ในวิหารศักดิ์สิทธิ์กลางยอดเขา ซึ่งก่อจากหินขาวเรียบไร้รอยตะเข็บ ตกแต่งด้วยคริสตัลเวทที่ส่องแสงริบหรี่ แม้ยามไร้แสงอาทิตย์ ภายในเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองสะท้อนอยู่ในโถง
เอร่า ผู้กล้าแห่งการอัญเชิญ กำลังคุกเข่าอยู่หน้าแท่นบูชากลางวิหาร
เส้นผมยาวสีชมพูสดใสถูกมัดหลวมไว้ด้านหลัง พลิ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลมที่ลอดเข้ามาจากช่องระบายอากาศเหนือศีรษะ ดวงตาของเธอปิดลงอย่างสงบ มือทั้งสองประสานกันแน่นตรงอก ริมฝีปากขยับอย่างเงียบงัน เป็บทสวดโบราณที่สืบทอดกันมาเฉพาะผู้ถือครองพลังสายอัญเชิญเท่านั้น
เสียงนั้นไม่มีใครได้ยิน นอกจากเทพผู้เฝ้าดู
และแล้ว แสงสว่างก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเหนือแท่นบูชา ราวกับละอองของอรุณที่แรกััยอดเขา แต่เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็เส้นพลังเวทที่ถักทอเข้าหากันกลางอากาศ หมุนวนแ่เบาเหมือนสายลมก่อนพายุ
ร่างของเอร่าถูกยกสูงจากพื้นเล็กน้อย เสื้อคลุมสีอ่อนปลิวตามแรงเวทที่หมุนวนรอบตัวเธอ
จากแสงนั้น เสียงดั่งระฆังศักดิ์สิทธิ์ดังขึ้นในใจเธอ เงียบแต่หนักแน่น
พันธสัญญา ได้สำเร็จ
แสงจ้าแผ่กระจายทั่วทั้งวิหาร ก่อนจะค่อย ๆ หรี่ลง จนเหลือเพียงออร่าสว่างจาง ๆ ที่รายล้อมตัวเธอ
เมื่อเท้าเธอกลับมาแตะพื้น วิหารทั้งหลังก็กลับสู่ความเงียบอีกครั้ง
เอร่าลืมตาช้า ๆ
สีหน้าไม่เปลี่ยนไปมากนัก ยังคงสงบ เงียบ และมั่นคง แต่ในแววตา...มีอะไรบางอย่างเปล่งประกาย
เธอได้รับเลือกแล้ว
เธอคือ "สตรีศักดิ์สิทธิ์" ผู้สามารถอัญเชิญ "ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์" ออกมาได้โดยสมบูรณ์
ภารกิจที่เธอฝึกฝน เติบโต และสวดภาวนามาตลอดชีวิต เพิ่งเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง
แผ่นดินนี้กำลังเคลื่อนผ่าน่เวลาสำคัญ...และเธอคือส่วนหนึ่งของมัน
เธอเดินไปยังช่องหน้าต่างด้านหนึ่ง มองออกไปไกลยังขอบฟ้าที่ปกคลุมด้วยหมอกบาง
ที่นั่น...หมู่บ้านของลุค และรูริ
และของเธอด้วย
บ้านเก่าที่ทิ้งไว้เื้ัเพื่อฝึกฝนและเติบโต
รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนใบหน้าเอร่า ไม่ใช่รอยยิ้มที่ตื้นเขิน แต่เป็รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความผูกพันที่หลบเร้น
เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
“อีกไม่นาน...ก็จะได้พบกันอีกแล้วนะ ลุค รูริ”
จากเสียงที่เอ่ยออกมา แม้จะอ่อนโยน แต่ในน้ำเสียงกลับมีพลังบางอย่างซ่อนอยู่
พลังของหญิงสาวที่พร้อมจะปกป้อง...และเปลี่ยนแปลงทุกอย่างด้วยมือของตัวเอง
