือนอากาศด้วยเสียงแหลม เป้าหมายคือลำคอของจางเหวิน จังหวะนั้นเองจางเหวินกระชับฝ่ามือ พลังสายน้ำอัดแน่นจนกลายเป็หอกยาว แทงสวนขึ้นไปอย่างแม่นยำ ปลายหอกทะลุหน้าอกชายชุดดำ เืสีแดงสดสาดกระเซ็นเปรอะอากาศและพื้นป่า แต่ร่างนั้นกลับไม่ล้มลง ดวงตาเย็นเยียบฉายแววคลุ้มคลั่ง มืออีกข้างคว้าจับหอกน้ำเอาไว้แน่น พร้อมเปิดอาคมกักขังทันที ลวดลายอาคมสีเทาดำกระจายออกจากฝ่ามือ ราวกับโซ่ไร้รูปที่รัดตรึงทุกการไหลเวียนของพลัง
จางเหวินขมวดคิ้ว เขาสลายหอกน้ำในพริบตา เตรียมแปรสภาพร่างเป็สายน้ำเพื่อหลบหนี แต่ก่อนที่พลังจะทันตอบสนอง เงาสีดำสนิทก็ปะทุออกมาจากร่างชายชุดดำ เส้นเงาเหมือนงูหลายสายพุ่งพันรัดร่างของจางเหวินแ่า อากาศโดยรอบเย็นเฉียบลงทันที ชายชุดดำอ้าปากเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวสั้นห้วน
“ฆ่ามันเลย!!!”
คำสั่งนั้นดังขึ้นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาล หนึ่งในหน่วยลับอีกาดำที่เสื้อคลุมด้านหลังปักเลขหนึ่งก้าวออกมา พลังการบ่มเพาะระดับถ้ำ์ะเิออกจากร่างของเขาอย่างไม่ปกปิด ออร่าดำทมิฬกดทับผืนป่าจนต้นไม้สั่นสะท้าน ดวงตาของเขาไร้ความลังเล ไม่มีอดีต ไม่มีความผูกพัน เหลือเพียงแค่คำสั่งเท่านั้น ชายผู้นั้นยกดาบขึ้น ฟาดคลื่นดาบสีดำลงมาอย่างไร้ความปรานี ไม่สนว่าเป้าหมายจะเคยเป็อัจฉริยะระดับสูงสุดของตระกูล ไม่สนว่าที่ตรงนั้นจะมีลูกน้องที่เคยเป็ผู้ภักดีที่สร้างผลงานมากมายให้กับตระกูล
ตูมมมมมมมมมม!!
แรงะเิจากคลื่นดาบกระแทกลงสู่ตำแหน่งของจางเหวิน ผืนป่าอสูรโบราณสั่นะเื พื้นดินแตกกระจาย เศษไม้และดินหินปลิวว่อน พลังทำลายล้างปะทะกันอย่างรุนแรง และในม่านควันฝุ่นนั้น ชะตากรรมของผู้ที่ถูกตราหน้าว่าเป็คนทรยศ กำลังถูกตัดสินด้วยคมดาบของตระกูลเดียวกันเอง
