ตามมาด้วยสายฟ้าแลบทั่วท้องฟ้า        ห้องหนังสือถูกแสงสาดส่องจนสว่างไสวราวกับกลางวัน        “ท่านอ๋อง...”        โหยวพิงถิงกัดริมฝีปากล่าง เมื่อสบกับดวงตาคู่นั้น หัวใจพลันเกือบหยุดเต้น ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมาทันที        “เหตุใดถึงเป็นเจ้า?”   ...