ทว่าวินาทีต่อมา ไทสันก็กำหมัดซ้ายก่อนจะชกเข้าใส่ถังฮ่าว!
แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเห็นฉากการต่อสู้ของถังฮ่าวกับสุนัขกลายพันธุ์ด้วยตาแล้วก็ตาม แต่เวลานี้ไทสันก็เป็ผู้วิวัฒนาการเช่นเดียวกัน แถมยังเป็ผู้วิวัฒนาการด้านพลังอีก เดิมทีเขาก็มีพละกำลังมากอยู่แล้ว พอวิวัฒนาการด้วยอีก จึงทำให้พละกำลังที่มีหนักหน่วงขึ้นเกือบแตะระดับ 600 จิน
ในสายตาของเขา บัดนี้พอมีอาวุธอย่างมีดขนาดใหญ่ติดมือแล้ว ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับสุนัขกลายพันธุ์ก็ตาม แต่เขาก็ยังสังหารได้!
เมื่อครู่นี้เพราะตั้งตัวไม่ทัน จึงถูกอีกฝ่ายจับมือและบีบอย่างแรง จนเผลอร้องออกมาด้วยความเ็ป ซึ่งในสายตาของไทสันแล้ว เื่นี้ถือเป็ความอัปยศอย่างยิ่ง
เขาจะต้องสั่งสอนเ้าลิงเหลืองนี่ให้หนัก!
แต่หมัดของเขากลับช้าไปครึ่งจังหวะ!
พอรู้สึกว่าอีกฝ่ายคิดจะโจมตีตนเอง ถังฮ่าวก็แสยะยิ้มเ็า ก่อนจะออกแรงบีบมือของอีกฝ่ายอย่างแรง!
กร๊อบ! เสียงกระดูกหักดังขึ้นอย่างชัดเจน บัดนี้นิ้วมือขวาทั้งห้าของไทสันถูกถังฮ่าวหักจนหมดสิ้น
ความเ็ปรุนแรงทำให้หมัดซ้ายที่ไทสันเหวี่ยงออกไปอ่อนแรงลงไปกว่าครึ่ง แม้กระทั่งทิศทางก็ยังเบี่ยงเบนไป เดิมทีเขาตั้งใจจะโจมตีไปที่ศีรษะของถังฮ่าว แต่ท้ายสุดกลับพลาดเป้าไปอย่างน่าประหลาด
“ตุ้บ!” มีเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น ก่อนจะพบว่าหมัดซ้ายของไทสันได้อัดกระแทกเข้าที่ไหล่ขวาของถังฮ่าว
ไต้กั๋วฉิวที่ยังคงนั่งอยู่บนรถแทรกเตอร์ขนาดใหญ่ รวมถึงอู๋หย่งและเฉินจวินที่ลงมาจากรถอีกสองคันเห็นก็ขมวดคิ้ว
ทำไมหัวหน้าไม่หลบ?
ด้วยความแข็งแกร่งของหัวหน้าแล้ว ไม่ว่าจะหลบหรือต้านรับตรงๆ เ้าั์ดำนี่ก็ไม่มีทางทำอะไรหัวหน้าได้นี่นา
พวกเขาไม่รู้ว่าที่จริงแล้วถังฮ่าวตั้งใจรับหมัดนี้เอง เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น เขาถึงจะสามารถสั่งสอนอีกฝ่ายได้
หากไม่ใช่เพราะมีคนมองอยู่มากมาย พอเผชิญหน้ากับไอ้สารเลวที่ดูถูกเย่ชิงเฉิงในชาติที่แล้ว ถังฮ่าวคงฆ่ามันไปแล้ว
ไทสันรู้สึกราวกับว่าหมัดของตัวเองกระแทกเข้ากับเสาเหล็กที่หุ้มด้วยหนังวัวหนาหลายชั้น โชคดีที่หมัดนี้ของเขาอ่อนแรงลงไปแล้วกว่าครึ่ง หาไม่แล้วเพียงแค่แรงสะท้อนกลับก็คงทำให้หมัดซ้ายของเขาาเ็!
พริบตาถัดมา ไทสันก็เห็นชายหนุ่มตรงหน้าแย้มยิ้มเ็า!
ตอนที่เขายังไม่ทันตั้งตัว! ก็รู้สึกเจ็บท้องขึ้นมา ก่อนที่ร่างกายจะกระเด็นลอยขึ้นไปในอากาศ
ถังฮ่าวไม่ได้ออมแรงในการเตะครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย เพียงแค่เตะออกไปครั้งเดียว เขาก็ปลดปล่อยพลังออกไปถึงพันจิน จนเตะโด่งร่างกายอันใหญ่โตที่หนักสองร้อยกว่าจินของไทสันลอยละลิ่วไปไกลถึงแปดเมตร
ตุ้บ!
ร่างของไทสันร่วงลงกระแทกพื้นอย่างแรง!
ไทสันรู้สึกถึงความเ็ปรุนแรงที่ยากจะทานทนที่หน้าท้อง เวลานี้ก็คล้ายกับว่าอวัยวะภายในถูกเตะจนแหลกละเอียด ร่างกายที่สูงใหญ่และแข็งแรงได้ขดคู้อยู่บนพื้นเหมือนกุ้ง พร้อมกับส่งเสียงครวญครางออกมาด้วยความเ็ป ในขณะเดียวกันก็มีน้ำหูน้ำตาและน้ำมูกไหลริน ส่วนกางเกงที่สวมใส่ก็เปียกชุ่มไปด้วยของเสียที่ถูกขับถ่ายออกมา
ทุกคนพอเห็นภาพที่เกิดขึ้นแล้วก็ตกตะลึง
เพราะไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีฉากรุนแรงเช่นนี้เกิดขึ้น
เย่ชิงเฉิงเอามือปิดปาก พร้อมกับมองไปที่ถังฮ่าวด้วยความใ
เธอไม่ได้เห็นท่าทางยั่วยุและหาเื่ก่อนของไทสัน พอได้ยินเสียงดังค่อยหันกลับมา ก่อนจะเห็นไทสันได้ถูกซัดหมอบอยู่บนพื้นด้วยความเ็ป
ไทสันแข็งแกร่งมาก ก่อนหน้านี้ตอนที่พวกเขาลงมาจากชั้น 51 ก็มีซอมบี้ที่ถูกไทสันฆ่าตายไปมากกว่า 15 ตัว ถ้าไม่ใช่เพราะมีผู้คนมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ซอมบี้มารวมตัวกันมากขึ้น และพวกเขาไม่มีเวลาค้นหาคริสตัลวิวัฒนาการละก็ ไทสันจะต้องแข็งแกร่งกว่านี้แน่ บางทีพวกเขาทั้งหกคนอาจจะกลายเป็ผู้วิวัฒนาการไปหมดแล้วก็ได้
ทว่าไทสันที่แข็งแกร่งกลับถูกคนเตะจนล้มลง แถมยังดูเหมือนจะได้รับาเ็สาหัสจนถึงขนาดหวาดกลัวจนปล่อยของเสียออกมาอีก
ชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้แข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ?
แม้ว่าเย่ชิงเฉิงจะไม่ค่อยพอใจบอดี้การ์ดผิวดำคนนี้เท่าไร เพราะเธอเคยเห็นสายตาของเขาที่ทำให้เธอหวาดกลัวหลายครั้ง!
เธอเคยขอให้ทางบริษัทปลี่ยนบอดี้การ์ดให้หลายครั้ง แต่ทางบริษัทก็ไม่เปลี่ยนให้ เพราะไทสันเป็บอดี้การ์ดมือดีของพวกเขา แถมเธอก็ยังเซ็นสัญญาล่วงหน้าไปแล้วสามปี หากเปลี่ยนคนก็ต้องจ่ายค่าเสียหาย!
ทว่ามีหรือตระกูลตงจะยอมควักเงินก้อนนี้ออกมา อีกอย่างอีกไม่ถึงปีสัญญานี้ก็จะครบกำหนด ดังนั้นจึงจำต้อง ทนๆ ไปก่อน และท้ายสุดก็เพียงแค่เพิ่มบอดี้การ์ดให้อีกหนึ่งคนจากเดิมที่มีอยู่สองคน
การที่เธอไม่พอใจไทสันเป็เื่หนึ่ง แต่ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็เป็คนของเธอ เย่ชิงเฉิงจึงไม่อาจนิ่งดูดายและต้องออกหน้าปกป้องเขา
“นี่คุณ ถ้าคนของฉันทำให้คุณขุ่นเคืองใจตรงไหน ฉันก็ขอโทษแทนเขาก็แล้วกัน แต่คุณก็ไม่ควรลงมือหนักขนาดนี้นะ”
ลงมือหนักอย่างนั้นหรือ? ถังฮ่าวแสยะยิ้มเ็า ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเข้ม
“ใน่เวลาพิเศษแบบนี้ หากเจอผู้ร้ายทำร้ายเ้าหน้าที่ตำรวจ อู่หย่ง นายช่วยบอกพวกเขาทีสิว่าต้องจัดการอย่างไร?”
อู่หย่งเองก็ไม่โง่ พอได้ยินก็ยืนตัวตรงในท่าทหาร ก่อนจะกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงดังกังวาน
“รายงานท่านหัวหน้า เื่นี้ต้องขึ้นอยู่กับสถานการณ์ครับ หากเป็คดีเล็กน้อยก็ควบคุมตัวไว้ 15 วัน หากเป็คดีร้ายแรงก็สามารถวิสามัญฆาตกรรมได้ทันที”
ทำร้ายเ้าหน้าที่ตำรวจงั้นเหรอ?
เย่ชิงเฉิง และคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึง
พวกเขาทั้งห้ารู้ดีว่าถังฮ่าวไม่ใช่ตำรวจ แต่คนอื่นๆ กลับไม่รู้ เมื่อได้เห็นเครื่องแบบตำรวจหน่วยสวาทที่พวกเขาสวมใส่ แถมยังขับรถตำรวจมาอีก เช่นนั้นแล้วจึงพากันคิดว่าเป็ตำรวจจริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้ตอนที่เย่ชิงเฉิงและคนอื่นๆ พาพวกเขาหนี ก็มีแต่เ้าั์ดำคนนั้นที่แสดงท่าทางไม่เต็มใจออกมา
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาที่มีซอมบี้หลายตัวมารายล้อมอยู่รอบๆ ด้วยแล้ว
หากพวกเขาอยากมีชีวิตรอด ก็ได้แต่พึ่งพาตำรวจกลุ่มนี้เท่านั้น ทันใดนั้นก็มีคนมากมายเริ่มประณามไทสัน หลังจากนั้นไม่นานไทสันก็ถูกตราหน้าว่าทำร้ายเ้าหน้าที่
เย่ชิงเฉิงยิ้มขมขื่น แต่แท้จริงแล้วกลับรู้สึกสะใจเล็กน้อย
“ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าเป็เช่นนี้”
ถังฮ่าวเอ่ยแทรกคำขอโทษของเธอ
“เอาละ รีบขึ้นรถเร็ว! ซอมบี้มันไม่สนหรอกนะว่าพวกเราจะเป็ผู้ร้ายที่ทำร้ายตำรวจหรือเป็คนดี!”
ในเวลานี้หวังเส้าผิงและผางหู่ก็ขับรถมาถึงแล้ว ในจุดที่ห่างไกลออกไปเล็กน้อยก็มีซอมบี้สิบกว่าตัวกำลังวิ่งเข้ามา ส่วนที่ไกลออกไปอีกก็ยังมีซอมบี้อีกจำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามาอยู่
“พี่ชิงเฉิง ไปกันเถอะ!” โอวหยางมี่มี่จูงมือเย่ชิงเฉิงพร้อมกับเอ่ยเรียกผู้ช่วยอย่างจ้าวเสี่ยวเยว่อย่างรวดเร็ว
เย่ชิงเฉิงหันกลับไปก่อนจะร้องดังขึ้น “จ้าวไห่!”
จ้าวไห่คือญาติห่างๆ ของจ้าวเสี่ยวเยว่ และยังเป็บอดี้การ์ดอีกคนหนึ่งของเย่ชิงเฉิง พอจ้าวไห่ได้ยินก็เข้าใจความหมายของเย่ชิงเฉิงทันที!
เขารีบวิ่งไปหาไทสัน ทว่าตอนที่ฉุดอีกฝ่ายลุกขึ้นมา ก็มีเสียงเ็าของถังฮ่าวดังขึ้น
“พวกเราไม่รับคนเนรคุณแบบนี้!”
มือของจ้าวไห่แข็งค้างก่อนจะค่อยๆ หดกลับ และชักมีดผลไม้ที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมาวางไว้ตรงหน้าไทสัน หลังจากที่ตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ แล้วก็เดินจากไป
การที่เขาทิ้งอาวุธป้องกันตัวให้ไทสันเล่มหนึ่งนับว่ามีน้ำใจมากพอแล้ว
หากเป็หวังเทาที่เป็บอดี้การ์ดอีกคนละก็ จ้าวไห่จะต้องช่วยเขาอย่างแน่นอน เพราะพวกเขาต่างก็เป็เพื่อนร่วมชาติกัน
แต่ไทสันมักทำตัวไม่ดี เขาชอบใช้กำลังข่มเหงคนอื่น และไม่เคยเห็นเขากับหวังเทาอยู่ในสายตา
บัดนี้ไม่มีใครสนใจไทสันที่ขดตัวอยู่บนพื้นอีกต่อไป เพราะผู้รอดชีวิตทั้งหมดต่างก็กำลังแย่งกันขึ้นรถ
นอกจากเย่ชิงเฉิงและจ้าวเสี่ยวเยว่แล้ว คนที่เหลืออีกสิบเก้าคนรวมถึงจ้าวไห่ก็ได้ขึ้นรถสี่คันที่หยวนจวินและคนอื่นๆ ขับมา
