“พี่นันต์จ๋า… กระแทกพิมพ์เถอะค่ะ… พิมพ์อยากสุดๆ… ”
วันนี้พิมพ์ผกาดูเร่าร้อนเหลือเกิน แสดงกิริยาท่าทางโหยหาลำเอ็นออกมาอย่างเปิดเผย หล่อนแบะขา เอื้อมมือลงมาไล้ลูบง่ามขาของตัวเอง
“พิมพ์… ”
อนันต์ใในท่าทีร้อนแรง ด้วยยังไม่ทันได้ตั้งตัวรับ หล่อนก็ขยับเข้าหา จู่โจมรวดเร็ว
“อยู่เฉยๆ นะคะ… เดี๋ยวพิมพ์จัดการให้”
มือซุกซนของหล่อนลูบล้วงลงมาััพวง์ อนันต์ค่อยๆ ถอดกางจน่ล่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อน
“อู้ว… เ้าหนอนน้อยยังหลับอยู่นี่นา”
พิมพ์ผกาเอามือรูดน้องชายของสามีซึ่งยังหลับใหลไม่พร้อมรบ อ่อนปวกเปียกเหมือนมะเขือเผา
“มันไม่สู้… พี่ก็อยากนะ… แต่มันไม่สู้… ”
อนันต์รู้สึกอายและเสียศักดิ์ศรี ทั้งที่อยากมากๆ แต่ปัญหาคือมันไม่แข็ง… สอดใส่ไม่ได้ นานวันก็กลายเป็ความท้อแท้หมดหวัง
“พิมพ์ช่วยนะคะ… ”
พิมพ์ผกาไม่อยากให้สามีต้องคิดมาก หล่อนแสดงท่าทีกระตือรือร้นที่จะช่วยเหลืออย่างเต็มที่ จับหนอนน้อยของสามีใส่ปาก บดลิ้นวนคลึงรอบหัวสีม่วงถอกทู่คล้ายดอกเห็ดตูม เลียจนน้ำลายชุ่มหัวเอ็น
“โอ้ววว… ”
อนันต์อุทานด้วยความใ วันนี้พิมพ์ผกาดูร้อนแรงผิดสังเกต แต่ก็เข้าใจได้ว่าหล่อนคงเก็บกดอารมณ์ไว้นานจนแสดงอาการเงี่ยนสุดๆ ออกมาด้วยความลืมตัว
“พิมพ์จ๋า… วันนี้ร้อนแรงจัง… ”
อนันต์ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าภรรยาของตนที่ภายนอกดูเรียบร้อย เป็แม่บ้านแม่เรือน บทจะเร่าร้อนก็เหมือนไฟที่ลุกโชน
อนันต์แอบสังเกตเห็นว่าระยะหลังๆ มานี้ราวกับมีผู้หญิงสองคนอยู่ในร่างของพิมพ์ผกา อีกคนจะเผยตัวตนด้านมืดออกมาเมื่อมีความ้า
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ศีรษะของพิมพ์ผกาผงกขึ้นลงเป็จังหวะ พยายามปลุกปล้ำน้องชายของสามีอย่างเต็มที่ ทั้งดูดทั้งเลียหนอนน้อยอย่างเมามัน
“ว้าว… เริ่มแข็งแล้วค่ะ… ”
พิมพ์ผกาอุทานอย่างมีความหวัง แต่อนันต์รู้ว่ามันไม่ไหว แม้ว่าแก่นกายของตนจะแข็งตั้งขึ้นมาบ้าง แต่ไม่มากพอที่จะสอดใส่
“ถ้าพิมพ์ได้เจอคนที่ยาวๆ ใหญ่ๆ คงจะดี… ”
อนันต์กล่าวออกมาด้วยความลืมตัว
“บ้า… ดูพูดเข้าสิ ถ้าไม่ใช่ของพี่ พิมพ์ก็ไม่เอาหรอกค่ะ… พิมพ์จะไม่ยอมให้ของผู้ชายคนอื่นสอดใส่เข้ามาเด็ดขาด”
หญิงสาวตอบ หล่อนรักสามีคนเดียว
“แต่ของพี่เล็กมากนะ… ”
อนันต์เห็นใจเมียรัก
“เล็กไม่ใช่ปัญหา… ถ้ามันแข็งก็โอเค… ”
พิมพ์ผกาเถียง
“แต่ถ้าได้เจอของใหญ่ๆ… สอดใส่เต็มลำเต็มรูน่าจะเสียวกว่านะ… ”
อนันต์เถียงกลับ
“บ้า… ใหญ่เกินก็น่ากลัวนะ… ถ้าผู้หญิงรับไม่ไหวกลีบแหกก็เจ็บนะ”
