และในค่ำคืนสุดท้ายนี้… ไม่มีใครหลงเหลือให้ร้องไห้ ไม่มีใครเหลือให้ให้อภัย มีเพียงเสียงโซ่เหล็กเย็นเยียบ ที่บอกเล่าความผิดพลาดของผู้ที่เคยยืนอยู่เหนือผู้อื่นทั้งหมด…ณ สวนหลังตำหนักเฉิงซินท้องฟ้ายามเย็นถูกย้อมด้วยแสงสีส้มอ่อน ลมเย็นพัดผ่านใบไม้ร่วงหล่น...