บทที่77: อสูรกายในร่างมนุษย์ครืด...คยืด...ครืด...เสียงโซ่ตรวนที่เสียดสีกับพื้นหินใกล้เข้ามาทุกขณะ...มันไม่ใช่เสียงย่างก้าวที่หนักแน่นของเครื่องจักร...แต่เป็นเสียงของสิ่งมีชีวิตที่กำลังถูกลาก...หรือกำลังลากร่างของตนเองมาอย่างทุรนทุราย เสียงคำรามต่ำ ๆ ...