รอบตัวบรรพชนหลิน เสื้อผ้าของเขาปลิวไสวโดยไร้ลม แสงสีม่วงจาง ๆ ไหลเวียนเปล่งประกาย พร้อมด้วยวงวนลึกล้ำแผ่ซ่านออกมา มันราวกับัพิโรธที่สามารถเรียกลมเรียกฝน และต่อต้านสายฟ้าที่ฟาดกระหน่ำรอบด้าน!
"ดูเหมือนว่าเด็กสารเลวนั่นจะกลับไปถึงตระกูลหลินได้อย่างปลอดภัย? มันช่างโชคดีเสียจริง" หยู่ฮวาจีเอ่ยเสียงเย็น สายตาของเขาจ้องมองไปยังผู้คนในตระกูลหลินเบื้องล่าง "เ้าต้องรู้ไว้ว่าหยู่ตู้เฟยเป็บุตรชายที่ข้ารักที่สุด!"
"ตระกูลหลินของเ้าต้องถูกฝังไปพร้อมกับเขา... อ้อ เดี๋ยวก่อน ข้าจะฆ่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับพวกเ้าให้หมดสิ้น!"
เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยมาถึงเพียงนี้ บรรพชนหลินก็ไม่จำเป็ต้องอดทนอีกต่อไป
อีกฝ่ายช่างโอหัง เ็า โเี้ ไร้หัวใจ เขาไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อยกับสิ่งที่ตัวเองได้กระทำลงไป เช่นนั้นจะมีหนทางใดอีกเล่า?
ทำได้เพียง... ต่อสู้เท่านั้น!
"ฆ่า!"
บรรพชนหลินคำรามกึกก้อง ปลดปล่อยโทสะที่อัดอั้นออกมาทั้งหมด เขาแสดงวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของตน เสียงคำรามของเขาดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า ประกายแสงศักดิ์สิทธิ์สาดซัดปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า พลันบรรยากาศรอบด้านถูกแผ่คลุมไปด้วยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของเขา!
"เ้ามีดีพอที่จะสู้กับข้าแล้วหรือ?" หยู่ฮวาจีเอ่ยอย่างผ่อนคลาย แต่เขาก็ไม่กล้าประมาทบรรพชนหลินเช่นกัน
ทันใดนั้น พลังอันน่าสะพรึงของเขาก็ปะทุออกมาเช่นกัน!
รอบกายของเขาปรากฏแสงสีทองไหลเวียน สองตาของเขาราวกับสุริยะที่เกิดขึ้นบนโลกมนุษย์ เปล่งรัศมีอันไร้ขอบเขตพร้อมแรงกดดันที่สามารถแผดเผาทุกสรรพสิ่ง!
ศึกอันดุเดือดเปิดฉากขึ้นกลางเวหา!
ไม่เพียงแค่บรรพชนหลินที่ปะทะกับหยู่ฮวาจี แต่กองทัพองครักษ์ขนนกทมิฬหลายหมื่นนายก็ปลดปล่อยพลังของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ และเข้าปะทะกับเหล่าศิษย์ตระกูลหลิน!
โลหิตสาดกระจายไปทั่วอากาศ!
แขนขาขาดกระเด็น บินว่อนดั่งสายฝนเื!
ั้แ่เริ่มต้น การต่อสู้ครั้งนี้ก็เข้มข้นถึงขีดสุด!
มันราวกับภาพขุมนรกที่หวนกลับมาอีกครั้ง!
บรรดาตระกูลทั้งหลายที่เฝ้าดูการต่อสู้อยู่ห่างไกล เมื่อได้เห็นความโเี้ของสนามรบ สีหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดไปตาม ๆ กัน ขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง ความหวาดกลัวแล่นเข้าสู่หัวใจ!
พวกเขาไม่ได้หวาดกลัวเพียงแค่ราชวงศ์เซียน์เท่านั้น แต่ยังค้นพบอีกว่าศิษย์ของตระกูลหลินก็มิได้อ่อนแอแม้แต่น้อย!
ยังมีพลังลึกลับสีม่วงอาบปกคลุมร่างของพวกเขา พร้อมกับวงวนแห่งการกลืนกินที่หมุนวนรอบตัว!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีศิษย์ตระกูลหลินบางส่วนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า
เมื่อพวกเขาคำรามกึกก้อง เสียงแห่งมหาเต๋าก็ดังก้องตามมา สามารถสั่นะเืเมฆหมอกบนท้องฟ้า!
ยังมีบางคนที่เคล็ดวิชาท่าเท้า ใต้เท้าของพวกเขาปรากฏลวดลายเต๋าอันลึกลับ ภาพเงาของสัตว์เทพปรากฏขึ้นเคียงข้าง พวกเขาสามารถรับมือกับองครักษ์ขนนกทมิฬที่แข็งแกร่งกว่าหลายระดับได้อย่างสูสี!
"ไม่น่าเชื่อว่าศิษย์ตระกูลหลินธรรมดาจะสามารถใช้พลังปราณสีม่วงและพลังแห่งการกลืนกินได้?"
เหล่าตระกูลต่าง ๆ ในอาณาจักรฉีซานต่างตกตะลึง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง!
ศิษย์ตระกูลหลินอาศัยความได้เปรียบในด้านจำนวน ประกอบกับรูปแบบการต่อสู้อันเป็ระเบียบและการต่อสู้เป็ทีมที่ยอดเยี่ยม ทำให้สามารถต้านทานองครักษ์ขนนกทมิฬหลายหมื่นนายได้ โดยที่ไม่พ่ายแพ้ในทันที!
แต่ก็เพียงแค่นั้น...
เพราะขณะนี้ ราชวงศ์เซียน์ยังไม่ได้ใช้ทัพใหญ่ที่มีกำลังพลกว่าล้านนายเลยด้วยซ้ำ...
พวกเขายังคงรอคอยอยู่เื้ั ดั่งเมฆดำที่ปกคลุมทั่วสนามรบ สร้างความกดดันมหาศาลให้กับตระกูลหลิน!
ไม่ว่าอย่างไร ราชวงศ์เซียน์ก็ยังคงเป็ราชวงศ์อันดับหนึ่ง และเป็ขุมพลังอันดับหนึ่งของอาณาเขตเหนือคราม
พวกเขาย่อมมีความเย่อหยิ่งและอหังการ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หยู่ฮวาจี!
เขาคือใครกัน?
เขาคือราชันย์แห่งราชวงศ์เซียน์!
เพียงคำว่า 'ราชันย์' ก็เพียงพอที่จะแสดงถึงความยโสโอหังและอำนาจอันล้นฟ้าของเขาแล้ว!
"หยุดซะ! ชีวิตพวกเ้าเป็ของข้า!" หยู่ฮวาจีเอ่ยเสียงเย็น าลุกโชนอยู่บนร่างของเขา!
เพียงแค่ปริมาณปราณิญญาที่แผ่ออกมาจากร่างของหยู่ฮวาจี ก็สามารถทำให้บางคนร่างะเิและตายได้ในพริบตา!
ทว่าเมื่อตัวเขาปะทะกับบรรพชนหลิน กลับไม่มีสถานการณ์ที่อีกฝ่ายถูกบดขยี้เลยแม้แต่น้อย!
ในทางกลับกัน บรรพชนหลินกลับทรงอำนาจและน่าเกรงขามยิ่งนัก!
ทุกครั้งที่เขาโจมตี ราวกับฟ้าดินล่มสลาย ดวงดาราแปรเปลี่ยน!
กระบวนท่า ดัชนีสยบ์ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยใช้เอาชนะจ้าวแห่งหุบเหวมืด ถูกปลดปล่อยออกมาด้วยความเชี่ยวชาญถึงขีดสุด!
ภายใต้แรงกดดันของกระบวนท่านี้ เสียงแห่งมหาเต๋าดังก้องพร้อมกลิ่นอายศักสิทธิ์ที่ปกคลุมไปทั่วเมฆหมอก สัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์พลันปะทุขึ้นราวกับมหาสมุทร และปกคลุมทุกสิ่งเบื้องหน้าอย่างสมบูรณ์!
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อบรรพชนหลินเข้าใจถึงเก้าคำลับ รวม พลังต่อสู้ของเขาพุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัว!
ทุกครั้งที่เขาโจมตี ราวกับสายฟ้า์ผ่าลงมา!
แม้แต่กับหยู่ฮวาจี ผลลัพธ์ก็แทบไม่ต่างจากการถูกบดขยี้!
ขณะที่บรรดาองครักษ์ขนนกทมิฬบางส่วนที่เผลอเข้าใกล้สนามรบของทั้งสอง พวกเขาก็อ่อนแรงลงทันที ร่างร่วงหล่นจากฟากฟ้า
ร่างกายของพวกเขาไม่อาจทานทนต่อพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้!
ิญญาของพวกเขาสั่นสะท้าน ใกล้จะะเิและสลายไป!
ขณะเดียวกัน บรรพชนหลินกวัดแกว่งกระบี่เซียนในมือ ตวัดฟันออกไปข้างหน้า
ประกายกระบี่นับไม่ถ้วนกระจายออกไปทั่วท้องฟ้า!
ส่วนทางหยู่ฮวาจี ลวดลายเต๋าปรากฏขึ้นรอบกาย พวยพุ่งออกมาดุจสายน้ำ ปะทะกับประกายกระบี่ที่พุ่งเข้าใส่
พลังของทั้งสองปะทะกันจนดับสลายไปโดยไม่ส่งผลกระทบต่อสิ่งอื่นโดยรอบ!
ชัดเจนว่า ทั้งบรรพชนหลินและหยู่ฮวาจี ล้วนควบคุมพลังของตนเองได้ถึงขีดสุด
มิฉะนั้น หากพวกเขาเผลอปล่อยพลังออกไปเพียงเล็กน้อย สิ่งมีชีวิตรอบด้านคงดับสูญไปสิ้น!
ทว่าในตอนนี้ สีหน้าของหยู่ฮวาจีกลับเย็นเยียบยิ่งนัก
เพราะจากการปะทะกันเมื่อครู่ เขากลับตกเป็รอง!
ที่สำคัญ แขนข้างหนึ่งของเขาถูกบรรพชนหลินทำลาย เืสดไหลรินออกมา!
เื่นี้ทำให้เหล่าตระกูลรอบข้าง และแม้แต่ผู้คนของราชวงศ์เซียน์ ตกตะลึงจนไม่ทันตั้งตัว!
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปกลับเหนือจินตนาการของพวกเขาทั้งหมด!
สีหน้าของพวกเขาพลันซีดเผือดลงในพริบตา!
ตูมมมม!
บรรพชนหลินสะบัดแขนเสื้อ แสงสีม่วงหม่นแผ่ซ่านออกมาดุจประกายรุ้งจาก์
แม้ดูเหมือนอ่อนโยนและเลือนราง แต่ภายในกลับซุกซ่อนคมกระบี่อันร้ายกาจที่ทำให้จิตใจของผู้คนสั่นสะท้าน!
ปราณม่วงพลันแผ่กระจายออกไปดั่งม่านหมอก ปกคลุมสนามรบเป็วงกว้างหลายลี้!
"หนี!" หยู่ฮวาจีััได้ถึงความผิดปกติ ร่างของเขาส่องสว่างขึ้นในทันที!
ในชั่วพริบตาเงากระบี่นับพันปรากฏขึ้นท่ามกลางม่านปราณม่วงนั้น!
ประกายกระบี่ส่องประกายสว่างไสวไปทั่วทั้งฟากฟ้า!
ลวดลายมหาเต๋าส่องประกายเจิดจรัส พุ่งทะลุอากาศจนเป็รูพรุน!
"พวกเ้า กล้าใช้กำลังเพียงเท่านี้มาแอบลอบโจมตีข้าอย่างนั้นหรือ?" บรรพชนหลินกล่าวเสียงเย็น ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังความว่างเปล่าที่แตกร้าว
ภายในนั้น ปรากฏร่างของยอดฝีมือระดับตำหนักม่วงกว่าสิบคนในชุดขาวที่ซ่อนตัวอยู่ สีหน้าของพวกเขาต่างเต็มไปด้วยความอับอายและตกตะลึง!
"พวกเ้า... รีบหยุดเดี๋ยวนี้!"
ไม่ไกลนัก เหล่าผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำของราชวงศ์เซียน์ต่างหน้าเปลี่ยนสีด้วยความหวาดกลัว
พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า ขณะที่บรรพชนหลินกำลังต่อสู้กับหยู่ฮวาจี เขากลับยังสามารถเฝ้าระวังและจับตาดูความเคลื่อนไหวรอบข้างได้อีก!
พวกเขารีบพุ่งตัวออกไป หมายจะช่วยเหลือยอดฝีมือตำหนักม่วงเ่าั้ให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของบรรพชนหลิน!
ทว่า—
บรรพชนหลินอยู่ใกล้คนกลุ่มเหล่านี้มากเกินไป!
เขาก้าวเพียงหนึ่งก้าว—
ความว่างเปล่ารอบตัวพลันเกิดระลอกคลื่นะเืขึ้น!
หากหลินเสวียนอยู่ที่นี่ เขาคงจำได้ทันทีว่ามันคือ วิชาเจ็ดก้าวย้อน์!
เพียงแค่ก้าวเดียว บรรพชนหลินก็สามารถซัดผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำเ่าั้กระเด็นออกไป!
ร่างของเขาปรากฏขึ้นตรงหน้ามือสังหารในชั่วพริบตา!
จากนั้น—
ภายใต้สายตาของทุกผู้คน—
บรรพชนหลินตวัดฝ่ามือ—
บดขยี้กลุ่มมือสังหารจนสิ้นชีพในทันที!
