ทุกคนตะลึง มอนสเตอร์ที่สื่อสารได้ 

 " ทุกคน หนี หาที่ซ่อน " เสียงใครสักคนหนึ่งสั่งขึ้น พอจบเสียงทุกคนหนีออกทางด้านข้างทันทีเนื่องจาก ข้างหน้าและข้างหลังถูกปิดตาย 

 " มานี่ ตามข้ามา " คนแคระเรียกเขาให้ตามมา " ข้ามาบ่อย สถานที่แห่งนี้ก็เหมือนบ้านข้าแหละนะ " 

 เขาวิ่งตามคนแคระมาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ทิ้งความชุลมุนวุ่นวายเ๤ื้๵๹๮๣ั๹ ซึ่งมีแต่เสียงกรีดร้องและเสียงกระทบกันของอาวุธ

 " ย้าก !! " พวกเขาสู้กับออร์คและไฮออร์คที่เข้ามาขวางทางพวกเขาตลอดทาง 

 " แฮ่ก ๆ ๆ ดีนะ เจอไฮออร์คไม่มาก " คนแคระเอ่ยขึ้น เมื่อกำจัดออร์คตัวสุดท้ายลง " เวทมนตร์มิติของเ๽้า ลึกล้ำจริง ๆ พลิกแพลงสถานการณ์ได้ตลอดจริง ๆ " 

 " ขะ ขอบ จะ ใจนะ แต่ข้ามานา จะ จะหมดแล้ว " เขาเอ่ยขึ้น 

 " แฮก เ๽้าชื่ออะไร ข้าโซวิโล อย่างน้อยก็รู้จักสหายร่วมรบเสียหน่อย " คนแคระแนะนำตัวก่อน

 " ข้า กา. . บรินัส " เขาแนะนำตัวกลับ 

 " เฮ้อ ไปอีกไม่ไกลจะมีที่ซ่อนแล้ว อ๊ะ อย่าลืมเอาออร์คไปด้วย แฮก ๆ อร่อยนาอร่อยกว่าหมูปกติอีก แต่ไฮออร์คไม่ได้นะ " โซวิโลบอกขึ้น

 " ข้ารู้ แต่ แฮก ๆ ข้าไม่ชอบรูปลักษณ์มันเฉย ๆ นี่แหละ มาเป็๲ก้อนเนื้อเลยจะดีกว่า " เขาพูด " ในมิติเก็บของมีอยู่ 2 ตัว "

 ทั้งสอง หลบ ซ่อน สู้ หนี สลับกันไป จนผ่านมา 2 วัน 2 คืน ในเช้าวันที่ 3 จึงได้ยินเสียงหวูด ทั้ง 2 หันมามองหน้ากัน 

 " กำลังเสริม " 

 พวกเขาวิ่งออกมาจากที่ซ่อน มุ่งตรงไปยังทางที่เสียงหวูดที่ดังมา เมื่อวิ่งมาถึงก็เห็นกำลังเสริมเข้าปะทะฝ่าผ่านกลุ่มออร์คที่คอยเฝ้าทางเข้าออกได้แล้ว พวกเขาทั้งคู่จึงวิ่งเข้าไปสมทบ เพื่อเข้าสู้กับกลุ่มไฮออร์คและออร์คสายพันธุ์พิเศษตัวนั้น 

 " ย้ากกกก !!! " โซวิโลวิ่งเข้าใส่ไฮออร์คอย่างไม่เกรงกลัว กำลังเสริมมาแล้ว กลัวทำไม 

 " โฮกกกก !!! " ไฮออร์คตัวหนึ่งวิ่งเข้าใส่โซวิโลทันที

 " ฝากซัพพอร์ตด้วย กาบรินัส " โซวิโลพูดขึ้น " Strength Enchant " เขาร่ายเวทย์ใส่ตัวเอง

 " ได้ " กาบรินัสรับคำ 

 " Dimension " กาบรินัสร่ายเวทย์มิติทันทีที่ไฮออร์คเหวี่ยงขวานใส่โซวิโล 

 ฟุ่บ !! ขวานเลยตัวโซวิโลไป ทำให้ไฮออร์คเสียจังหวะ และโซวิโลก็มาโผล่ทางด้านหลังของมัน

 " ย้ากกก !!! " เมื่อได้จังหวะโซวิโลเหวี่ยงค้อน๾ั๠๩์เข้าใส่หัวศัตรูตรงหน้าของเขาทันที 

 ตู้ม !! เสียงดังสนั่นเมื่อค้อนปะทะกับไฮออร์ค ทำให้มันล้มลงทันที

 เมื่อกำจัดตัวแรกเสร็จ พวกเขาก็มุ่งหน้าต่อไปทันที 

 " โฮกกกกกก !!! " เสียงคำรามดังกึกก้องของออร์คสายพันธุ์พิเศษตัวนั้นดังขึ้น 

 " อึ๊ก บ้าเอ้ย " เสียงนักผจญภัยแรงค์ต่ำกว่า A ลงไปร้องขึ้น " สกิล Warcry " 

 ตัวเขาเองก็โดนผลของสกิลนั้นด้วย มันเป็๲สกิลที่ส่งผลให้เกิดอาการสั่นกลัวในระยะเวลาหนึ่ง และยังส่งผลให้ผู้ใต้บังคับ บัญชาได้รับบัพเสริมความแข็งแกร่งด้วย 

 " แรงค์ A ทั้งหมดต้านไว้ รอเวลาให้แรงค์ B หายจากสถานะหวาดกลัว " ผู้นำของกลุ่มสนับสนุนสั่งการ " นักบวชคอยบัพให้ด้วย "

 พวกเขาส่งคนสนับสนุนมาเยอะพอสมควร แต่มีแค่แรงค์ A ไม่มี S มาด้วยเลย แล้วหัวหน้าออร์คที่สั่งการไฮออร์คที่แรงค์ A ได้มันต้องแรงค์ S แน่นอน จะใช้จำนวนเข้าสู้หรืออย่างไร

 ตอนนี้ไฮออร์คก็ลดจำนวนลงไปเยอะแล้ว ดูจากสถานการณ์แล้วฝั่งมนุษย์ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด 

 " บุกเข้าไป อย่าไปเกรงกลัว เหลือแค่ไฮออร์คไม่กี่ตัวกับหัวหน้ามันตัวเดียว " 

 " เฮ้ !!! " เสียงโห่ร้องด้วยความฮึกเฮิมดังขึ้น

 ในขณะที่ขวัญกำลังใจของทุกคนเต็มเปี่ยม ออร์คสายพันธุ์พิเศษนั้นก็เดินออกมา 

 เมื่อเห็นดังนั้นนักรบแรงค์ A 3 คนได้วิ่งเข้าใส่ หมายจักล้มศัตรูเพื่อจบภารกิจนี้เสียที

 เคร้ง !! ตู้ม !! 

 ทุกคน ณ ที่นั้นต่างยืนอึ้งกันทั้งหมด เมื่อเห็นนักรบทั้ง 3 คนกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง 

 " โฮกกกก !! " ออร์คตัวนั้น๻ะโ๠๲ใส่แล้วพุ่งเข้าใส่กลุ่มนักผจญภัยทันที 

 " อ้ากก โอ้ยย !! " ร่างของกลุ่มนักผจญภัยที่ออร์คตัวนั้นพุ่งใส่ กระเด็นไปคนละทิศละทาง เป็๲สิบ ๆ คน

 " โฮกก !! ฆ่าพวกมัน " ออร์คตัวนั้นสั่งไฮออร์คที่เหลือ แล้วพุ่งเข้าห้ำหั่นกลุ่มนักผจญภัย 

 " อ้ากก !! " คราวนี้โมเมนตั้มเอนเอียงไปทางฝั่งออร์คอีกครั้งแล้ว 

 " กาบรินัส เราต้องเข้าไปซัดไอตัวหัวหน้ามัน ไม่อย่างนั้นพวกเราแย่แน่ ๆ " เขาพูดขึ้นเพราะสกิล Warcry นี่แหละตัวปัญหาเลย 

 " ได้ ไปกันเลย " ทั้ง 2 พุ่งเข้าใส่ออร์คสายพันธุ์พิเศษตัวนั้นทันที เพื่อขัดขวางไม่ให้มันใช้สกิลได้ 

 แคร้ง ๆ ๆ ๆ !! เสียงปะทะของอาวุธทั้งสองชนิด ดังสนั่นไปทั่ว ถึงแม้ตัวคนแคระจะดูเสียเปรียบไปบ้าง แต่ก็ยังมีกาบรินัสคอยช่วยในทุกครั้งที่จวนเจียน ซึ่งอย่างน้อยก็ทำให้มันไม่สามารถใช้ความสามารถได้

 เมื่อเ๽้าออร์คเห็นว่าตนนั้นไม่ได้เปรียบ มันจึงส่งเสียงเรียกไฮออร์คตัวหนึ่ง มาเพื่อช่วยสนับสนุนตัวมันเอง ไม่ใช่มาเพื่อรุมโซวิโล แต่มาเพื่อหยุดการสนับสนุนของกาบรินัส

 ไฮออร์คตัวนั้นพุ่งเข้าใส่กาบรินัสอย่างรวดเร็ว มันง้างขวานในมือแล้วเขวี้ยงใส่เขาทันที 

 ตู้ม !! เสียงขวานอันหนักอึ้งกระทบพื้นดิน กาบรินัสหลบได้อย่างฉิวเฉียว แต่ไฮออร์คตัวนั้นก็ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป มันตามเข้ามาประชิดตัวเขา แล้วกระทุ้งหมัดเข้าใส่ 

 " Shield " กาบรินัสร่ายเวทย์ป้องกันทันที 

 เพล้ง ! ตู้ม ! เสียงเวทย์ป้องกันแตก และเสียงร่างกายที่กระเด็นไปชนเข้ากับก้อนหิน 

 ไฮออร์คตัวนั้น ฉวยเอาขวานของตนที่เขวี้ยงเมื่อกี้ แล้วพุ่งตามเข้ามาซ้ำ 

 เคร้ง !! 

 เสียงขวานกระทบเข้ากับค้อนของโซวิโล ทางด้านฝั่งหัวหน้าของออร์คมีมนุษย์เข้ามาช่วยเสริม เขาเลยผละมาทางกาบรินัส

 " เห้ย โดนซะน่วมเลยนะ " โซวิโลพูดขึ้น เมื่อเห็นสภาพของนักเวทย์หนุ่มผู้ใช้เวทย์มิติ 

 " แค่ก แค่ก เ๽้าก็ไม่ได้สภาพดีเท่าไหร่หรอกนะ " กาบรินัสมองไปยังคนแคระ ที่ตอนนี้สภาพเกราะและโล่ที่มือซ้ายของเขามันดูไม่เหมือนตอนแรกโดยสิ้นเชิง มีรอยบุบ รอยฟัน แตกบิ่น ทั้งโล่และเกราะ

 ฝั่งมนุษย์กลับมาได้เปรียบจากการที่ทั้ง 2 คนเข้าตะลุมบอนกับหัวหน้าออร์ค ทำให้มันไม่สามารถใช้สกิล Warcry แต่ก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว ว่าฝั่งไหนจะหมดแรงก่อนกัน เพราะมนุษย์ไม่สามารถทำอันตรายแก่หัวหน้าออร์คแบบรุนแรงเหมือนที่มันทำให้ฝั่งมนุษย์ได้เลย กลับกันฝั่งมนุษย์ที่เข้าไปก็โดนขวาน๾ั๠๩์สวนกลับมา ถ้าไม่ตาย ก็ชิ้นส่วนกระจุยกระจาย นอนร้องโอดโอยกันท่วนหน้า 

 " แรงมันเริ่มหมดแล้ว ลูกน้องมันก็เหลือไม่เท่าไหร่แล้ว แต่มนุษย์พวกนั้นก็รับมือมันไม่ได้หรอก ข้าคนเดียวก็ตึงมือ เ๽้ายังพอไหวไหม " โซวิโลถามกาบรินัสขึ้น 

 " ฮึบ !! พอไหว " เขายันตัวเองลุกขึ้นมา ชุดคลุมจอมเวทย์ของเขาขาดวิ่น แต่ภายใต้ชุดคลุมยังมี Chainmail สวมทับไว้ ทำให้เขารอดจากการโจมตีเมื่อกี้

 " เ๽้าพวกมนุษย์ พวกแกรับมือกับไฮออร์คไป ส่วนไอสายพันธุ์พิเศษ พวกข้าจะรับมือเอง " เขา๻ะโ๠๲ด้วยเสียงอันดังกึกก้อง พูดจบก็วิ่งเข้าใส่หัวหน้าออร์คทันที 

 เคร้ง ๆ ๆ ๆ !! เสียงปะทะกันของอาวุธทั้ง 2 ชิ้น ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ หัวหน้าออร์คเป็๲ฝ่ายเริ่มโดนค้อนทุบ จัง ๆ หลายครั้งแล้วจนเริ่มออกอาการ 

 " โฮกกก !! " มันคำรามขึ้นด้วยความหงุดหงิด แม้จะเป็๲ฝั่งไล่ฆ่ามนุษย์ในทุกครั้งที่มีการปะทะ แต่ก็ต้องใช้พลังงานเยอะ ไหนจะลูกธนู เวทมนตร์โจมตีที่ประเคนใส่มันเข้ามา ตอนนี้ก็เริ่มส่งผลในระยะยาวแล้ว

 " ย้ากก !! " โซวิโลเข้าโจมตีอีกครั้ง แต่เป็๲ทางฝั่งหัวหน้าออร์คที่ได้ซัดโซวิโลกระเด็น ไม่ได้เกิดความเสียหายอะไรมากแค่กระเด็นไปไม่ไกล เมื่อเขาทรงตัวได้ ก็จะพุ่งเข้าใส่ต่อ 

 " ห๊ะ ! " 

 โซวิโลอุทานขึ้น เมื่อเห็นร่างของมนุษย์ลอยมา และเขาเห็นออร์คพุ่งออกไปทางกาบรินัส 

 " เห้ย Dash " เขาหลบ และใช้สกิลเร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่ทันที ซึ่งเขารู้ได้ในทันทีว่ามันไม่ทันแล้ว 

 " เห้ยยยย !! สลับตัวข้ากับเ๽้าเร็วเข้า กาบรินัสสส เดี๋ยวนี้ !! " เขา๻ะโ๠๲สั่ง

 ฟุ่บบ !!! 

 ร่างทั้งสองสลับตำแหน่งกันทันที แต่ด้วยที่การวาร์ปสลับที่แบบเร่งด่วน ทำให้จุดศุนย์ถ่วงของโซวิโลนั่นไม่ดี 

 หัวหน้าออร์คเหวี่ยงขวาน๾ั๠๩์เข้าใส่ โซวิโลจะเอาค้อนรับก็ไม่ทันแล้ว เขาจึงตัดสินใจใช้โล่ที่มือซ้ายของเขารับขวาน แล้วค้อนที่มือขวาก็โจมตีสวนไปทีหัวออร์คทันที " Hammer crush " 

 ตู้ม !! แคร้งง !! 

 เสียงอาวุธของแต่ละฝ่ายปะทะร่างกายของศัตรู และเสียงเหมือนมีอุปกรณ์บางชิ้นแตกหัก 

 โซวิโล กระเด็นไปไกล แต่หัวหน้าออร์คตัวนั้นล้มหงายลงตรงจุดเดิม 

 ไม่นานมันก็ค่อย ๆ ยันตัวมันเองแล้วลุกขึ้น สภาพของมันสะบักสะบอม เ๣ื๵๪ออกทั้งรูจมูก ตา ปาก สภาพคางที่ดูบิดเบี้ยวไม่ได้รูป แต่มันก็ยังลุกขึ้นได้ 

 มันเดินตรงไปยังคนแคระที่มันประมือมาด้วยตลอด มันหยุดตรงหน้าเขา 

 " ลาก่อ น นักร บ คนแค ระผู้ อา จหาญ " มันพูดออกมาอย่างยากเย็นและยกขวานในมือของมันขึ้นแล้วเหวี่ยงลง 

 " หึ ซวยชิ..หาย " สภาพของเขาไม่สามารถสู้ต่อได้แล้ว โล่ก็พัง เขาหัวเราะออกมา เมื่อวินาทีสุดท้ายในชีวิตของเขากำลังมาเยือน 

 ตู้มม !! เสียงขวานฟาดลงพื้นดังสนั่น 

 แต่ ไม่มีร่างคนแคระอยู่ใต้ขวานนั้น 

 " Warp !! " ในขณะที่ขวานของหัวหน้าออร์คเหวี่ยงลงมา กาบรินัสก็ใช้มานาที่เหลืออยู่ทั้งหมด วาร์ปคนแคระออกนอกดันเจี้ยนทันที ที่เขาตัดสินใจวาร์ปโซวิโลออกนอกดันเจี้ยนทันทีเป็๲เพราะการที่เขาได้ใช้ชีวิตร่วมกับโซวิโลมา ทำให้เขารู้ว่าไอคนแคระดื้อรัั้นจะลุกขึ้นสู้ต่อทันที ถ้ารอดจากการโจมตีเมื้อครู่นี้แม้จะไม่เหลือเรี่ยวแรงแล้วก็ตาม

 " เ๽้ากับข้า หายกันแล้วนะ แค่ก อ็อก !! " เขาพูดจบพร้อมกับกระอักเ๣ื๵๪ออกมา ซึ่งเป็๲ผลจากการใช้มานาจนหมด หรือที่เรียกว่ามานาเหือดแห้ง แล้วเขาก็ล้มลงและสติก็วูบดับไป

 เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่จากสายตาของเขาในตอนนี้ตัวเขายังคงอยู่ในดันเจี้ยน แต่เสียงรอบข้างเงียบสงบลงแล้ว เขาค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง

 " อ้าว ฟื้นแล้วหรอ " นักเวทย์คนหนึ่งพูดขึ้น 

 " บ้าดีเดือดจริง ๆ เลย ทั้งเ๽้า และก็คนแคระนั่น " เขาพูดขึ้น " เ๽้าก็เล่นใช้มานาจนหมดแบบไม่กลัวตายเลยนะ ดีนะยังมีคนเหลือ มานาโพชั่น ( Mana Potion ) ไม่เช่นนั้นเ๽้าได้ไปหาท่านแม็กน่าแน่นอน " 

 " แล้วพวกออร์คละ แล้วหัวหน้ามัน . . " กาบรินัสถามขึ้น 

 " ตายหมดแล้ว ตัวหัวหน้านี่นักประเมินเข้ามาตรวจสอบแล้ว มันคือ ออร์คลอร์ด " เขาตอบ

 " ออร์คลอร์ด ? แรงค์ S จริง ๆ ด้วย แต่โซวิโลก็สู้ได้สูสี ไอหมอนั่นแรงค์ S เลยหรอ มิน่าตอนเจอครั้งแรกถึงดูมั่นใจว่าปกป้องตัวเองได้ " เขานึกในใจ

 " แล้วคนแคระละ " กาบรินัสยิ้มและถาม

 " เ๽้าส่งเขาไปหน้าดันเจี้ยนนี่ หน่วยเสริมที่รอข้างนอกก็รีบปฐมพยาบาลแล้ว อาการสาหัสหน้าดูชม " เขาหลับตาตอบและส่ายหัวเบา ๆ " แต่พวกเ๽้าทั้งคู่ถือเป็๲ตัวหลักในภารกิจนี้เลยนะ ถ้าไม่มีพวกเ๽้า ภารกิจนี้ได้ล้มเหลวแน่ ๆ " 

 กาบรินัสยิ้มให้นักเวทย์คนนั้น แล้วเอนตัวลงนอน พร้อมกับหลับตาลง