หลังจากต่งป่ายเจี๋ยะเิเสียงคำรามออกไปหนึ่งครั้ง หมาป่าสีเทาขนาดั์ตัวนั้นก็พลันกระโจนออกมาจากศีรษะของเขา
หมาป่าั์สีเทาตัวที่ก่อตัวขึ้นจากพลังจิตและพลังิญญาของเขาก็ค่อยๆ มีชีวิตชีวาสมจริงขึ้นเรื่อยๆ และยังคล้ายมีสติปัญญากับจิตสำนึกเป็ของตัวเองด้วย
ในสายตาของต่งป๋ายเจี๋ย ขอแค่เนี่ยเทียนมีความเด็ดเดี่ยวมากพอ สามารถตัดมือข้างที่มีภาพประตู์นาบประทับอยู่ก่อนหน้าที่หมาป่าั์สีเทาจะกระโจนเข้าใส่ เนี่ยเทียนก็ยังสามารถมีชีวิตหนีรอดออกไปจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวได้
เขาจ้องเนี่ยเทียนด้วยสายตาเ็า อยากดูว่าเนี่ยเทียนจะเลือกอย่างไร จะสู้จนตัวตาย หรือถอยออกไปจากที่นี่
มองเห็นว่าหมาป่าั์สีเทาตัวนั้นกระโจนเข้ามาหา เนี่ยเทียนก็หน้าเปลี่ยนสีทันที คิดจะใช้ยันต์วิเศษที่อูจี้มอบให้มาต้านทานหมาป่าั์สีเทา
ยันต์วิเศษสามารถสร้างม่านแสงเจ็ดชั้นและสกัดกั้นการโจมตีของเวทลับทางพลังจิตได้
ที่เขากังวลคือเวทพลังจิตที่หมาป่าั์สีเทาตัวนั้นปลดปล่อยออกมา ไม่ใช่กลัวความดุร้ายของมัน
ขณะที่เตรียมจะใช้ยันต์วิเศษชิ้นนั้น ใจของเขาพลันกระตุก ััได้กะทันหันว่าในสนามแม่เหล็กมีแสงดาวปรากฏขึ้นสามดวง!
แสงดาวสามดวงนั้นเล็กกระจิดริด อยู่ห่างชั้นกับสะเก็ดดาวในมหาสมุทริญญาไกลโข
ทว่าท่ามกลางแสงดาวทั้งสามนั้น เขากลับััได้ถึงปราณของสะเก็ดดาวสามดวงในมหาสมุทริญญา
เขาจึงมั่นใจทันทีว่าแสงดาวทั้งสามที่ปรากฏอยู่ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงมาจากสะเก็ดดาวสามดวงในมหาสมุทริญญาของเขาเอง
ตอนที่เขาใช้พลังจิตสร้างสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงขึ้นมา เขาได้ยืมใช้พลังจิตที่ระดับสูงและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าจากสะเก็ดดาวทั้งสามนั้น
ตอนที่อยู่ๆ แสงดาวสามดวงก็มาปรากฏอยู่กลางสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง สนามแม่เหล็กนั้นก็ยิ่งเปลี่ยนมาเป็พลุ่งพล่าน
ในสนามแม่เหล็ก คลื่นพลังงานผิดปกติที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าจนสามารถบิดเบือนพลังจิตทุกอย่างที่แทรกซึมเข้ามาได้กำลังไหลเชี่ยวกรากอย่างถึงที่สุด!
“โฮก!”
ระหว่างทางที่หมาป่าั์สีเทาตัวนั้นกระโจนเข้ามามันก็อ้าปากออกกว้าง
คลื่นโจมตีทางพลังจิตสีเทาขมุกขมัวเส้นหนึ่งที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าตรงดิ่งเข้ามาในสนามแม่เหล็กที่เนี่ยเทียนสร้างขึ้นด้วยความเร็วที่มากกว่าหมาป่าหลายเท่าตัว
“ฟิ้วๆ!”
พอคลื่นโจมตีทางพลังจิตสีเทาเข้ามาในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง แสงดาวสามจุดนั้นก็พลันเปลี่ยนมาเป็เจิดจ้าบาดตา
คลื่นพลังทางจิตที่บิดเบือนคล้ายเครื่องปั่นเนื้อจำนวนมากกำลังปั่นคลื่นพลังจิตที่มาจากหมาป่าั์สีเทาตัวนั้น
เนี่ยเทียนมองเห็นอย่างชัดเจนว่าเมื่อคลื่นโจมตีระลอกนั้นเข้ามาอยู่ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงของเขาก็ถูกฉีกกระชากจากรูปร่างทรงกลมให้กลายมาเป็จุดแสงสีเทาจำนวนมาก
แสงสีเทาถูกสนามแม่เหล็กแยกตัวจนสลายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา
“สามารถต้านทานเวทลับพลังจิตได้!”
เนี่ยเทียนฮึกเหิมขึ้นมาทันใด มือของเขาที่ลูบคลำยันต์ชิ้นนั้นเปลี่ยนจากสั่นมาเป็หนักแน่นดุจเขาไท่ซาน
ความมหัศจรรย์ของสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงมอบความมั่นใจให้แก่เขา ทำให้เขาไม่รีบร้อนที่จะใช้ยันต์ชิ้นสุดท้ายที่อาจารย์มอบให้ แต่รีบกระตุ้นลูกปราณิญญาสิบกว่าลูกให้ไปโจมตีหมาป่าั์สีเทาตัวนั้น
“ตูมๆๆ!”
ลูกปราณิญญาแต่ละลูกที่เต็มไปด้วยของเหลวโจมตีลงบนร่างของหมาป่าั์สีเทาอย่างแรงแล้วจึงแตกกระจายออกเป็สะเก็ดแสงนับพันนับหมื่นที่สาดกระเซ็นไปทั่ว
ระหว่างเขาและต่งป่ายเจี๋ยมีม่านแสงตัดสลับและพลังงานที่ปะทะกันสาดกระจาย หมาป่าั์สีเทาตัวนั้นร้องคำรามอย่างบ้าคลั่ง โบกสะบัดกรงเล็บที่เหมือนของจริง ดึงรั้งและฟาดฟันอยู่อย่างต่อเนื่อง
หมาป่าั์สีเทาตัวนั้นถูกสะเก็ดแสงที่ะเิออกจากลูกปราณิญญามากมายกลบทับ เรือนกายใหญ่โตของมันหดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด
พลังจิตที่ส่งมาจากร่างของมันและยังมีคลื่นพลังิญญาที่มากมหาศาลก็หายไปอย่างรวดเร็วด้วย
“อะไรกัน?”
ใบหน้าที่เดิมทีซีดขาวอย่างถึงที่สุดของต่งป่ายเจี๋ยมาบัดนี้ก็ยิ่งขาวเผือดน่าสะพรึงกลัว หนังหน้าของเขากระตุกเบาๆ สีหน้าบูดเบี้ยวดุร้าย
“กะอีแค่ขอบเขตท้าย์ กลับสามารถต้านทานเวทลับหมาป่า์ของข้าได้!”
ต่งป่ายเจี๋ยมีท่าทางไม่อยากเชื่ออย่างเห็นได้ชัด เขารู้สึกผิดปกติั้แ่ที่คลื่นโจมตีทางพลังจิตซึ่งพ่นออกมาจากปากของหมาป่าั์หายไปในบริเวณรอบกายของเนี่ยเทียนแล้ว
ทว่าพอลูกปราณิญญาแต่ละลูกพุ่งเข้าโจมตีหมาป่าั์สีเทา และลดพลังงานของหมาป่า์ตัวนั้นลงไปอย่างฮวบฮาบ เขาก็ยิ่งตะลึงระคนแปลกใจ
เขารู้สึกว่าลูกปราณิญญาเ่าั้... ไม่ใช่อาวุธวิเศษที่อยู่ในการของเนี่ยเทียน สะเก็ดแสงที่กระจายออกมาจากในลูกปราณิญญามาจากการรวมตัวกันของปราณิญญาระดับสูงในพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวชัดๆ
คิดไม่ถึงเลยว่าเนี่ยเทียนจะสามารถเอาปราณิญญาในพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวมาหลอมเป็อาวุธแบบนี้ได้ ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก
หลังจากที่ความตะลึงผ่านพ้นไป เขาก็ตั้งสติขึ้นมาได้พริบตา ตอนที่หันมามองเนี่ยเทียนอีกครั้ง เขาก็แอบขมวดคิ้ว
เขาเริ่มมองเนี่ยเทียนอย่างจริงจังแล้ว
“ฟิ้วๆๆ!”
สะเก็ดแสงที่กระจายเต็มฟากฟ้าซึ่งะเิออกมาจากลูกปราณิญญาสิบกว่าลูกนั้น สุดท้ายก็ทำลายหมาป่าั์สีเทาที่ต่งป่ายเจี๋ยสร้างขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ระหว่างต่งป๋ายเจี๋ยและเนี่ยเทียนยังมีสะเก็ดแสงกระจายอยู่โดยรอบ ปกคลุมพื้นที่นั้นไว้จนมิด
ต่อให้เป็ต่งป่ายเจี๋ยเองก็ยังไม่กล้าบุ่มบ่ามเดินเข้าไปเพื่อทำลายพลังงานของตัวเองไปอย่างเปล่าประโยชน์
ร่างของเขาแปลงมาเป็สายฟ้าหักงอเส้นหนึ่งแลบผ่านพื้นที่่นั้นเข้าไปใกล้เนี่ยเทียนอย่างรวดเร็ว
เดิมทีในมือของต่งป่ายเจี๋ยนั้นไม่มีอะไร ทว่าตอนนี้กลับถือทวนเล่มยาวสีเหล็กเล่มหนึ่ง
บนทวนยาวนั้นสลักลวดลายที่ประณีตงดงามเอาไว้ นาบประทับเวทคาถาและภาพค่ายกลที่ลึกลับ
ปณิธานในการสู้รบที่ดุเดือดน่าใกระเพื่อมออกมาจากทวนสีเหล็กเล่มยาว ทวนยาวนั้นสร้างลำแสงหนึ่งกลุ่มขึ้นมาตัดสลับกันกลางห้วงอากาศ โดยที่เนี่ยเทียนััไม่ได้แม้แต่นิด พริบตาเดียวก็มาโผล่อยู่ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง
“ตูม!”
วินาทีที่ทวนยาวสีเหล็กพุ่งเข้ามาในสนามแม่เหล็ก มันก็ปลดปล่อยปณิธานในการสู้รบที่ดุดันยิ่งกว่าเดิมออกมา!
แสงสีเทาซีดเป็กลุ่มๆ ะเิออกมาจากทวนยาวนั้น และทวนยาวก็เปลี่ยนมาเป็ลำแสงเส้นยาวที่ปลดปล่อยแสงออกมาอย่างต่อเนื่อง
ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง พลังงานบิดเบือนหลากหลายประเภทคล้ายมือนับพันนับหมื่นเลื้อยเข้ามารัดพันอยู่บนลำแสง พยายามบิดเบือนมัน
ทว่าสนามแม่เหล็กที่ไม่เคยใช้ไม่ได้ผล มาวินาทีนี้กลับมิอาจต้านทานความคมกล้าของลำแสงบนทวนยาวได้!
“สวบ!”
ลำแสงหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากทวนยาว ทิ่มแทงเข้าที่แขนขวาของเนี่ยเทียน
แขนของเนี่ยเทียนพลันกลายเป็รูโบ๋ เืสดไหลทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง!
ยังดีที่ลำแสงที่แทงเข้ามาในแขนขวาของเขาไม่ได้ทะลุไปถึงกระดูก มิฉะนั้นกระดูกของเขาย่อมต้องแตกหักออกเป็เสี่ยงๆ ในทันที
เนี่ยเทียนตะลึงพรึงเพริด
คู่ต่อสู้ที่เขาเคยเจอก่อนหน้านี้มีผู้แข็งแกร่งขอบเขตต้น์ ทว่าคนพวกนั้นหากไม่ใช้พลังจิตลอบโจมตี ก็ต้องสูญเสียการควบคุมเข้ามาอยู่ในสนามแม่เหล็กด้วยตัวเอง
ตอนที่คู่ต่อสู้เ่าั้เข้ามาในสนามแม่เหล็ก พลังจิตและร่างของพวกเขาล้วนได้รับผลกระทบจนสูญเสียการควบคุมตัวเองในฉับพลัน
มีเพียงต่งป่ายเจี๋ยผู้นี้เท่านั้นที่ใช้คลื่นโจมตีทางพลังจิตของหมาป่าั์สีเทาตัวนั้นก่อนครั้งหนึ่งแล้วััได้ถึงความแปลกประหลาดของสนามแม่เหล็ก
ต่งป่ายเจี๋ยไม่ได้บุ่มบ่ามเข้ามา แต่ยืมใช้อาวุธวิเศษที่แข็งแกร่งในมือตัวเอง ใช้อาวุธวิเศษมาเบิกทางให้ตัวเองก่อน
ทวนยาวเล่มนั้นะเิขึ้นกะทันหันอยู่ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง พริบตาเดียวก็ก่อตัวขึ้นเป็ลำแสงทำให้สนามแม่เหล็กมิอาจต้านทานได้ใน่ระยะเวลาสั้นๆ
และก็ด้วยเหตุนี้ เนี่ยเทียนจึงถูกแทงเข้าที่แขนขวา
“ฟิ้วๆ!”
แสงที่มากกว่าเดิมะเิออกมาจากทวนยาวเล่มนั้น เนี่ยเทียนที่เสียเปรียบไปแล้วหนึ่งครั้งจึงคอยหลบหลีกอยู่ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงที่ตัวเองสร้างขึ้น
“สวบ! สวบๆ!”
ต่อให้เป็เช่นนั้น ขาของเขา หน้าท้องของเขา บางส่วนของร่างกายที่ไม่ใช่จุดอันตรายถึงชีวิตก็ยังคงโดนทำร้ายอย่างต่อเนื่องอยู่ดี
เขาทำได้แค่เพียงไม่ปล่อยให้แสงเ่าั้ทะลุผ่านจุดสำคัญของร่างกาย แต่กลับไม่สามารถหลบเลี่ยงแสงทั้งหมดได้
ห่างกันสิบเมตร ต่งป่ายเจี๋ยที่มาจากอาณาจักรป่ายจั้นจ้องเขม็งไปยังทวนยาวเล่มนั้น สายตาก็เปลี่ยนมาเป็เคร่งขรึมเล็กน้อย
“ท้าย์่กลางกลับยืนหยัดได้นานขนาดนี้ ดูท่าที่เ้าเด็กนี่สามารถรวบรวมบทต้นของคาถาสะเก็ดดาวมาจากมือของซูหลิน เสวียนเข่อและอู๋หลิ่งได้คงไม่ใช่เื่บังเอิญ”
ความแปลกประหลาดของเนี่ยเทียนทำให้ต่งป่ายเจี๋ยที่เป็ผู้ชนะคนสุดท้ายในพื้นที่กลาง์แอบตะลึงพรึงเพริด
ในใจของเขาได้ยอมรับความสามารถของเนี่ยเทียนแล้ว
-----
