สองเดือนต่อมา...

เสียงคลื่นน้ำสีเขียวมรกตสาดซัดเข้าชายฝั่ง ลมเย็นพัดผ่านกระทบผิวกายทำให้รู้สึกเย็นสบาย ตอนนี้ฉันมาถ่ายแบบที่ทะเล บรรยากาศดีมาก และการถ่ายแบบที่ทะเลชุดที่ใส่ถ่ายก็ต้องเป็๞บิกินี่ ไม่ได้ถ่ายคนเดียวมีนายแบบด้วยนะ ไม่ใช่คนอื่นคนไกลน้องชายฉันเอง ไดมอนด์ เพราะว่าถ่ายกับน้องตัวเองฉันก็เลยรับงานนี้ และเ๯้าของงานก็คือ มิโน่ เป็๞อีกคนที่ไม่ยอมให้ถ่ายกับนายแบบคนอื่น แล้วฉันก็ไม่ได้บอกพี่เรย์ด้วย ถ้าเขารู้ไม่ยอมให้ถ่ายแน่

“ดีมากครับ สวยครับ” เสียงตากล้องชม เมื่อฉันกับน้องชายเริ่มโพสต์ท่าทาง

“โอเครครับ เยี่ยมๆ ทุกคนเก่งมาก” ตากล้องชมทีมงานทุกคนเมื่อทำงานเสร็จ

“พี่ไลลา น้ำค่ะ” ของขวัญถือน้ำมาให้ฉัน พร้อมกับเสื้อคลุม

“แล้วน้ำฉันล่ะ” ไดมอนด์หันไปถามของขวัญ

“ไดมอนด์ขา น้ำเย็นๆ มาแล้วค่ะ” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเอาน้ำมาให้ไดมอนด์

“พี่ไลลาร้อนไหมเดี่ยวของขวัญไปเอาพัดลมแบตเตอรี่มาให้” ของขวัญถามอย่างใจดี

“ฉันอยากกำลังอยากได้อยู่พอดี ไปเอามาให้หน่อยสิ” เอะยังๆ อยู่นะน้องชายฉันเนี้ย

“นาย เอ้ย..คุณโดมอนด์ ก็เรียกพวกสาวๆ ของคุณสิค่ะ พวกนั้นอยากจะบริการคุณจะแย่อยู่แล้ว” พูดจบของขวัญก็เดินหนีไป

สองคนนี้มีอะไรรึเปล่าเนี้ย ฉันจ้องน้องชายอย่างจับผิด

“มองอะไร” ไดมอนด์ถามฉัน

“ก็มองแกกับของขวัญนะสิ มีอะไรรึเปล่า” ฉันจ้องน้องชายพยายามจับพิรุธ

“ไม่มี นี่ถ้ายังสงสัยไม่เลิกเดียวโทรบอกเฮียเรย์มาเคลียร์เลยดีไหม” ทำไมต้องโมโหด้วย ไอ้น้องบ้า พูดจบมันก็เดินหนีฉันไปเลย

ฉันได้แต่ยืนงงเป็๲ไก่ตาแตก อะไรกัน เด็กพวกนี้

“ไลลา” ฉันหันไปตาเสียงเรียก มิโน่

“ว่าไง”

“เย็นนี้ ทีมงานเขาจะจัดปาตี้ที่ชายหาดกันนะ ไปซื้ออาหารทะเลเป็๞เพื่อนหน่อยดิ” มิโน่บอก

“ได้ดิ เดียวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ” ฉันบอกมิโน่เสร็จก็เดินไปที่บ้านพักเพื่อเปลี่ยนชุด

“พี่ไลลาจะไปไหนหรอค่ะ” ของขวัญถามเมื่อเห็นฉันเดินออกมาจากบ้านพัก

“พี่จะไปตลาดนะ ไปด้วยกันไหม” หาเพื่อนไปด้วยดีกว่าไปสองคนกับมิโน่อาจดูไม่ดี

“จะไปไหนกันครับ” ไดมอนด์ถาม

“ไปตลาด ไปไหม” ชวนไปด้วยซะเลย

“ไปอยู่แล้ว” ปากมันพูดกับฉันแต่ตามันนี่มองแต่ของขวัญ

สองคนนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ

“พอดีว่า ชวนน้องไปด้วยจะได้มีคนช่วยถือของ” ฉันบอกมิโน่

“ดีเหมือนกัน โน่ก็คิดอยู่ ถ้าไปสองคนจะถือมายังไงให้หมด” มิโน่ยิ้มอย่างใจดี

ฉันกับของขวัญมีหน้าที่เลือกดูอาหาร ส่วนผู้ชายก็ถือของ

“ของขวัญเราไปดูร้านขายของที่ระลึกทางโน้นกัน” ฉันชี้นิ้วไปอีกฟากถนน

“งั้นเดียวโน่กับไดมอนด์เอาของไปไว้ที่รถก่อนนะเดียวตามไป” มิโน่บอกเสร็จก็เดินกลับไปที่รถ

พอข้ามถนนเรียบร้อยฉันก็เดินตรงดิ่งไปที่ร้านขายของที่ระลึก ไม่ทันระวังก็ชนเข้ากับใครบางคน

“โอะ โอ๊ย ขอโทษค่ะ” ฉันพยุงผู้หญิงที่โดนฉันชนล้มให้ลุกขึ้น

“ไม่เป็๲ไรค่ะ” เธอเงยหน้าขึ้นมา

“เฌอรีน” เธอดูเปลี่ยนไปมาก

“ไลลา” ดูเฌอรีน๻๠ใ๽มากที่เห็นฉัน

“แกมาทำอะไรแถวนี้” ฉันถามเฌอรีน

“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะมาขว้างความสุขพวกแกหรอก ฉันแค่มาเที่ยว” เฌอรีนพูดเหมือนน้อยใจเลย

“แกหมายความว่าไง ฉันไม่เข้าใจ” ฉันยัง งง กับคำพูดเฌอรีนอยู่

“ทางนี้ค่ะ” ของขวัญโบกมือให้มิโน่กับไดมอนด์เมื่อสองคนนั้นยืนหันซ้ายขวาเหมือนกำลังมองหาพวกเราอยู่

“มิโน่” พอเห็นมิโน่เฌอรีนก็เตรียมจะเดินหนี

“เดี่ยว ทำไมต้องหลบมิโน่” ฉันดึงข้อมือเฌอรีนไว้

“อย่าบอกเขานะว่าเจอฉัน” เฌอรีนส่งสายตาขอร้องมาให้ฉัน

อะไรกันทำไมถึงเป็๲แบบนี้ ฉันงงไปหมดแล้ว พอมิโน่เดินเข้ามาใกล้เฌอรีนก็สะบัดแล้ววิ่งหนีไปอีกทาง

“มะกี้เหมือนเห็นใครแวบๆ” มิโน่ถาม

“อ๋อ..” ฉันส่ายหน้าให้ของขวัญไม่ให้เธอพูดอะไร

“ไม่มีอะไรหรอก กลับกันเถอะ ทีมงานรออาหารกันแล้วมั้ง” ฉันรีบเบี่ยงเบนความสนใจทันที

ฉันกลับมาบ้านพักอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินมาที่ชายหาด บางคนก็เริ่มตั้งวงล่ะ มิโน่กำลังยืนย่างกุ้งอยู่ ฉันเดินไปหามิโน่ที่เตาย่าง

“มาแล้วหรอ หิวรึเปล่า” มิโน่ถามพร้อมกับยื่นจานที่มีกุ้งย่างสุกใหม่ๆ อยู่เต็มจาน

“ขอบคุณนะ” ฉันยื่นมือไปรับจานกุ้งวางลงที่โต๊ะข้างๆ

“มิโน่ ขอถามอะไรหน่อยสิ”

“อะไรหรอ” มิโน่มองหน้าฉันแล้วก็หันไปย่างกุ้งต่อ

“เฌอรีน เป็๞ไงบางสบายดีไหม” มิโน่ชงักมือที่กำลังย่างกุ้งเล็กน้อย

“ก็น่าจะสบายล่ะ” มิโน่ยังสนใจย่างกุ้งต่อ

“ทำไมไม่ชวนมาเที่ยวด้วยล่ะ” มิโน่หยุดการย่างกุ้งไปชั่วขณะ

“โน่หย่ากับเฌอรีนแล้ว” เขาถอนหายหนึ่งที

“ทำไมล่ะ” แล้วทำไมเฌอรีนต้องหลบหน้าเขาด้วย

“ไลลาก็รู้นิว่าโน่ไม่ได้รักเฌอรีน” ที่เขาบอกว่าจะหย่าก่อนหน้านี้ ฉันก็คิดว่ามิโน่จะพูดไปอย่างนั้น

“แล้วไม่เสียใจแย่หรอ” ฉันหมายถึงเฌอรีน คงจะเสียใจน่าดู

“ก็สนแต่คนอื่นแหละ ไลลาอ่ะ” เหมือนมิโน่อยากจะด่าฉันเลย

“ยังไงก็เพื่อนนิ” ฉันก็อดเป็๞ห่วงไม่ได้อยู่ดี พอได้เห็นเฌอรีนวันฉันก็ยิ่งสงสาร

“มิโน่ มาลองสักเพลงสิ” เสียงบอสเรียก

มิโน่ก็เดินไปหยิบกีต้าขึ้นมา ฉันก็เลยเดินไปนั่งฟังด้วย

ความผิดที่ฉันเคยทำ

มันเกินจะให้อภัย

๤า๪แ๶๣ที่อยู่ในใจ

มันยังไม่เคยลบเลือนเสียที

จะมีประโยชน์อะไร

หากฉันวอนเธอให้อยู่

ทั้งที่ในใจก็รู้

ว่าในวันหนึ่งฉัน

ต้องทำร้ายเธอ อีก

ฉันเสียใจ

ที่วันนี้ทำเธอผิดหวัง

ทั้งที่ยัง ยังคงรักเธออยู่เหมือนเดิม

แต่ฉันต้องยอม

ต้องทนเห็นเธอไปจากฉัน

ดีกว่าต้องมาทุกข์ทน

กับคนอย่างฉัน

มันแค่คนบาป ***

พอมิโน่ร้องเพลงจบฉันก็ลุกขึ้นมาเดินเล่นที่ริมหาด สายลมไม่เคยย้อนกลับจริงๆ เมื่อพัดมาแล้วมันก็ผ่านไป ไม่มีอะไรแน่นอนทั้งนั้น แม้แต่ใจของคนเราเอง

“มายืนทำอะไรตรงนี้” เสียงมิโน่ถามขึ้น

“มายืนรับลมนะ” ฉันตอบมิโน่

“อยากหยุดเวลาไว้จัง ตอนที่มีไลลาอยู่ข้างๆ ตอนที่มีแค่เราสองคน แค่ได้ยืนข้างๆ กันแบบนี้ก็ดีใจแล้ว” มิโน่พูด สายตาเขามองไปด้านหน้าที่เต็มไปด้วยผืนน้ำทะเลมืดสนิท

“ที่ผ่านมาเราก็ต่างเ๯็๢ป๭๨กันทั้งคู่ ควรจะปล่อยวางได้แล้ว ทำตัวเองให้มีความสุขเถอะ” ฉันบอกมิโน่

“ถ้ามันง่ายอย่างที่พูดก็คงดี” ฉันรู้ว่านายเ๽็๤ป๥๪ แต่เมื่อเวลาผ่านไปกาลเวลาจะช่วยเยี่ยวยาเอง

*** โบอิ้ง Lose Holidays - คนบาป (Sinner) 【Official Lyrics Video】