วันนี้เป็จุดเริ่มต้นของการฝึกฝนของกองทัพอัคคีเหล็ก
ในขณะนี้ ทหารของกองทัพอัคคีเหล็กอยู่ในระเบียบเรียบร้อย พวกเขาเข้าแถวด้วยความเคารพ และรอคอยการมาถึงของโจวเย่
ไม่มีใครรู้ว่าโจวเย่เป็คนเช่นไร และไม่มีไครทราบได้ว่าโจวเย่ จะจัดการกับพวกเขาอย่างไร พวกเขามีความกังวลและคาดหวัง
บนยอดเขาโจวเย่ ค่อยๆ ลืมตาขึ้น จากนั้นควบแน่นปีกและบินลงไปยังกองทัพ
ดวงตาของทหารเกือบจะถลนออกมา และพวกเขาก็ใมากจนต้องอ้าปากค้าง และหัวใจของพวกเขาก็เต้นเร็วขึ้นในทันที
ทักษะยุทธ์บินได้เหรอ ? ” เป่ยหยางซ่ง อุทานทันที
ปรมาจารย์เย่ สามารถบินได้!” พวกทหารอุทานอย่างเดือดพล่านทันที
การบินได้โดยทั่วไปแล้ว มีเพียงผู้แข็งแกร่งในอาณาจักรยอดยุทธ์เท่านั้นที่สามารถทำได้ ผู้แข็งแกร่งที่สามารถฝึกฝนไปถึงอาณาจักรยอดยุทธ์สามารถควบคุมพลังชีวิตเพื่อบินไปบนท้องฟ้าได้
เหตุผลที่ทุกคนใมากก็คือโจวเย่ สามารถบินได้ในอาณาจักรคุรุยุทธ์ และพวกเขาไม่รู้ว่าปีกที่ควบแน่นอยู่ด้านหลังของโจวเย่คืออะไร
โจวเย่ทยานลงไปที่พื้นอย่างมั่นคง
เมื่อมองดูทหารที่ตกตะลึง โจวเย่ก็พูดอย่างไม่แยแส พวกเ้าเป็ทหารที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิ และความแข็งแกร่งของพวกเ้านั้นสูงกว่าทหารคนอื่น ๆมาก พวกเ้ามีจิติญญาของนักรบ แต่พวกเ้าก็มีเพียงสิ่งนี้ที่แสดงให้ข้าเห็นและทำให้ข้าชื่นชมเท่านั้น .
ไม่มีใครคิดว่าโจวเย่ที่พึ่งมาถึง เมื่อพูดคำแรกจะเป็การดูถูกเหยียดหยามทันที โจวเย่กล่าวโดยไม่หันหน้าหนี ความหมายของโจวเย่ที่กล่าวคือ ทหารของกองทัพธงอัคคีเหล็กที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิ มีเพียงจิติญญาของนักรบเท่านั้น ที่เขาชื่นชม
ทันใดนั้นทหารก็รู้สึกถึงการโดนดูถูก และความโกรธก็พลุ่งพล่านอยู่ในใจ
หากมีการพูดก่อนหน้านี้ บางทีเป่ยหยางซ่ง อาจจะไม่พอใจ แต่ตอนนี้แม้ว่าเขาจะไม่พอใจ เขาก็ไม่กล้าพูด
เมื่อมองดูดวงตาทหารที่เต็มไปด้วยความโกรธ ทันใดนั้นโจวเย่ ก็ถามต่อว่า "พวกเ้ารู้ไหมว่าทำไมข้าถึงเอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีฐานการฝึกฝนที่แข็งแกร่งกว่าข้าได้ หากพวกเ้า้าเอาชนะคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าตัวพวกเ้าเอง พวกเ้าต้องไว้วางใจ ข้า
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ความโกรธในดวงตาของทหารก็ค่อยๆหายไป แทนที่ด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง
พวกเขาทั้งหมดเห็นโจวเย่ เอาชนะเก่อชิงอาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับสาม และชนะอย่างง่ายดาย พวกเขามีความ้าที่จะแข็งแกร่งแบบโจวเย่ด้วยเช่นกัน
พวกเราจะทำทุุกอย่างตามคำสั่งของปรมาจารย์เย่!” ทหาระโพร้อมกันด้วยเสียงกึกก้อง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของโจวเย่ก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มอันยินดี
คุณชายเย่ ท่านวางแผนที่จะฝึกพวกเขาอย่างไร ? หนานเป่ยหลิน อดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย
โจวเย่ ไม่ตอบ แต่เขาเดินไปหาจ้าวหยางแล้วพูดว่า ยืนขึ้น"
จ้าวหยางลุกขึ้นยืนอย่างประหม่าและมองไปที่โจวเย่
ปัง!"
โจวเย่ ไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขากระตุ้นพลังชีวิต อย่างกะทันหัน และต่อยออกไปด้วยหมัด และพลังการโจมตีก็พุ่งตรงไปยังจ้าวหยาง
จ้าวหยางตกตะลึง และทุกคนก็ตกตะลึง
เกิดอะไรขึ้น? ปรมาจารย์เย่ ้าแก้แค้นจ้าวหยางเหรอ ?
ก้าวย่างหมาป่าอสูร !” โจวเย่ ะโด้วยเสียงต่ำ เขากระพริบออกไปด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว
เมื่อรับรู้ถึงการโจมตีของโจวเย่ จ้าวหยางก็ไม่รู้ว่าเขาควรจะตอบโต้หรือไม่ เขาจึงถามอย่างรวดเร็วว่าปรมาจารย์เย่ ท่านกำลังจะทำอะไร ? ท่านยังไม่ยกโทษให้ข้าเหรอ ?
ข้าจะทุบตีเ้า ! และข้าได้ยกโทษให้เ้านานแล้ว ! โจวเย่ะโด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
จ้าวหยางไม่กล้าสู้กลับ เขาโดนต่อยด้วยหมัดนับสิบครั้งทำให้จ้าวหยางได้รับาเ็สาหัส!
พฤติกรรมอันบ้าคลั่งของโจวเย่ทำให้ทุกคนงง!
ยกโทษให้แล้ว แต่ทำไมต้องทุบตีจ้าวหยางด้วยล่ะ ?
ความโกรธของทหารพุ่งเข้ามาในหัวใจของพวกเขาอีกครั้ง ทุกคนกำหมัดอละดวงตาของพวกเขาที่แดงก่ำ ทหารของกองทัพอัคคีเหล็กโกรธมากพวกเขาไม่เข้าใจเหตุผลในการทุบตีของโจวเย่
แต่ในขณะนี้ โจวเย่ ะโอย่างเ็าใส่จ้าวหยางที่ได้รับาเ็สาหัส นั่งลงบ่มเพาะเดี๋ยวนี้! ไม่เช่นนั้นข้าจะหักขาของเ้า!"
จ้าวหยาง ได้รับาเ็สาหัส เขาโกรธแค้นและพยายามลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิเพื่อบ่มเพาะ
การจ้องมองอย่างโเี้ ของโจวเย่ กวาดสายตาไปที่ทหาร และก็พูดอย่างเ็า พวกเ้าทั้งหมดจงต่อสู่กันเองจนเหลือคนสุดท้าย
สีหน้าของทหารกองทัพอัคคีเปลี่ยนไปอย่างมาก และพวกเขาก็มองหน้ากัน โดยไม่รู้ว่าโจวเย่้าทำอะไร
พวกเ้าจะฝ่าฝืนคำสั่งเหรอ?” โจวเย่พูดอย่างเ็า เสียงเ็าทำให้หัวใจของพวกทหารสั่นสะท้าน
เริ่ม!" โจวเย่ ะโอย่างเ็า
ทหารทั้งหมดมีใบหน้าเป็สีเขียว
ทหารทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็สองฝ่าย
มาข้าอยากเจอเ้ามานานแล้ว!”
“ไอ้เวร! ข้าจะสู้กับเ้า!”
เ้ากล้าต่อยข้าจริงๆเหรอ!
ไอสารเลวเ้าทำตาข้าบวม!”
พวกทหารต่อสู้กันและความโกรธก็ค่อยๆออกมา พวกเขาเริ่มต่อสู้จากเบาเป็หนักขึ้น คนสุดท้ายได้รับาเ็ ิัของเขาฟกช้ำ ใบหน้าของเขาบวม
แม้ว่าจะได้รับาเ็สาหัส พวกเขาก็ไม่ได้รับการรักษา และถูกสั่งให้นั่งลงบ่มเพาะต่อไป
ทหารโกรธมาก และ เต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีให้กับโจวเย่ และพวกเขาต่าง้าที่จะฉีกโจวเย่ เป็ชิ้น ๆ!
หากดวงตาของพวกเขาสามารถฆ่าคนได้ ไม่รู้ว่าโจวเย่ตายไปกี่ครั้งแล้ว
ภายในหนึ่งชั่วโมง ทหารทั้งหมดได้รับาเ็สาหัส
หนานเป่ยหลิน รู้สึกเป็ทุกข์มาก ทหารของเขาโดนกดขี่ข่มเหง แต่เขาไม่กล้าเข้าไปยุ่ง
การฝึกฝนที่ได้รับาเ็สาหัสจะทำให้พวกเ้าพัฒนาเร็วขึ้น ข้าทำเพื่อประโยชน์ของพวกเ้า
โจวเย่ สะบัดแส้ยาวในมือของเขา และฟาดไปที่ทหารคนที่ยื่นหยัดได้เป็คนสุดท้าย
เมื่อเห็นท่าทางที่ยินดีของโจวเย่ พวกทหารก็แทบจะะเิออกมาด้วยความโกรธ
คุณชายเย่ สิ่งนี้เป็ไปได้เหรอที่พวกเขาจะได้รับการพัฒนา?” เป่ยหยางซ่ง อดไม่ได้ที่จะถาม เขากังวลมากในใจ
ทหารของกองทัพอัคคีเหล็กได้รับการฝึกฝนจาก เป่ยหยางซ่ง พวกเขาผ่านการทนทุกข์ทรมานนับไม่ถ้วน แต่พวกเขาไม่เคยถูกทำร้ายเหมือนที่โจวเย่ทำ
องค์รัชทายาทท่านวางใจได้ ถ้าพวกเขาทนต่อความทุกข์ทรมานเล็กๆ น้อยๆ นี้ไม่ไหว พวกเขาก็อ่อนแอเกินไป ! โจวเย่พูดอย่างสงบ ความเย่อหยิ่งของพวกเขามีมากเกินไป เป็การยากที่จะแข็งแกร่งขึ้นโดยไม่ลบล้างความเย่อหยิ่งของพวกเขาออกไป
