บทที่ 346 หลุดจากวงล้อม        เมฆก้อนหนึ่งทะยานขึ้น ฉู่อวิ๋นร่อนลง เก็บพลังปราณกลับมา และเคลื่อนตัวไปข้างหน้าพร้อมกระบี่ในมือ        เขาเดินช้าๆ ไปยัง “สิ่ง” ที่เปื้อนเลือดบนพื้น ดวงตาเข้มขรึม        ยามนี้ ฉื่อหล่างนอนอยู่บนพื้น เหมือนสุนัขจรจัด ไห...