ในวันที่ฉันมีเงิน... มีพร้อมทุกอย่างในชีวิต แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองขาดความสุขในชีวิต ด้วยสิ่งที่ใจของฉันแอบโหยหาก็คือความสุขทางเพศที่ดูเหมือนว่านับวันจะยิ่งห่างหายออกไปจากชีวิตของฉันทุกที และดูเหมือนว่าการที่สามีแก่สนองให้ไม่ได้... กำลังทำให้ฉันกลายเป็๲อีกคนที่เริ่มมีอาการเก็บกดทางเพศเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

         “วิลเลี่ยมคะ... โรสอยากได้คนสวนเพิ่มอีกสักคนจะได้ไหมคะ”

         แต่ก่อนฉันชื่อกุหลาบ แต่ภายหลังจากแต่งงานกับ

วิลเลี่ยมฉันก็เปลี่ยนชื่อใหม่เป็๞ ‘โรส’ ซึ่งดูเก๋ไก๋กว่า

         “อ้าว... ทำไมรึ? ตอนนี้เราก็มีคนสวนอยู่แล้วนี่นา ก็ไอ้ทอมมี่ไงล่ะ”

         เขาพูดพลางพ่นควันสีขาวจากไปป์ยาที่คาบอยู่ในปาก

         ‘ไอ้ทอมมี่’ ที่สามีของฉันเอ่ยถึงก็คือคนที่ฉันเรียกแกจนติดปากว่า ‘ลุงทอม’ เป็๲สามีของป้ามาธาร์ซึ่งเป็๲แม่ครัวประจำคฤหาสน์ของวิลเลี่ยมมานาน และที่วิลเลี่ยมเรียกคนสวนว่า ‘ไอ้ทอม’ ก็เพราะว่าแกมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ด้วยไม่กี่วันก็จะแซยิดด้วยกันทั้งคู่

         “เมื่ออาทิตย์ก่อนโรสเพิ่งให้คนปลูกกุหลาบเพิ่มอีกตั้งสองแปลงกว้างๆ... อย่าลืมว่าทอมมี่แกแก่แล้วนะคะ โรสเลยอยากได้คนสวนที่หนุ่มแน่นกว่ามาช่วยงาน เพราะยังตั้งใจว่าจะปลูกกุหลาบเพิ่มอีกสักแปลง”

    ฉันบอกความในใจ ซึ่งมีนัยสำคัญว่า๻้๵๹๠า๱คนมาช่วยแบ่งเบางานทอมมี่

         “เอาไงก็เอา... ตามใจจ้ะที่รัก”

         มีหรือที่เศรษฐีแก่ผู้หลงใหลเมียสาวสุดเซ็กซี่อย่างฉันจะกล้าขัดใจ วิลเลี่ยมมักจะเรียกฉันว่า ‘หนู’ บางครั้งก็ ‘เธอ’ จนติดปากเหมือนผู้ใหญ่เอ็นดูเด็ก เพราะแกอายุมากกว่าฉันหลายรอบ

         “งั้นโรสจะประกาศรับสมัครเลยนะคะ”

         “ตามใจจ้ะที่รัก”

         เขาตอบพลางหอมแก้มฉันฟอดใหญ่ จากนั้นก็หยัดร่างขึ้นจากโซฟาหลุยส์ราคาแพง หลังจากนั่งทอดอารมณ์สูบไปป์ยาอยู่ครู่ใหญ่ๆ ด้วยเหนื่อยอ่อนจากการร่วมรักซึ่งฉันยังไม่ได้เหงื่อเลยด้วยซ้ำ

         ตอนใกล้ค่ำของวันเดียวกันนั้น

         หลังกลับมาจากเดินทางไปส่งวิลเลี่ยมที่สนามบิน เพราะเขาต้องเดินทางไปดูงานที่ยุโรปนานถึงสองสัปดาห์ ฉันตัดสินใจลงมาเดินเล่นที่สวนกุหลาบหลังเรือนเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ในสวนกว้าง

    ฉับพลันทันใดสายตาก็เหลือบแลไปเห็นทอมมี่ คนสวนเก่าแก่ที่กำลังลากสายยางออกมารดน้ำต้นไม้อย่างขะมักเขม้น เสียงหวานของฉันที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาทอมมี่สะดุ้งโหยง

         “ขยันจังเลยทอมมี่”

         ฉันร้องทักเสียงใส

         “เอ่อ... ”

         ทอมมี่หันมาทำหน้าอายๆ ระคนแปลกใจ ซึ่งฉันพอจะรู้ว่าเพระเหตุใดเขาจึงอาย ก็เพราะตอนนั้นเนื้อตัวท่อนบนของทอมมี่เปล่าเปลือยเปียกปอนไปด้วยน้ำ ส่วน๰่๭๫ล่างของเขานั้นนุ่งกางเกงขาสั้นบางๆ เพียงตัวเดียว... และแน่นอนว่าเขาไม่ได้นุ่งกางเกงใน

         ฉันรู้ได้ยังไงน่ะหรือ? ว่าทอมมี่ไม่ได้สวมกางเกงใน ก็เพราะแลเห็นท่อนเนื้อยาวใหญ่ของเขาห้อยเป็๲รูปเป็๲ลำอยู่ตรงง่ามขา ที่มันนูนเด่นขึ้นมาก็เพราะผ้าเปียกช่วยแนบเน้นให้ลำเนื้อเด่นตระหง่านขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ... ช่างบังเอิญเหลือเกินที่ฉันผ่านมาเห็นเข้าพอดี

         “คุณนายไปทางอื่นก่อนได้ไหมครับ... คือว่า... เอ่อ สภาพของผมในตอนนี้ไม่ค่อยเรียบร้อย... มันไม่น่าดู”

         ฉันนึกเถียงในใจว่า ‘ไม่จริง’ เพราะภาพตรงหน้านั้นน่าดูมากจนฉันแทบไม่ละสายตาจากง่ามขาของเขา

         ทอมมี่ออกอาการเคอะเขิน แต่แทนที่ฉันจะรีบเดินผ่านเลยไป กลับทำไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังสืบเท้าเข้าไปใกล้ร่างท้วมหนา เอื้อมมือไปแตะไต่ที่ต้นแขนเลื่อมลื่นของเขาราวกับ๻้๪๫๷า๹พิสูจความกำยำของทอมมี่

         “อุ๊ย! แข็งอ่ะ... ”