ตีนเขาในเวลานี้คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวโลหิต คนที่หลิ่วตี๋นำมาทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้น ทางด้านคนชุดดำก็สูญเสียคนไปไม่น้อยเช่นกัน แต่เพราะอีกฝ่ายมีคนเยอะกว่าจึงสามารถเอาชนะไปได้ หลังคนชุดดำจัดการคนของหลิ่วตี๋จนหมดก็ปีนแท่งไม้ตามขึ้นไปยังยอดเขา
เนื่องจากบนยอดเขามีตาน้ำจึงมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นหลายต้น ข้างๆ ตาน้ำคือหลุมถ้ำขนาดใหญ่ พื้นด้านล่างเป็ดินและมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่หนึ่งต้น
“หลินจือ!” หมอเทวดาลงไปในหลุมถ้ำนั้นโดยมีหลิ่วตี๋คอยช่วยประคอง เมื่อเห็นต้นไม้ใหญ่ซึ่งมีขนาดหลายคนโอบรอบ สีหน้าก็ฉายแววตกตะลึง อีกทั้งหลินจือที่ขึ้นอยู่ตรงนี้ก็เป็หลานจือสีแดงอมม่วง หมอเทวดาค่อยๆ ขุดหลินจือขึ้นมา เขาฉีกชายเสื้อของตัวเองเพื่อห่อไว้อย่างทะนุถนอม จากนั้นใส่ในตะกร้ายาซึ่งผูกติดอยู่ที่เอว
ครั้นมองสำรวจไปรอบๆ ก็พบกับซือสุ่ย[1] ซึ่งอยู่ด้านในถ้ำลึกเข้าไปอีก ทั้งยังเป็แบบที่มีคุณภาพดีมาก หมอเทวดาชวียิ้มและหัวเราะอย่างชอบใจ พลางเอ่ยกับหลิ่วตี๋ว่า “ต้องขอบคุณเจินเจินเหลือเกิน กลับไปต้องให้เงินตอบแทนนางก้อนใหญ่เสียแล้ว”
หลิ่วตี๋พยักหน้ารับคำ ก่อนจะหันไปเอ่ยกับองครักษ์ “กลับไปทุกคนก็มีรางวัลด้วยเช่นกัน”
หมอเทวดาชวีบอกว่ายามนี้เขาหาดอกฉีซิงเซียนเหลียนเพื่อนำไปทำเป็ยาแก้พิษได้แล้ว หากนายท่านหกกินเข้าไป พิษที่อยู่ในร่างกายก็จะถูกขจัดออกจนหมด ร่างกายจะกลับมาแข็งแรง และอาจแข็งแรงกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ ด้วยชีวิตของพวกเขาล้วนขึ้นอยู่กับนายท่านหก หากนายท่านหกได้ดี พวกเขาก็จะพลอยได้ดีไปด้วย แต่หากนายท่านหกมีอันเป็ไป พวกเขาก็ไม่ต่างจากต้องตกนรกตามไปด้วย
ทันใดนั้นเองวัตถุบางอย่างถูกโยนลงมาในหลุมถ้ำ ก่อนที่ควันจะพวยพุ่งออกมา สีหน้าหมอเทวดาชวีแปรเปลี่ยนเป็ใ “มีพิษ รีบปิดจมูกเร็ว!” กล่าวจบนำยาออกมาแล้วโยนเข้าปาก ทั้งยังแบ่งให้หลิ่วตี๋อีกหลายเม็ด
หลิ่วตี๋กินยาเข้าไปก่อนจะหันไปมององครักษ์ของตนเอง แต่กลับพบว่าทุกคนถูกพิษจนตายหมดแล้ว!
“เจินเจิน!” เขาหันไปหานาง เพราะข้างในถ้ำนี้อันตราย เขาจึงสั่งให้เด็กหญิงรออยู่ตรงบริเวณที่เจอหลินจือในตอนแรกระหว่างที่พวกเขาเข้ามาเก็บซือสุ่ย เมื่อไปถึงก็พบว่านางนอนอยู่บนพื้น ใกล้จะหมดสติ เจินเจินถูกพิษเข้าให้แล้ว!
ขนาดองครักษ์ของเขาที่มีวรยุทธ์สูงส่งยังถูกพิษจนตาย แล้วนางที่เป็แค่คนธรรมดาจะไม่เป็อันใดได้อย่างไร หลิ่วตี๋รีบเข้าไปประคองเด็กหญิงเอาไว้ “เจินเจิน เ้าไม่ต้องกลัว พี่ชายมาแล้ว” กล่าวจบหันไปเอ่ยกับหมอเทวดาชวีว่าให้อยู่ในนี้ เขาจะจัดการกับคนที่บุกมาเอง
ทว่าเพิ่งจะสิ้นเสียง คนชุดดำผู้หนึ่งก็โผล่ออกมาอย่างกะทันหันแล้วแย่งเอาตัวเจินเจินไป
“เจินเจิน!” หลิ่วตี๋ะโเรียกชื่อเด็กหญิงอย่างเร่งร้อนใจ ชายหนุ่มชักกระบี่ออกมาแล้ววิ่งตามคนชุดดำผู้นั้นไปทันที เมื่อออกมาก็พบกับลูกธนูหลายดอกที่กำลังเล็งมาที่เขา ต่อมาลูกธนูก็ถูกปล่อยออกมา หลิ่วตี๋ใช้กระบี่ตวัดป้องกันลูกธนูที่พุ่งเข้าใส่ พร้อมกันนั้นก็เข้าไปฟาดฟันกระบี่ใส่คนชุดดำเหล่านี้ คนที่หนึ่ง คนที่สอง คนที่สาม และคนที่สี่ล้วนตายอยู่ภายใต้กระบี่ของเขา
ตามเนื้อตัวของหลิ่วตี๋ในยามนี้ชุ่มไปด้วยโลหิต กระนั้นคนชุดดำก็ยังคงพุ่งเข้ามาไม่หยุดหย่อน จนตัวของชายหนุ่มเริ่มปรากฏรอยแผลบ้างแล้ว
“พี่ชายสุนัขจิ้งจอก…” เจินเจินร้องเรียกอย่างไร้เรี่ยวแรง โสมต้นน้อยที่อยู่ตรงจุดตันเถียนกำลังพยายามขจัดพิษในตัวนาง ทว่าต้องใช้เวลาอีกสักครู่พิษถึงจะถูกขจัดจนหมดไป เจินเจินอยากให้อีกฝ่ายรีบหนีไป รอนางขจัดพิษจนหมดเมื่อใด จะไปช่วยเขาสังหารคนเหล่านี้เอง!
‘พี่ชายสุนัขจิ้งจอก ท่านต้องรีบหนีไปเพื่อรักษาชีวิตตัวเองให้รอด…’
คนชุดดำอุ้มเจินเจินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผา เพียงแค่ปล่อยมือ เด็กหญิงตัวน้อยก็จะร่วงตกลงไปทันที
“เจินเจิน!” หลิ่วตี๋ะโร้องเรียกขณะรีบวิ่งตามมา คนชุดดำผู้หนึ่งอาศัยจังหวะนี้แทงกระบี่มาที่ขา จังหวะเดียวกันหลิ่วตี๋ก็แทงสวนกลับ ก่อนจะใช้ขาอีกข้างที่ไม่ถูกแทงถีบอีกฝ่ายจนตกหน้าผา
“พี่ชายสุนัขจิ้งจอก…ไม่ต้องสนใจ…ไม่ต้องสนใจข้า…” กระบี่ที่แทงเข้าที่ขาเมื่อสักครู่นี้ต้องทำให้อีกฝ่ายเจ็บมากเป็แน่ นางปวดใจเหลือเกิน
ประโยคนี้ของเจินเจินประหนึ่งมีดที่กรีดลงไปบนหัวใจของหลิ่วตี๋จนเืซิบ เขากำกระบี่แน่นจนเส้นเืปูดโปน ใบหน้าหล่อเหลาพลันบิดเบี้ยวด้วยความกราดเกรี้ยว
“ส่งตัวหมอเทวดาชวีมาแล้วข้าจะปล่อยนางไป หากเ้าไม่ยอม ข้าจะโยนนางลงหน้าผาประเดี๋ยวนี้!” หัวหน้าคนชุดดำตะคอกข่มขู่ด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม พร้อมกันนั้นยังแกล้งส่ายมือที่อุ้มเจินเจินเอาไว้ไปมา เพียงแค่คนผู้นี้ปล่อยมือ เด็กหญิงก็จะร่วงตกหน้าผาไปทันที
กลุ่มลูกน้องของชายชุดดำที่อยู่ด้านข้างต่างพากันส่งเสียงหัวเราะชอบใจ
หัวหน้าของคนชุดดำกล่าวต่อ “ข้าจะพูดอีกรอบ ส่งตัวหมอเทวดาชวีมาแล้วข้าจะไว้ชีวิตเด็กหญิงผู้นี้ แต่ถ้าเ้าขัดขืนไม่ยินยอม ข้าก็จะโยนนางลงไป!”
คนชุดดำผู้นี้ช่างพูดมากเหลือเกิน เจินเจินสบถว่าอยู่ในใจ อีกนิดเดียว อีกแค่นิดเดียวเรี่ยวแรงของนางก็จะฟื้นคืนกลับมา พี่ชายสุนัขจิ้งจอกท่านต้องอดทนเอาไว้!
หลิ่วตี๋มีสีหน้าลังเลอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตอบตกลงออกไปด้วยในใจเ็ป “ก็ได้” กล่าวจบเหลือบมองเจินเจินผาดหนึ่ง จากนั้นเดินกลับเข้าไปในถ้ำ
หมอเทวดาชวีที่อยู่ภายในถ้ำได้ยินบทสนทนาทั้งหมดแล้ว แลเห็นหลิ่วตี๋เดินกลับเข้ามาจึงเอ่ยถาม “เจินเจินถูกพวกมันจับตัวไปใช่หรือไม่”
หลิ่วตี๋พยักหน้า
หมอเทวดาชวีนำยาที่จะถวายแก่องค์ชายหกออกมาแล้วยื่นออกไป เนื่องจากกลัวว่าคนชุดดำที่อยู่ด้านนอกจะได้ยิน จึงเขียนวิธีเสวยลงบนฝ่ามือของหลิ่วตี๋ เขียนเสร็จเอ่ยว่า “ทำตามที่มันบอก เอาตัวข้าไปแลกกับเจินเจินแล้วเ้าค่อยหาโอกาสหนีออกจากที่นี่ไป จะได้นำยาที่ข้าทำขึ้นไปถวายแก่องค์ชายหกในเมืองหลวง”
หลิ่วตี๋ตระหนักดีว่า หากทำเช่นนี้หมอเทวดาชวีและเจินเจินก็จะถูกพวกมันฆ่าตายเป็แน่ ทว่ายามนี้คนของเขาถูกฆ่าตายทั้งหมดแล้ว เครื่องเคลื่อนย้ายคนก็คงจะใช้การไม่ได้อีกต่อไป เวลานี้เขามีแต่ต้องหาโอกาสหนีออกจากที่นี่เท่านั้น ไม่อาจช่วยหมอเทวดาชวีหรือแม้แต่เจินเจินได้ แม้ในใจจะเ็ปสักเพียงใดก็ตาม ทว่าเขาไม่อาจไม่ตัดสินใจเป็อย่างอื่นได้ เจินเจินไม่ได้มีประโยชน์มากพอให้เขาเสียสละละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง!
หลิ่วตี๋พาหมอเทวดาชวีขึ้นจากหลุมถ้ำ ซึ่งที่ปากหลุมถ้ำได้มีคนชุดดำสองคนคอยเฝ้าอยู่ คนพวกนั้นจับตาดูหมอเทวดาชวีอย่างไม่ให้คลาดสายตา หากพวกมันยังไม่ส่งตัวเจินเจินมา ชายหนุ่มก็ไม่มีทางส่งตัวหมอเทวดาชวีไปให้โดยเด็ดขาด “เอาตัวเด็กมา!”
ครั้นเห็นหัวหน้าคนชุดดำไม่ยอมทำตาม หลิ่วตี๋ตวัดดาบสังหารหนึ่งในคนชุดดำที่เฝ้าอยู่ปากถ้ำ อีกคนเห็นเช่นนั้นก็เกิดท่าทีระแวดระวังตัวขึ้นมาในพลัน
หลิ่วตี๋ค่อยๆ พาหมอเทวดาชวีเดินไปข้างหน้า หัวหน้าคนชุดดำชักแขนนำตัวเจินเจินกลับเข้ามา ต่างฝ่ายต่างจ้องมองกันอย่างหวาดระแวง ทันใดนั้นเองหลิ่วตี๋หันหลังไปตวัดดาบแทงใส่คนชุดดำที่อยู่ด้านหลัง ก่อนจะโหนเชือกเถาวัลย์ลงไปด้านล่าง ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหันและรวดเร็ว หัวหน้าคนชุดดำได้สติกลับคืนมาก็รีบสั่งให้คนของตัวเองตามลงไปทันที
บัดนี้เรี่ยวแรงของเจินเจินได้ฟื้นคืนกลับมาแล้ว ขณะที่หัวหน้าคนชุดดำกำลังจะโยนนางลงหน้าผา เด็กหญิงหยิกเข้าที่แขนของอีกฝ่ายอย่างแรง ทำให้คนผู้นั้นต้องปล่อยมือจากตัวนาง เจินเจินะโเอาตัวลงบนพื้น แล้วรีบวิ่งไปหาหมอเทวดาชวี จากนั้นหยิบกระบี่บนพื้นขึ้นมาแล้วแทงไปที่ชายชุดดำที่อยู่ด้านข้าง
ตามหลักแล้วคนชุดดำซึ่งมีวรยุทธ์สูงส่งไม่สมควรที่จะมาถูกเด็กหญิงผู้หนึ่งฆ่าตาย ทว่าเจินเจินเคยเรียนรู้การสังหารสัตว์ป่า ซึ่งการสังหารคนก็มีหลักการเดียวกันกับการสังหารสัตว์ป่า นางแทงกระบี่ออกไปอย่างรวดเร็วและปลิดชีพคนผู้นั้นได้ภายในกระบี่เดียว คนชุดดำไม่อาจสู้ได้เลย สุดท้ายจึงต้องมาตายอย่างอนาถภายใต้น้ำมือของเจินเจิน
หมอเทวดาชวียืนนิ่งมองภาพทั้งหมดอย่างตื่นตะลึง เพียงพริบตาเดียวเจินเจินก็สังหารคนชุดดำเ่าั้จนหมด เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน อีกทั้งยามนี้นางยังมีเรี่ยวแรงมหาศาล ศพของบรรดาคนชุดดำถูกนางโยนตกหน้าผาโดยที่เขาไม่ต้องเข้าไปช่วยเลยแม้แต้น้อย!
[1] ซือสุ่ย Chalcedony หรือพลอยโมรา เป็ผลึกละเอียดของแร่ควอตซ์ มีความโปร่งแสงแวววาวแบบแก้ว มีหลากหลายสี
