“นั่งดี ๆ ซินังหม่อน คันยุกยิกไปยุกยิกมาอย่างนี้ฉันจะทำได้สะดวกรึเปล่ายะ!”

    กานดาบ่นกระปอดกระแปดขณะเอามือจุ่มลงในกะละมังใบเล็กขยุ้มมะขามเปียกเพื่อถูหลังขาว ๆ ของหญิงสาวผิวขาวที่นุ่งผ้าซิ่นเพียงผืนเดียวริมลำธาร หม่อนนิ่วหน้าขณะที่ป้าของหล่อนใช้สมุนไพรโบราณถูตามเนื้อตัวให้แล้วบ่นออกมาบ้าง

    “ก็มันคันนี่ป้า...ใช้อย่างอื่นที่ไม่ใช่มะขามเปียกถูไม่ได้รึไง นี่ยิ่งถูยิ่งแสบผิวเนี่ย คันจะแย่”

    “อย่าบ่นให้มันมากนักเลยนังหม่อน แกคันตัวเหรอ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะพี่สาวแกมันคันหนีตามผู้ชายไปแกจะมานั่งคันให้ฉันลำบากขัดสีฉวีวรรณให้อย่างนี้มั้ยนังพวกหลานตัวแสบ”

    กานดาบ่นต่ออีกรอบเพราะหล่อนต้องมารับหน้าที่ที่ไม่ได้เต็มใจสักนิดกับการต้องเอาหลานสาวอีกคนมาขัดเนื้อตัวให้ขาวผ่องเพื่อเตรียมตัวเป็๲เ๽้าสาวแทนหลานสาวอีกคนที่หนีตามผู้ชายไปหลังได้รับสินสอดทองหมั้นจากว่าที่เ๽้าบ่าวซึ่งเป็๲ถึงพ่อเลี้ยงใหญ่เ๽้าของปางไม้ชื่อดัง กรรมเวรที่หล่อนต้องบากหน้าไปขอโทษ อัครเดช คู่หมั้นของ ไหม หลานสาวไม่พอ เขาไม่แสดงความโกรธแต่บอกหล่อนว่าให้จัดการยังไงก็ได้ให้มีเ๽้าสาวในวันแต่งเพราะบัตรเชิญถูกแจกไปแล้วและงานก็จัดเตรียมไว้พร้อมทุกอย่าง กานดาไม่รู้จะทำยังไงต้องเรียก หม่อน น้องสาวของไหมที่ต้องละทิ้งการเรียนกลางคันมารับหน้าที่เป็๲เ๽้าสาวแทนพี่สาวตัวเองอย่างไม่อาจเลี่ยง สักพักหม่อนก็ถอนใจเสียงดัง

    “ป้า...ยังไงหนูก็จะเข้าพิธีแต่งงานอยู่แล้วพรุ่งนี้แล้วป้าจะมาขัดสีอะไรหนูตอนนี้ ยังไงมันก็ไม่วาววัยมากไปกว่านี้แล้วล่ะ”

    “แกว่าไม่สำคัญรึไงนังหม่อน ก่อนเป็๲เ๽้าสาวแกต้องเข้าคอร์สเตรียมตัว ต้องผ่องแผ้วที่สุดเข้าใจไหม”

    “ถ้างั้นป้าเอาเงินมาให้หม่อนสักหมื่นดิ เดี๋ยวหม่อนจะเอาไปให้สถาบันความงามชุบตัวหลานของปป้าให้เป็๞นางฟ้า...โอ๊ย!”

    หม่อนร้องเสียงดังเพราะโดนกานดาวางมะเหงกบนหัวเสียงดังป๊อก

    “อะไรน่ะป้า! เจ็บนะ”

    “นี่เป็๲การสั่งสอนให้แกหัดสงบปากสงบคำไว้นังหม่อน พี่สาวของแก นังไหม นังหลานไม่รักดีมันทำฉันแสบไม่พอแกอย่ามาวอนหาเ๱ื่๵๹ให้ฉันปวดกบาลอีก แหม๊...จะเอาเงินหมื่น ตอนนี้น่ะเอาตัวให้รอดกันซะก่อน พี่สาวแกหอบเงินพ่อเลี้ยงหนีไป ดีว่าเขาไม่มาถอนหงอกป้าแก ถ้ามาถอนจริง ๆ ฉันจะโกนหัวให้ดูทั้งบนทั้งล่าง บอกเลยว่าตอนนี้ฉันไม่มีอะไรให้ใครแล้วว๊อย”

    “ว๊าย...ป้า ดูพูดเข้าสิไม่อายปากบ้างเลย เป็๞สาวเป็๞นางนะนั่น”

     หม่อนหัวเราะคิกและยอมนั่งเฉย ๆ ให้กานดา ป้าที่เลี้ยงหล่อนกับพี่สาวมาเพราะพ่อกับแม่เสียชีวิตไปทั้งหมดแล้วขัดสีฉวีวรรณให้ ขณะนั้นหล่อนก็นั่งนึกในใจเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹งานแต่งที่จะมีในวันรุ่งขึ้น หลังพี่สาวหอบเงินสินสอดว่าที่เ๽้าบ่าวหนีก่อนวันแต่งก็กลายเป็๲เ๱ื่๵๹ใหญ่ กานดาโทรไปฟูมฟายกับหล่อนว่าต้องชดใช้และหาเ๽้าสาวทดแทนให้ อัครเดช พ่อเลี้ยงหนุ่มที่หม่อนเคยเห็นหน้าแต่ยังไม่ชัด เพราะหม่อนไปเรียนต่อที่กรุงเทพแต่ไหมช่วยงานป้าของหล่อนอยู่กับบ้าน หม่อนไม่รู้มาก่อนว่าไหมมีแฟนอยู่แล้วและพอเกิดเ๱ื่๵๹ก็ทำให้ต้องกลับมารับหน้าที่เปป็นเ๽้าสาวแทนพี่สาวโดยไม่ได้ตั้งใจ

    เพราะหล่อนสงสารกานดา ป้าที่ชุบเลี้ยงมา ไม่อยากให้ต้องแบกรับภาระหาเงินหลายแสนมาชดใช้หนี้ให้ว่าที่เ๯้าบ่าวที่หล่อนรู้คร่าว ๆ ว่าเขาอายุสามสิบกว่าปีในขณะที่หล่อนอายุยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ แต่ได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าอัครเดชเป็๞พ่อเลี้ยงมหาเศรษฐีหน้าตาดี หล่อเหลาแต่ล่ำหรือเปล่านั้นไม่รู้ หม่อนตั้งใจแล้วว่าหล่อนจะรับหน้าที่เป็๞เ๯้าสาวแทนพี่สาวที่หนีไปก็จริง

    แต่พอถึงฤกษ์เข้าหอก็จะขอพูดคุยกับว่าที่เ๽้าบ่าวให้รู้เ๱ื่๵๹ว่าหล่อนไม่ได้ทำหน้าที่แทนไหมทุกสิ่งทุกอย่าง หล่อนตั้งใจจะตกลงกับเขาว่าจะขอทำงานชดใช้แทนการเป็๲เมีย ผู้ชายรวย ๆ อย่างนั้นมีหรือจะไม่อยากมีเล็กมีน้อย ถ้าเขาอยากมีผู้หญิงคนอื่นหล่อนก็จะปล่อยเขาไปและเต็มใจให้เขามีเมียใหม่ในเร็ววัน นึกแล้วน่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹ง่าย ๆ หม่อนนั่งนึกแล้วกระหยิ่มกับความคิดของตัวเองจนเผลอส่งเสียงหัวเราะออกมา

    “แกบ้ารึเปล่านังหม่อน”

    “อะไรอีกล่ะป้า”

    “แกหัวเราะอะไรคนเดียว ถ้าเป็๞บ้าฉันจะได้หาเ๯้าสาวคนใหม่ให้พ่อเลี้ยง”

    “โอ๊ยป้า...ฉันคิดของฉันไปเรื่อย ป้านี่ก็...ไม่เคยเห็นรึไงคนกำลังมีความสุขกับความคิดของตัวเองน่ะ”

    “เออ...เคยเห็น แต่เห็นคนแบบนี้ที่โรงพยาบาลบ้า ไม่สบายเดี๋ยวจะให้แกไปรับยาช่องสอง”

    “ป้าจ๋า...หม่อนกำลังมีความคิดอะไรดี ๆ น่ะ ช่างเถอะ...ป้าไม่เข้าใจหม่อนเข้าใจของหม่อนคนเดียวละกัน”

    “นี่นังหลานตัวแสบ เป็๞เ๯้าสาวแล้วแกต้องทำตัวดี ๆ เข้าใจมั้ย เอาใจพ่อเลี้ยง เขาอยากให้แกทำอะไรก็ทำ แล้วฉันจะสอนไว้ให้นะ เวลาเข้าเรือนหอแกอย่านอนเหมือนผักเหมือนท่อนไม้ ต้องลู่ไหวตามลม ต้องมีลีลาให้พ่อเลี้ยงติดใจ เข้าใจรึเปล่า”