พ่-อ-ส-า-มี
จอมวางแผน
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
กาสะลองทองคำ
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเื่นี้เป็เพียงเื่ที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเื่จริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเื่ ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
นิยายเื่นี้ไม่มีแก่นสารอะไรนักหนา
ทั้งเื่ขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำ
ของมนุษย์ดำเนินเื่ด้วยตัณหาราคะร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว*
ประจวบคีรีขันธ์
ปราณบุรี พุทธศักราช 2567 ตอนเช้าตรู่ของวันเสาร์ เป็วันที่ลูกชายเ้าของบ้านพาสะใภ้คนสวยกลับมาเยี่ยมผู้เป็พ่อที่ต่างจังหวัด
“เป็ไง… ชอบที่นี่ไหมจ๊ะหนูขิมม์”
กังวานเสียงทุ้มของผู้ชายวัยห้าสิบปีที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้หญิงสาววัยยี่สิบสามปีมีนามว่า ‘ขิมม์’ กำลังยืนสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่ริมระเบียงหลังห้องของบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ถึงกับสะดุ้งเพราะเขามาเงียบๆ
“สวัสดีค่ะพ่อเจย์… ชอบมากค่ะ ที่นี่อากาศดีจริงๆ”
หญิงสาวหันกลับมายกมือไหว้…
สะดุดตากับรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมคร้ามมีหนวดเคราสมชายชาตรี เรียกชื่อเขาเพียงสั้นๆ ว่า ‘พ่อเจย์’ ตามลูกชายของเขาที่เรียกจนติดปาก ชื่อเต็มคือ ‘เจสัน’
อันที่จริงขิมม์กับ ‘ตุลย์’ ลูกชายของเขาเดินทางมาถึงั้แ่เมื่อวานตอนค่ำ ก็เลยยังไม่ได้คุยอะไรกันมากนักเพราะเหนื่อยจากการเดินทาง ได้ทักทายกันเพียงครู่สั้นๆ ก็แยกย้ายเข้านอน มาเจอกันอีกครั้งก็ตอนเช้า
“ถ้าชอบก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ก็ได้นะ… ”
เจสันกล่าวเมื่อเดินเข้ามาถึงระเบียง…
สะดุดตากับรูปร่างเอิบอิ่มเย้ายวนและใบหน้าสะสวยของสะใภ้สาว ผิวพรรณของขิมม์ขาวเนียนน่ามอง
แต่ที่ทำให้พ่อสามีต้องเผลอมองแล้วมองอีก คือทรวงอกคัพเอฟสุดมหึมาของหล่อน
เจสันชักสายตาออกมาจากภาพอันเย้ายวนทำเอาใจเต้นระทึก เบนสายตาทอดมองไปยังไร่สับปะรดเนื้อที่กว้างขวางสุดหูสุดตา นี่คือที่ดินผืนใหญ่ซึ่งเป็มรดกตกทอดมาจากบรรพบุรุษวงศ์ตระกูล
“พ่อเจย์หมายความว่ายังไงคะ เอ่อ… ที่ชวนย้ายมาอยู่ที่นี่… ”
ขิมม์ย้อนถาม…
ด้วยคำพูดที่ได้ยินเมื่อครู่ ฟังดูมีความหมายคลุมเครือไม่ชัดเจนนัก เพราะว่าตอนนี้หล่อนกับ ‘ตุลย์’ ผู้เป็ลูกชายของเขาก็มีงานทำอยู่ที่กรุงเทพฯ ด้วยกันทั้งคู่
“พ่อกำลังคิดว่าจะทำพินัยกรรมยกบ้านและที่ดินให้ไอ้ตุลย์… ”
เจสันบอกถึงสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำ
“จริงหรือคะ… ”
ขิมม์ร้องอุทานออกมาด้วยความใ…
สายตาจ้องมองไปยังไร่สับปะรดกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา ราคาที่ดินแถวๆ นี้ไม่ธรรมดา นับวันยิ่งมีราคาแพงขึ้นเรื่อยๆ เพราะมีถนนตัดผ่านมาจากเพชรบุรี
“พ่อพูดจริง… เพราะว่าพ่อก็แก่ชราลงทุกวัน ไอ้ตุลย์คือทายาทคนเดียวที่จะได้รับมรดกทั้งหมด… ”
เจสันจงใจเน้นคำว่า ‘ทั้งหมด’ เหมือนกำลังหาสิ่งล่อใจ ยั่วให้คนฟังเกิดกิเลสกับสิ่งที่ตัวเองกำลังสาธยาย
ไม่ต่างจากตัวของเขาที่จ้องมองเรือนร่างเย้ายวนของสะใภ้คนงามแล้วเกิดกิเลสขึ้นมาทันที
ซึ่งไม่ใช่กิเลสธรรมดา แต่เป็กิเลสตัณหาที่พยายามเก็บซ่อนเอาไว้ในใจของผู้ชายมักมากในกามอย่างเจสัน
“เอ่อ… ทั้งหมด… กี่ไร่คะ… ”
ความโลภกำลังก่อตัวขึ้นในใจของสะใภ้คนงาม
“พันกว่าไร่จ้ะ… ”
“แล้วราคาตอนนี้ไร่ละเท่าไรคะ”
“ไร่ละล้าน… ”
เจสันตอบไปตามความจริง
“พันไร่ก็พันล้าน… โห… เยอะมากค่ะ… ”
นอกจากเสียงอุทานใ ดวงตาของขิมม์ก็ลุกวาวขึ้นมาทันทีกับประโยคที่ได้ยินเมื่อ
“ใช่… ถ้ารวมบ้านไปด้วยก็อีกสิบกว่าล้าน”
เจสันกระตุกยิ้ม…
ถ้าข้อเสนอที่เขายกขึ้นมาพูดเป็เหมือนการพยายามเหวี่ยงเบ็ดลงน้ำเพื่อหลอกล่อปลา ตอนนี้ปลาตัวงามก็กำลังว่ายเข้ามาวนเวียนสนใจเหยื่อ
“แล้วทำไมพ่อเจย์อยากขายบ้านขายไร่ล่ะคะ”
