คลื่นน้ำที่เชี่ยวกรากได้กลืนกินผู้คนบนเรือบรรทุกสินค้าที่ยังไม่ทันตั้งตัวไปในพริบตา แม้แต่ถังฮ่าวเองก็ด้วย ทว่าถังฮ่าวกลับแตกต่างจากคนอื่นๆ ตรงที่เท้าของเขาได้ยึดติดกับเรือบรรทุกสินค้าอย่างมั่นคง!
หลังจากที่กระแสน้ำเชี่ยวกรากไหลบ่ามาที่ปากอ่าว ถังฮ่าวก็ปาดน้ำทะเลบนใบหน้าออก บัดนี้เขายืนอยู่บนเรือบรรทุกสินค้าลำหนึ่ง ส่วนคนอื่นๆ อีกยี่สิบกว่าคนก็กำลังดิ้นรนท่ามกลางกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก
“งับ!” ปลาขนาดใหญ่กลายพันธุ์ตัวหนึ่งอ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมเข้ากัดหัวพร้อมกับไหล่ครึ่งซีกของผู้รอดชีวิตคนหนึ่งที่ตกน้ำ
ร่างกายท่อนล่างของคนผู้นี้ยังไม่ทันจมลง ปลากลายพันธุ์อีกหลายตัวก็กรูกันเข้ามาฉีกกระชากกลืนกินจนไม่เหลือซากภายในชั่วพริบตา!
เสียงเคี้ยวกัดยังคงดังขึ้นต่อเนื่อง!
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าคนที่ตกน้ำเหล่านี้ล้วนเป็คนธรรมดา เพราะต่อให้เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 2 หรือ 3 หากตกน้ำก็จะกลายเป็อาหารของปลากลายพันธุ์เหล่านี้เช่นกัน
ไม่นานผู้รอดชีวิตที่ตกน้ำหกถึงเจ็ดคนก็ถูกปลากลายพันธุ์โจมตี จนทำเอาน้ำทะเลที่ขุ่นมัวจนกลายเป็สีแดงฉานทันที!
พอเสียงกรีดร้องด้วยความใผสมปนเปกับเสียงคลื่นที่ยังคงซัดสาดเข้ามาอย่างต่อเนื่องกับเสียงกระทบกันของโขดหินแล้ว ก็ฟังดูคล้ายกับเป็ดนตรีที่น่าสะพรึงกลัว!
ให้ตายสิ!
ถังฮ่าวใช้เท้าขวาถีบไปที่ดาดฟ้าเรือบรรทุกสินค้าเบาๆ เพื่อส่งร่างตัวเองให้พุ่งทะยานออกไป เขาใช้ทักษะนกกับปลาพร้อมกับกางนิ้วมือซ้ายทั้งห้าออก ทันใดนั้นก็มีเถาวัลย์ห้าเส้นพุ่งปราดออกไปพันร่างผู้รอดชีวิตสี่คนที่ตกน้ำให้ขึ้นมาจากทะเล ปลาตัวหนึ่งพอเห็นอาหารที่กำลังจะเข้าปากหลุดมือไปก็ะโขึ้นจากน้ำ และอ้าปากกว้างเพื่องับกัดผู้รอดชีวิตที่ถูกฉุดดึง
รนหาที่ตาย!
ถังฮ่าวขมวดคิ้ว มือซ้ายของเขาสะบัดวาดออกไปเล็กน้อย ก่อนจะเหวี่ยงผู้รอดชีวิตสี่คนที่ดึงขึ้นมาไปยังชายฝั่ง หลังจากชี้นิ้วขวาไปข้างหน้า ก็พลันมีเถาวัลย์เส้นหนึ่งพุ่งทะลุเข้าไปในปากของปลาตัวนั้น
เถาวัลย์พุ่งทะลุเข้าไปในปากของปลาตัวใหญ่ที่อ้ากว้าง จนบดทำลายเครื่องในของมันจนแหลกละเอียด จากนั้นเถาวัลย์ก็แทงทะลุออกมาจากท้องของปลาตัวนั้น!
หลังจากสะบัดมือขวาอีกครั้ง ปลาตัวใหญ่ที่มีเืสาดกระเซ็นก็ร่วงตกลงไปในน้ำ เืที่ไหลออกมาจากตัวปลาได้ดึงดูดปลากลายพันธุ์อีกสิบกว่าตัวให้กรูกันเข้ามากัดกินปลาตัวใหญ่อย่างตะกละตะกลาม
ถังฮ่าวฉวยโอกาสดึงผู้รอดชีวิตอีกสามคนที่ยังไม่ถูกปลากลายพันธุ์กัดกินขึ้นมาและเหวี่ยงไปยังชายฝั่ง
ส่วนผู้รอดชีวิตที่เหลือที่ถูกคลื่นซัดหายไปนั้น ก็ถูกสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ฉีกกัดจนร่างแหลกละเอียดหมดแล้ว
ถังฮ่าวมองไปยังผิวน้ำที่ปั่นป่วนและมีเืสีแดงเจือปนแล้วก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะะโขึ้นไปบนเรือบรรทุกสินค้าลำหนึ่งที่แม้จะเสียหาย แต่โครงสร้างโดยรวมก็ยังไม่พังทลาย ทว่าเขายังไม่ทันได้หายใจหายคอก็ได้ยินเสียงกรีดร้องจากชายฝั่งอีกครั้ง!
ที่แท้กระแสน้ำที่เชี่ยวกรากได้พัดพาสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ตัวเล็กๆ จำนวนมากขึ้นมาบนฝั่ง!
ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างก็มัวแต่ช่วยชีวิตคน จึงไม่ได้สังเกตสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดเล็กเหล่านี้
จนกระทั่งมีคนถูกกัดที่ข้อเท้าจนเป็แผลฉกรรจ์ ทุกคนถึงได้รู้ว่าสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดเล็กที่มีขนาดเท่ากำปั้น และมีความยาวหนึ่งถึงสองฟุตเหล่านี้ไม่ใช่สัตว์ทะเลที่อ่อนโยนและไม่มีพิษมีภัยเหมือนยุคก่อนวันสิ้นโลกอีกต่อไป แต่พวกมันได้กลายเป็สัตว์กลายพันธุ์ที่มีฟันที่แหลมคมไปแล้ว
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความใและหวาดกลัว ก็มีผู้รอดชีวิตสี่ถึงห้าคนถูกสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดเล็กเหล่านี้ทำร้าย
เมื่อมีเืไหลออกมา กลิ่นคาวเืก็เปรียบเสมือนเชื้อเพลิงและตัวจุดชนวนชั้นดีที่กระตุ้นสัญชาตญาณดุร้ายของสัตว์ทะเลกลายพันธุ์เหล่านี้ ปูขนาดเท่าอ่างล้างหน้าเคลื่อนที่ด้วยขาสั้น ทว่าทั้งที่มีขาสั้น แต่กลับมีความเร็วเทียบเท่ากับการวิ่งของมนุษย์!
เมื่อก้ามปูขนาดใหญ่ที่แหลมคมกางออกหรือเข้าหนีบก็สามารถฉีกกางเกงและเนื้อหนังจนมีเืไหลทะลักออกมา
กุ้งที่ตัวยาวหนึ่งฟุตก็สามารถะโได้สูงกว่าหนึ่งเมตร! หนวดกุ้งได้กลายเป็ของมีคมที่ราวกับเข็มเหล็กเส้นเล็กๆ สามารถแทงทะลุเสื้อผ้าจนสร้างาแเป็รูได้
ส่วนปลากลายพันธุ์ที่ยาวกว่าสองฟุตก็มีลำตัวสั้นลง ทว่าครีบกลับยาวขึ้น ส่วนหัวก็มีขนาดใหญ่ขึ้นเช่นกัน พวกมันทั้งหมดได้กลายเป็ปลาหัวโตที่มีฟันแหลมคมไปแล้ว
สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดก็คือเมื่อปลาหัวโตเหล่านี้ขึ้นมาบนฝั่ง มันไม่ได้หงายท้องและดิ้นไปมาอย่างอ่อนแรงเหมือนปลาในยุคก่อนวันสิ้นโลก แต่ครีบท้องทั้งสองของปลาหัวโตเหล่านี้กลับกางออกราวกับขาสั้นๆ จนสามารถลุกยืนขึ้น จากนั้นก็วิ่งพล่านไปมาอยู่บนฝั่ง แถมพวกมันยังสามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วไม่น้อย พอวิ่งเข้ามาใกล้ก็อ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมเข้ากัดจนเืเนื้อสาดกระเซ็น
ตอนที่เย่ชิงเฉิง เฉิงซาน หั่วหลาง และโอวหยางมี่มี่รวมถึงเหล่าผู้วิวัฒนาการคนอื่นๆ ะโลงมาจาก้าเพื่อกำจัดสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดเล็กเหล่านี้ ก็มีผู้คนที่าเ็ในความรุนแรงที่แตกต่างกันมากกว่าสิบคนแล้ว!
เย่ชิงเฉิงไม่ได้ใช้ปืนคู่ แต่กลับใช้มีดสั้นพลังงานระดับเหล็กที่ถืออยู่ในมือขวาแทน ร่างของเธอปราดเปรียวราวกับกวาง เพียงแค่สะบัดมีดสั้นพลังงานในมือก็สามารถผ่าแยกปูตัวใหญ่เท่าอ่างล้างหน้าออกเป็สองซีก จากนั้นก็สะบัดมีดอีกครั้ง จนตัดหัวกุ้งขาดกระเด็นขึ้นไปในอากาศ และในวินาทีต่อมาคมมีดก็ฟาดฟันออกไป จนทำให้หัวปลาขนาดใหญ่ร่วงกระแทกกับชายหาด
เพียงแค่เย่ชิงเฉิงคนเดียวก็จัดการสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดเล็กไปได้สิบกว่าตัวด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเธอไม่จำเป็ต้องโจมตีซ้ำสองเลยสักนิด!
โอวหยางมี่มี่ก็เช่นกัน แม้ว่ามือขวาของเธอจะได้รับาเ็สาหัส แต่ก็สามารถใช้มีดสั้นจันทราทมิฬในมือซ้ายจัดการสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดเล็กได้อย่างมีประสิทธิภาพ และไม่ด้อยไปกว่าเย่ชิงเฉิงเลย แถมเธอยังจัดการได้ยอดเยี่ยมกว่าเฉิงซาน หั่วหลาง และคนอื่นๆ เสียอีก
ฟิ้ว!
เงาดำพุ่งขึ้นไปกลางอากาศก่อนจะเข้างับกัดคอของผู้วิวัฒนาการระดับ 3 คนหนึ่งที่ได้รับาเ็จากการถูกยิง!
นั่นคืองูทะเลสีดำอมเขียวที่มีความยาวสามเมตร เขี้ยวแหลมคมทั้งสองของมันได้ฝังลึกลงไปในเส้นเืใหญ่ที่คอของผู้วิวัฒนาการระดับ 3 คนนั้น ใบหน้าของเขากระตุก จากนั้นผิวที่เคยมีเืฝาดก็ซีดเซียวลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับพลังชีวิตที่หดหายไปอย่างน่าใ!
จากนั้นงูทะเลที่มีสีดำอมเขียวก็แปรเปลี่ยนเป็สีแดงคล้ำอย่างรวดเร็ว
“ให้ตายสิ! ตายซะ!” หั่วหลางที่อยู่ใกล้พอเห็นก็โกรธมาก เขาฟันดาบยาวในมือออกไปทางงูทะเลตัวนั้น!
พองูทะเลััได้ถึงอันตราย มันจึงคลายเขี้ยวและกำลังจะหนีไป!
แต่หั่วหลางและลูกน้องอีกหลายคนที่อยู่ไม่ไกลมีหรือจะปล่อยให้สัตว์ร้ายตัวนี้หนีไปได้
หอกเหล็กยาวและดาบยาวสองเล่มได้ฟาดฟันออกไปพร้อมกัน แม้ว่างูทะเลตัวนี้จะเป็สัตว์ร้ายกลายพันธุ์ระดับ 2 แต่มันก็ไม่อาจหลบการโจมตีทั้งหมดได้ หลังจากถูกดาบยาวเล่มหนึ่งฟันเข้าใส่ แม้จะไม่ถูกผ่าออกเป็สองท่อนในทันทีก็ตาม แต่ความรุนแรงนี้ก็ทำให้มันเซถลาไปข้างหลัง จนไม่อาจหนีต่อได้ หั่วหลางที่อยู่ข้างหลังเห็นก็พุ่งเข้ามาก่อนจะฟันดาบยาวในมือลงไป!
นี่ไม่ใช่การโจมตีจากผู้วิวัฒนาการระดับ 3 อย่างแน่นอน เพราะมันทั้งรุนแรงและทรงพลัง
โครม!
ร่างของงูทะเลกระแทกลงบนโขดหินอย่างแรง เวลานี้ก็มีาแฉกรรจ์ปรากฏขึ้นบนลำตัวที่แข็งแกร่ง ดาบเล่มนี้เกือบจะผ่าแยกร่างของมันออกเป็สองท่อนเลย!
ต้องซ้ำเติมตอนที่ศัตรูอ่อนแอ!
หั่วหลางโจมตีซ้ำอย่างต่อเนื่อง
ฉับ ฉับ ฉับ!
เขาฟันดาบลงไปหลายครั้งติดต่อกัน จนทำให้โขดหินแข็งที่อยู่ด้านล่างแตกกระจาย ลำตัวและหัวของงูทะเลเต็มไปด้วยเืและมันก็แทบจะสิ้นใจแล้ว
ฉับ!
โขดหินแตกกระจาย ก่อนที่หัวของงูทะเลจะกลิ้งหลุนๆ ออกมา
“แย่แล้ว! ทางนี้ก็มีอีกตัว!” หัวใจของย่วนผิงอันเต้นรัว วินาทีต่อมาเขาก็หมุนตัว ก่อนจะฟันดาบยาวในมือไปยังเงาดำที่พุ่งเข้ามาทางซ้ายอย่างรวดเร็ว!
หมุนตัว ก้าวเท้าเฉียงขึ้นหน้า ก่อนจะฟันดาบออกไป!
นี่เป็ทักษะดาบที่เมื่อคืนเขาฝึกฝนมาเกือบสองชั่วโมง และบัดนี้มันก็ได้แสดงพลังออกมาอย่างเต็มที่!
วินาทีต่อมางูทะเลสีดำอมเขียวที่มีความยาวกว่าสองเมตรก็ถูกดาบของย่วนผิงอันฟันจนกระเด็นออกไป
