“ไม่มีทาง คนอย่างข้าไม่มีวันสนใจนางทาสพวกนั้น แลกิริยาของเจ้า เห็นทีจะไม่ต่างจากเด็กแก่นแก้วคนเก่า เจ้าทำได้เพียงแค่ตบตาคุณแม่เท่านั้น” หญิงสาวแย้มยิ้มออกมาเล็กน้อยเพราะเขารู้ทัน แก้วจันตาถอนหายใจอย่างคนโล่งอก ก่อนจะเดินไปยืนมองสายน้ำที่ไหลผ่านหน้าไป...